Ο Ηλίθιος...

Μ' αρέσουν τα ρεμπέτικα, είμαι και ηλίθιος, μπορεί να 'μαι και κερατάς, κανένας δεν ξέρει, κι όποιος πει ότι είναι βέβαιος, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει...
Βάζω και γω λοιπόν το τραγουδάκι του Θέμη του Ανδρεάδη, που ταιριάζει κουτί στην περίσταση...



...και τον αφιερώνω σε όλες τις πονεμένες καρδιές, με σημασία στίχου...
Άντε βρε, που τα παίρνετε όλα στα σοβαρά, αφήστε τις χαζομάρες και βγείτε έξω μια βόλτα να ξελαμπικάρετε, που αφήνετε και σας παίρνει από κάτω...
Είπαμε, ηλίθιος ναι, αλλά όχι και χαμένος από χέρι!!!