Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θάλασσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θάλασσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Λιώνω και δροσίζομαι με τη σκέψη...

Λιώσαμε και σήμερα στη ζέστη. 38,5 λέει το θερμόμετρο και το μόνο που με σώζει είναι να αναπολώ τη χτεσινή εκδρομή στη Λευκάδα...
Ήταν υπέροχα, αλλά κράτησε πολύ λίγο (ας όψεται το ταμείο που είναι μείον)...
Βάζω λοιπόν φωτογραφίες για να "δροσιστώ"!!!




Μπα, δεν γίνεται τίποτε έτσι, με τα ψέμματα δεν δροσίζομαι...

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

Νεκρή φάλαινα στην Λευκάδα;

Μια νεαρή φάλαινα (;) εντοπίστηκε στον Άγιο Νικήτα.

Χτες το μεσημέρι ο Παναγιώτης Φέξης εντόπισε στην παραλία στην θέση "Ποτισιές" στον Άγιο Νικήτα Λευκάδας, το άψυχο κουφάρι μιας μικρής φάλαινας όπως δείχνουν τα πρώτα στοιχεία.
Το κήτος φέρει τραύματα τα οποία πιθανότατα ήταν και θανατηφόρα.
Ο κος Πάνος ενημέρωσε το λιμεναρχείο Λευκάδας και το φιλοζωικό σωματείο για την ύπαρξη του κήτους.

μου το έστειλε ο φίλος Νίκος Καββαδίας...

Κυριακή 22 Μαΐου 2011

Να σας τρέχουν τα σάλια...

Η συνταγή είναι Λευκαδίτικη και την είδα στον Λούκουλο:

Είναι χταπόδι στη γάστρα και τα μυαλά στα κάγκελα!!!


Υλικά:

  • 1 χταπόδι 1½ – 2 Kg
  • ½ ποτήρι νερού ξύδι
  • ½ ποτήρι νερού λάδι
  • ½ ποτήρι νερού κόκκινο κρασί
  • 2-3 δαφνόφυλλα
  • 2 κρεμμύδια ξερά
  • 2 κόκκινες ώριμες ντομάτες
  • 1.200 gr πατάτες
  • 1 κουταλιά σούπας πάστα ντομάτας (πελτέ)
  • αλάτι (όχι πολύ)
  • πιπέρι κόκκινο ή μαύρο


Εκτέλεση:

Βράζουμε για 10 λεπτά το χταπόδι σε νερό μαζί με το ξύδι και τα δαφνόφυλλα.
Κρατάμε από αυτό το ζουμί που έβρασε το χταπόδι 2-3 κουταλιές της σούπας.
Αφού βράσει, το τεμαχίζουμε ξεχωρίζοντας πλοκάμια και τη κουκούλα και τα βάζουμε στη γάστρα.
Του ρίχνουμε μέσα τις πατάτες που τις έχουμε κόψει όπως τις πατάτες φούρνου.
Επίσης ρίχνουμε τις ντομάτες κομένες κύβους, τα κρεμμύδια ψιλοκομμένα και το ζουμί που έχουμε κρατήσει μέσα στο οποίο έχουμε διαλύσει την πάστα ντομάτας.
Συνεχίζουμε με το λάδι, το κρασί και το αλατοπίπερο.
Τα ψήνουμε για 1½ με 2 ώρες στο φούρνο στους 180 βαθμούς.


ΚΕΝΤΡΙ: Και παίρνουνε φωτιά τα πηρούνια και στ' άλλο χέρι το ψωμί για τα απαραίτητα "μακροβούτια" και με συνοδεία καλής παρέας και λευκού κρασιού, είναι ό,τι πρέπει για μια Κυριακάτικη βόλτα στους Λευκαδίτες φίλους, που μαύρα μάτια κάναμε να τους δούμε...

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

Στον όρμο των πειρατών...

Και ξαφνικά προέκυψαν πενθήμερες διακοπές!!!


Και έτσι βρίσκομαι από το πρωί στα νερά του Ιονίου, να πίνω παγωμένες μπύρες στο bar του Alex, να τρώω γεμιστά κολοκυθολούλουδα στο εστιατόριο της Βέρας, να κάνω μπάνιο στο καταφύγιο των πειρατών, να χαζεύω Ιταλίδες να προσπαθούν να αποδείξουν ότι είναι ομορφότερες από μια παρέα μελαχρινών Ισπανίδων, που παίζουν beach-volley...
Για τέτοια κατάντια μιλάμε δηλαδή!!!



Τι να κάνω; Θα το αντέξω κι αυτό το μαρτύριο και θα κάνω υπομονή, μέχρι να τελειώσει αυτή η κόλαση (διαβάζει και η γυναίκα μου...)
Θα γεμίσω τις μπαταρίες μου, θα αφήσω πίσω τους τελευταίους μήνες, που όλα έδειχναν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο και θα επανέλθω σε καμιά εβδομάδα, έτοιμος να περάσουμε παρέα το φθινόπωρο, που όλα δείχνουν ότι θα είναι ενδιαφέρον και ιδιαίτερα "καυτό"...

Με την πρώτη ευκαιρία θα ξαναμιλήσουμε, να είστε όλοι σας καλά...

Σάββατο 7 Αυγούστου 2010

Ο δρόμος για τον Παράδεισο είναι υγρός...



Αν έτσι είναι η είσοδος για τον Κάτω Κόσμο, αναμεράτε να διαβώ, τι κάνω ακόμη εδώ πέρα;
Έτσι πρέπει να είναι ο Παράδεισος!!!

Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010

Κολυμπώντας με τους sharks!!!

Κάτι μου λέει ότι αυτή η γυναίκα μεγάλωσε σε στις Μεσοδυτικές Πολιτείες της Αμερικής, με πολλά αδέρφια και ξαδέρφια rednecks...



Αφού κατόρθωσε και την έβγαλε καθαρή με τόσα ξαναμμένα αγόρια, φίσκα στις εφηβικές ορμόνες, τι να φοβηθεί από τους καρχαρίες;

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

Εγώ και το δελφίνι!!!


Σκέφτομαι ν' αράξω σήμερα...
Α, όλα κι όλα, το δικαιούμαι, σκέφτομαι να πάω για ολοήμερη εκδρομή στις παραλίες του Ιονίου.

Κι αυτή τη φορά δεν θα σπαταληθώ σε κραιπάλες, ούζα, χταπόδια και μακροβούτια με το ψωμί στο λάδι της χωριάτικης ή στον γαύρο τον μαριναρισμένο!!!

Όοοοοοχι, τώρα που είμαι γυμνασμένος και τους έχω "φέτες" τους κοιλιακούς, θα παραβγώ στα μακροβούτια με τα δελφίνια του πελάγους!!!

Να, κοιτάχτε με πώς σκίζω τα νερά μαζί με το δελφινάκι, που μάταια προσπαθεί να με φτάσει!!!

Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010

Φάτε τις γόπες, μην τις πετάτε!!!


Καλοκαιράκι, μίνι καύσωνας, το Ιόνιο μόλις είκοσι λεπτά μακριά, η καλύτερή μας...
Ετοιμαζόμαστε και βουρ για παραλία. Δεν μας ενοχλεί που έχει κίνηση στον δρόμο, όλοι οι καλοί χωράνε, στο μυαλό μας έχουμε την παραλία και η θάλασσα...

Και φτάνουμε στην παραλία και αντικρίζουμε ένα δάσος από γόπες, που βρίσκονται στητές στην άμμο, από τον Νεοέλληνα που έκανε ηλιοθεραπεία και ξεχαρμιάνασε κάνοντας ένα πακέτο στην καθησιά του...

Και φυσικά τα αποτσίγαρα τα πέταξε στο "μεγάλο τασάκι", δικός του είναι άλλωστε ο κόσμος και φυσικά κι η παραλία...

Επειδή όμως με το να διαπιστώνουμε την γαϊδουριά των άλλων, δεν κάνουμε καλύτερη τη ζωή μας, καιρός είναι να κάνουμε κάτι για να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Και δεν εννοώ να πιάσουμε τον θεριακλή και να τον βάλουμε να φάει τις γόπες του (αν και δεν θα 'ταν κακή ιδέα...), αλλά εννοώ να κινηθούμε για να διορθώσουμε το χάλι και να απλώσουμε μετά την ...κορμάρα μας στην αμμουδιά!!!

Η πρόταση λοιπόν, είναι η εξής:

7177314_orig

Οι εθελοντές του ΓΟΠiNG DAY που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία πέρσι τέτοια εποχή αποφάσισαν να αναλάβουν και πάλι δράση..

Όπως αναφέρουν στο γκρουπ τους:

Οι στόχοι μας: Να αράζουμε σε καθαρές ακτές! Να κολυμπάμε σε καθαρά νερά! Να αφυπνίσουμε ανθρώπους που μας βλέπουν! Να γνωριστούμε από κοντά! Να μην υπάρχει ΓΟΠiNG DAY!

Πώς μπορείτε να συμμετέχετε:

Σε πρώτη φάση γίνεστε μέλη του ΓΟΠiNG DAY Group αν δεν είστε ήδη: http://www.facebook.com/group.php?gid=134540861782

Έπειτα μοιράζεστε μαζί μας την παραλία που προτείνετε για μεταμόρφωση! (είτε στο wall του group είτε με μήνυμα ή με e-mail στο GopingDay@yahoo.gr)

Τέλος, ορίζουμε ημερομηνία, συναντιόμαστε στις παραλίες που επιλέξαμε, γινόμαστε όλοι μια παρέα… και φς φς φς…τις αδειάζουμε από τις γόπες των τσιγάρων + από τα σκουπίδια!!!

Όσοι θέλετε, προωθήστε αυτή τη δράση, δίνοντας και σε άλλους ανθρώπους την ευκαιρία να συμμετέχουν!

μείνετε συντονισμένοι

http://gopingday.weebly.com

Και μετά, αφού οι γόπες μαζευτούνε από την άμμο, κάνουμε και τις βουτιές μας, κάνουμε και την ηλιοθεραπεία μας, πάμε και στη διπλανή ψαροταβέρνα για ουζάκι και γόπες για μεζέ...

Τετάρτη 26 Μαΐου 2010

Προσοχή στους καρχαρίες!!!


Την φωτογραφία την είδα στη Μαριονέτα και την βάζω πρωινάτικα, μπας και μας πιάσει η αύρα από τα Λιβάδια της Αντίπαρου, απ' όπου τραβήχτηκε...
Ας κλείσουμε τα μάτια και ας νοιώσουμε την αρμύρα μιας παρθένας (ακόμα) παραλίας κι ας ευχηθούμε να μην την κάνουμε κι αυτήν Κρανίου τόπο...

Όσο για τον φίλο στο διπλανό γραφείο που επιμένει ότι αυτό το ψάρι περίμενε μπας και πάρει σύνταξη, αλλά δεν πρόλαβε, τι να του πω;

Ας είναι τα υπόλοιπα ψάρια πιο προσεκτικά την επόμενη φορά που θα φωνάζουνε "Ζήτω" στους καρχαρίες...

Πέμπτη 15 Απριλίου 2010

Μύρισε ο αέρας...


Σήμερα είμαστε επισήμως στη μέση της Άνοιξης, η τραμπάλα ισοοροπεί ακριβώς στη μέση, ένα σπρωξιματάκι χρειάζεται για να γύρει προς Καλοκαίρι μεριά...
Έλα παιδάκι μου, κάνε την σωστή κίνηση, πάρε την απόφαση και γείρε την πλάστιγγα να φέρεις το Καλοκαίρι...

Άφησε πίσω τις βροντές των κεραυνών, έλα προς το κύμα που σκάει στην αμμουδιά...
Εγώ πάντως έχω ήδη αρχίσει να οσμίζομαι το θαλασσινό αεράκι, σαν σκύλος που φερμάρει...

Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009

Το Oscar για την πιο βρώμικη παραλία στην Αττική...

...goes to

...Στο Δήμο ΑΡΤΕΜΙΔΑΣ, αν και το όνομα Δήμος της Λούτσας του ταιριάζει γάντι.
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς? Το καμμένο καΐκι στην παραλία, τα καμμένα λάδια (και χυμένα) από τα σκάφη δίπλα από την θάλασσα, ή τα ξεχαρβαλωμένα πεζούλια?
Στην θεωρία πάντως (δια πινακίδων) πάει καλά. Στην πράξη όμως
βρωμάει...

ΚΕΝΤΡΙ: τ
ο διάβασα στο adena και θα ήθελα να συγχαρώ τον δήμαρχο και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο καθαριότητας για το ότι απέδειξαν ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να κάνει θαύματα όταν προσπαθεί!!!
Μια επισήμανση μόνο: Σε εκείνη την πινακίδα που δηλώνει την αγάπη του Δήμου για την παραλία, ο λόγος που έχουν σαν χορηγό και διαφημίζουν κάποιο BF είναι ότι υπάρχουν χιλιάδες αποτσίγαρα στην άμμο, ή επειδή γενικά αντιμετωπίζουν το περιβάλλον σαν τασάκι;

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009

Tο «Γεράκι της Μάλτας»... ή να πώς μοιάζει ένα όνειρο!!!



Σύμφωνα με την κυπριακή εφημερίδα "Ο Φιλελεύθερος", η Κύπρια πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Ελένη Αμβροσιάδου απέκτησε το μεγαλύτερο και πιθανά πολυτελέστερο ιστιοπλοϊκό σκάφος στον κόσμο, το «Γεράκι της Μάλτας», έναντι περίπου 60 εκατομμυρίων στερλινών.
Το διάσημο για το μέγεθος, την πολυτέλεια, το σχεδιασμό και τον υπερσύγχρονο ψηφιακό έλεγχο των πανιών του σκάφος, ανήκε προηγουμένως στον επίσης πολυεκατομμυριούχο Τομ Πέρκινς, έναν από τους πρώτους χρηματοδότες της γνωστής εταιρείας Google.
Η Κύπρια επιχειρηματίας, δήλωσε πως, επειδή εργάζεται 16 ώρες την ημέρα, επτά μέρες την εβδομάδα, θα μπορεί να χρησιμοποιεί το γιοτ μόνο μερικές εβδομάδες το χρόνο. Η ίδια ταξιδεύει συνεχώς με το ιδιωτικό της αεροσκάφος μεταξύ Βρετανίας, Ελλάδας και Κύπρου. Ωστόσο, θεωρεί ότι το σκάφος αποτελεί μια πρώτης τάξης επιχείρηση και το διαθέτει προς ενοικίαση έναντι 375.000 στερλινών την εβδομάδα.
Το σκάφος έχει έξι καμπίνες υπερπολυτελείας για τους φιλοξενουμένους και άλλες οκτώ για το 18μελές πλήρωμα. Στο εσωτερικό του φιλοξενείται ένα -περίφημο στους γνώστες της τέχνης- γλυπτό που αναπαριστά ένα ιστορικό μοντέλο αυτοκινήτου της Μαζεράτι.
Μεταφέρει επίσης δύο σκάφη των 32 ποδών, άλλες έξι βάρκες και σειρά τζετ σκι, όπως και μικρό υποβρύχιο, που δεν είναι γνωστό αν συμπεριλήφθηκε στην αγορά.

Το διάβασα στο Foreign Press και θα ήθελα να δηλώσω στην κυρία Αμβροσιάδου ότι είμαι πολύ μεγάλος θαυμαστής της, καταγοητευμένος από την προσωπικότητά της και έτοιμος να την συνοδεύω τις υπόλοιπες 8 ώρες της ημέρας, επτά ημέρες την εβδομάδα, πενήνταδύο εβδομάδες τον χρόνο...

Τρίτη 11 Αυγούστου 2009

Προς Θεού, ούτε να το διανοηθείς Πρωθυπουργέ !!!


Παράξενο πράγμα το μυαλό του ανθρώπου. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι παίρνει ανάποδες στροφές κι εκεί που ξεκινάω να γράψω κάτι σοβαρό, πάλι στην πλάκα το γυρνάω.
Είδα στο Εορτολόγιο ότι σήμερα γιορτάζει ο Εύπλους. Άριστος γνώστης της Ελληνικής ο δικός σας, σκέφτηκα να κάνω ένα αφιέρωμα στους σκυλοπνίχτες, που οι εφοπλιστάδες έχουν βάλει να μεταφέρουν τον κοσμάκη στα νησιά.

Ψάχνοντας, έπεσα πάνω στην Πηνελόπη Α. του καπετάν Αγούδημου. Τα 'χει τα χρονάκια του, 34-35 ετών είναι, αν ήταν άλογο θα του είχαν κάνει ήδη ευθανασία... Πρόσφατα μάλιστα, μια έκθεση ενός Γερμανικού οίκου το κατέταξε μεταξύ των πιο επικίνδυνων καραβιών παγκοσμίως. Κανονικός σκυλοπνίχτης και με τη βούλα δηλαδή.

Εδώ όμως είναι Ελλάδα, είμαστε ναυτικός λαός και δεν πτοούμαστε από κάτι τέτοια. Και είπαμε, είναι του καπετάν-Αγούδημου, είμαστε τώρα για καυγάδες με τον Μπαρμπαρόσσα του Αιγαίου;

Δεν ιδρώνει κανενός λοιπόν το αυτί και αυτή την στιγμή που μιλάμε ο σκυλοπνίχτης μεταφέρει υποψήφιους ναυαγούς, ε συγγνώμην, τους εκδρομείς του Αυγούστου ήθελα να πω, στην γραμμή Ραφήνα-Άνδρο-Τήνο-Μύκονο.



Και εδώ ακριβώς, είναι που θέλω να κάνω την παρέμβασή μου:
Κώστα μου, λεβέντη μου, κολώνα του Έθνους μας, εκεί που βγαίνεις στο λιμάνι στην Ραφήνα να "χτυπήσεις" κανένα μπυρόνι, μην τυχόν και σου περάσει από το μυαλό να μπεις στο Πηνελόπη για καμιά βόλτα κατά Μύκονο μεριά...
Όχι λεβέντη μου, μη μας βρει κανά κακό και πού να βρίσκουμε σωσίβιο στα μέτρα σου; Άσε που όλοι ξέρουμε ότι δεν κάνει να κολυμπάμε φαγωμένοι και για να σου πω την αλήθεια, το να σε βρει το ναυάγιο με άδειο στομάχι, ειδικά εσένα, κομματάκι δύσκολο μου φαίνεται!!!

Τρίτη 23 Ιουνίου 2009

Όταν το φως σκορπάει την μέρα στα σύννεφα...

DSC01968web-Untitled-1web- DSC01974web-

Μέσα σε λίγα λεπτά ο σκοτεινός απογευματινός ουρανός αποκάλυψε το πιο εξαίσιο δώρο του, έναν ήλιο απόκοσμο, που με το φως του σκόρπισε τη μέρα στα σύννεφα και ανάγκασε πολλούς να βγουν από τα σπίτια τους να αντικρίσουν το θέαμα.

Ο σιφνέικος γιαλός γέμισε επισκέπτες, οπλισμένους φωτογράφους και διψασμένους περιπατητές, όλοι εν δυνάμει ποιητές της δύσης.

Οι φωτογραφίες αποδίδουν ελάχιστο από το αληθινό, όπως πάντοτε άλλωστε, πόσo μάλλον αυτή τη φορά, που το αληθινό ήταν και αυθεντικά σπάνιο.

από antiparos-blog

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

Άμα αγαπάς τον τόπο σου, ξέρεις και να τον βοηθάς και να τον προστατεύεις. Αντίπαρος 2009


Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο καθαρισμός προγραμματίσθηκε και ανακοινώθηκε μόλις δυο μέρες πριν, η προσέλευση του κόσμου ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Είδαμε νέα πρόσωπα, περισσότερους ντόπιους και παιδιά, αρκετούς ξένους και καμιά 15αριά βουτηχτάδες. Σε δύο ώρες είχαν σαρώσει το βυθό και ένα σωρός από σκουπίδια στόλιζε τη μικρή αμμουδιά του λιμανιού.

Σαφώς καθαρότερος βυθός από πέρυσι, η φετινή συγκομιδή περιελάμβανε αρκετές ρόδες (πιθανότατα από το μώλο που δένουν τα καΐκια), πολλά πεταμένα παραγάδια (αντιστρόφως ανάλογα των ψαράδων που εμφανίστηκαν), χαλάκια (!), σακούλες και σακιά, μπουκάλια, κουτάκια από βερνικόχρωμα (αν ξέραμε ποιος τα πέταξε, θα τον βάζαμε να τα φάει). KATHARISMOS LIMANIOY 2009 034

Στο τέλος ακολούθησε τσιμπούσι με τσικουδιά και σουβλάκια, που τίμησαν οι συμμετέχοντες αλλά και οι παρευρισκόμενοι.

Παρευρέθηκε και η Κοινότητα, αλλά… όχι ακριβώς στο χώρο, αλλά σε παραπλήσια ταβέρνα… Ας είναι, ξέρουμε πως ψυχή και σώμα ήταν στο βυθό.

Μεγάλος (αλλά δικαιολογημένα) απών ο φίλος Ηλίας, που κάθε χρόνο ήταν ο επικεφαλής αυτής της εκστρατείας.

Μεγάλος απών και ο Αντιπάριος αλιεύς, που έπρεπε να ήταν εκεί (ο Γιώργος ο “σαργός” άφριζε για τα παραγάδια στο βυθό…).

Και του χρόνου; Ας ελπίσουμε να μη χρειαστεί…

Untitled-1

μερικοί από τους συμμετέχοντες σε αναμνηστική φωτό


KATHARISMOS LIMANIOY 2009 081

the trash boat – το πλοίο της σαβούρας


από antiparos-blog

Τα παιδιά θέλουν θάλασσα!


Παιδίατροι, ψυχολόγοι και επιστήμονες κάθε ειδικότητας έχουν την ίδια γνώμη: η επίδραση της θάλασσας στα παιδιά είναι άκρως ευεργετική. Ευτυχώς, η ελληνική οικογένεια είναι σε προνομιακή θέση! Η παραλία για τους περισσότερους από εμάς είναι σε απόσταση αναπνοής!

Της Φλώρας Κασσαβέτη με τη συνεργασία του Γιάννη Αυγουστάτου, ψυχιάτρου-ψυχοθεραπευτή, της Χάρης Κατσαρδή, παιδιάτρου- παιδοπνευμονολόγου, της Ελένης Παπαγιαννίδου, διαιτολόγου-βιοχημικού, της Σοφίας Παπαγεωργίου, ψυχολόγου-ψυχοπαιδαγωγού

«Εσείς πόσα μπάνια κάνατε;» είναι η πιο δημοφιλής ερώτηση μεταξύ γονέων και κηδεμόνων κατά το τέλος του καλοκαιριού. Δέκα; Είναι λίγα! Είκοσι; Είναι ικανοποιητικά. Τριάντα και πάνω; Αρκετά για να προκαλέσουν κρίση ζήλιας για τους τυχερούς που κατάφεραν να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους ό,τι δεν μπορεί να ξεπεράσει σε δόξα και τιμή το καλύτερο ιδιωτικό σχολείο, το πιο glam παιδικό πάρτι ούτε καν ένα οικογενειακό ταξίδι στη EuroDisney. Τη μία, μοναδική και αξεπέραστη θάλασσα!

Η θάλασσα κάνει καλό στα παιδιά. Το ακούμε εδώ και χρόνια από τις μαμάδες, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Το βλέπουμε με τα ίδια μας τα μάτια στα προσωπάκια των παιδιών μας που αστράφτουν από ευτυχία με το που θα βρέξουν τα πατουσάκια τους στην άκρη της παραλίας. Το διαπιστώνουμε λίγες εβδομάδες αργότερα από τα ροζ μαγουλάκια που δίνουν τη θέση τους στο χλωμό χρώμα της επιδερμίδας. Στο μυαλό κάποιων από εμάς η θάλασσα με τις ευεργετικές της επιπτώσεις έχει ήδη πάρει διαστάσεις μυθικές. Είναι όμως αλήθεια; Λίγες εβδομάδες κοντά στη θάλασσα αρκούν για να δούμε τα παιδιά ν’ αναπτύσσονται σαν την Αλίκη στη χώρα τον θαυμάτων; Η επιστήμη έρχεται να επιβεβαιώσει τι από όλα αυτά μύθος και τι πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι ότι η πλειοψηφία των παιδιάτρων συνιστά μπάνια στη θάλασσα καθώς βοηθούν σε διάφορες παθήσεις, όπως στο άσθμα και στις αλλεργίες. Η γυμναστική που εξασφαλίζεται με τη δραστηριότητα στην παραλία και το κολύμπι σε συνδυασμό με τη ζεστή και υγρή ατμόσφαιρα ωφελούν το αναπνευστικό σύστημα του παιδιού.

Μπάνια στη θάλασσα όμως συνιστούν και οι ορθοπεδικοί για τη βελτίωση ορθοπεδικών προβλημάτων όπως είναι η σκολίωση.

Όσο για τον ισχυρισμό ότι η θάλασσα ανοίγει την όρεξη, υπάρχει λογική εξήγηση. Δεν είναι ακριβώς η θάλασσα αυτή που ανοίγει την όρεξη, αλλά η αυξημένη δραστηριότητα των παιδιών στην παραλία με το ελεύθερο παιχνίδι και το κολύμπι. Επιπλέον, η έκθεση στον ήλιο (πάντα με προστασία) συντελεί στη σύνθεση της βιταμίνης D στον οργανισμό, που με τη σειρά της βοηθάει στην απορρόφηση ασβεστίου και άρα στο χτίσιμο ενός γερού σκελετού. Καθόλου μην εκπλαγείτε, λοιπόν, αν πραγματικά το μικρό σας κερδίσει παραπάνω πόντους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού!

Παραλία: ο καλύτερος παιδότοπος

Φυσικά, αν λέγατε στο μικρό σας πόσο ωφέλιμα είναι τα θαλασσινά μπάνια για την υγεία και την ανάπτυξή του λίγο θα το ενδιέφερε. Ο λόγος που το μικρό σας διαμαρτύρεται όταν κοντεύετε να φύγετε από την παραλία είναι άλλος. Και έχει να κάνει σίγουρα με το γεγονός ότι περνάει πολύ ωραία.

Το παιχνίδι στην παραλία εξασφαλίζει αβίαστα την ιδανική απασχόληση για το παιδί. Διαδραματίζει έναν ισχυρό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του και στον αυξανόμενο προσανατολισμό στον κόσμο και γενικότερα στην ψυχοσωματική του ανάπτυξη. Το κολύμπι μάλιστα είναι πολύ καλό τονωτικό της αυτοπεποίθησης του παιδιού. Τονίζει ακόμα ότι οι γονείς κάνουν πολύ καλά που γράφουν τα παιδιά τους στο κολυμβητήριο κατά τη διάρκεια του χειμώνα προετοιμάζοντας επίδοξους κολυμβητές για το καλοκαίρι.

Για τα περισσότερα παιδιά, η παραμονή κοντά στη θάλασσα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού μπορεί να εξασφαλίσει το ιδανικό περιβάλλον ερεθισμάτων για την κατάκτηση δεξιοτήτων, όπως αναφέρουν με τη σειρά τους οι αναπτυξιολόγοι. Τα παιδιά έχουν εξάλλου την ικανότητα να επεξεργάζονται πληροφορίες με διαφορετικό τρόπο. Ένα κοχυλάκι στην παλάμη του χεριού μπορεί να μοιάζει με πραγματικό θησαυρό για το παιδί που παρατηρεί τον κόσμο γύρω του. Οι νέες παραστάσεις και γενικά η εξερεύνηση νέων πραγμάτων κυριολεκτικά συναρπάζει, ειδικά τα παιδιά των πόλεων, που είναι συνήθως περιορισμένα στους τέσσερις τοίχους κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Σκεφτείτε λίγο! Πόσες φορές έχει το παιδί την ευκαιρία να παίξει φορώντας ελάχιστα ρούχα και χωρίς παπούτσια; Συνήθως μόνο το καλοκαίρι στην παραλία. Το παιχνίδι στην παραλία έχει το χαρακτηριστικό της ψυχαγωγίας, καθώς ικανοποιεί την ανάγκη του παιδιού για ελεύθερη δράση. Εκτός όμως από την ψυχαγωγία, έχει και γενικότερα βιολογικό σκοπό, γιατί ικανοποιεί την ανάγκη του παιδιού για κίνηση, περιπέτεια, πειραματισμό, εκτόνωση.

Η επαφή με «το μεγάλο και ευρύτερο» προκαλεί ένα ψυχικό «άνοιγμα» στο παιδί που το φέρνει σε ψυχική ισορροπία. Η επαφή, απ’ την άλλη, με τα στοιχεία της φύσης, με το νερό, την άμμο ή τα βότσαλα και το φως του ήλιου ενισχύει το αίσθημα της ευεξίας. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι βλέπουμε τα χλωμά και συχνά κατσουφιασμένα προσωπάκια των παιδιών μας, που το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου είναι κλεισμένα σε διαμερίσματα και αίθουσες διδασκαλίας, γρήγορα να λάμπουν από χαρά και ευτυχία καθώς τρέχουν ξυπόλυτα στην παραλία.

Ψηφίστε υπέρ της ποιότητας

Όσα λοιπόν περισσότερα μπάνια, τόσο το καλύτερο; Κι όμως δεν είναι πάντα η ποσότητα αυτή που μετράει. Ακόμα και λίγες ημέρες στη θάλασσα έχουν θετικό αντίκτυπο στη φυσική και ψυχική υγεία των παιδιών μας. Πολλές φορές, εξάλλου, δεν εκμεταλλευόμαστε τη θάλασσα όπως θα έπρεπε. Παραλίες γεμάτες συνωστισμό κάθε άλλο παρά μπορούν να εξασφαλίσουν τις πολυπόθητες παραστάσεις που τα παιδιά μας έχουν ανάγκη. Η θάλασσα μπορεί να βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής για τη μέση ελληνική οικογένεια, όμως οι ποιοτικές διακοπές είναι αυτές που μπορεί να εξασφαλίσουν τα μεγάλα πλεονεκτήματα.

Η αναζήτηση του ιδανικού προορισμού με το πολυπόθητο σκηνικό απόδρασης είναι συχνά ο πιο δυναμικός στόχος της χρονιάς για μια οικογένεια. Η χώρα των θαυμάτων. Μπορεί οι διακοπές από μόνες τους να μην αρκούν για να εξασφαλίσουν λύσεις για τα προβλήματα της καθημερινότητας που αφήνουμε πίσω μας, όμως προσθέτουν επιπλέον θετικές εμπειρίες καθώς η οικογένεια απολαμβάνει περισσότερο ποιοτικό χρόνο μαζί.

Κάπου εκεί ανάμεσα στις στιγμές που απλώνουμε στα μικροσκοπικά κορμάκια το αντηλιακό, τους φοράμε το καπελάκι και φουσκώνουμε τα μπρατσάκια νιώθουμε το αίσθημα της ευτυχίας και της πληρότητας να μας πλημμυρίζει. Η οικογένεια που καθημερινά διασκορπίζεται κατά τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου σε γραφεία, αυτοκίνητα, σχολικά, παιδικούς σταθμούς και απογευματινές δραστηριότητες επιτέλους βρίσκεται μια φορά το χρόνο ενωμένη με σύμμαχο τη θαλασσινή αύρα! Κάπου εκεί την ώρα που πλατσουρίζουμε στα νερά με τα παιδιά μας ο χρόνος σταματά να τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Μόνο ο ήλιος καθώς αγγίζει την κορυφή του ουρανού μας θυμίζει ότι πρέπει να αποτραβηχτούμε στη σκιά.

Όλα τα άλλα τα έχουμε αφήσει πίσω μας. Τα βιαστικά πρωινά, τις ιώσεις του χειμώνα, τις εκκρεμότητες στο γραφείο, τη στοίβα με τα ρούχα που θέλουν σιδέρωμα… Η στιγμή αυτή -που όλο το χρόνο σκεφτόμαστε, περιμένουμε και οργανώνουμε- πλησιάζει, είναι εδώ και οφείλουμε να την απολαύσουμε! Μπορεί η μαγεία να μην κρατά για πάντα, όμως αρκεί για να νιώσει η οικογένεια πιο δυνατή από ποτέ!

το διάβασα στο in.gr

Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Για να μην ξεχνάμε ότι ο Παράδεισος είναι εδώ,

...αλλά εμείς πολύ συχνά, κάνουμε τα πάντα γύρω μας Κόλαση...
Παίξτε κυνηγητό με τα δελφίνια και ξεχάστε για λίγο τις έγνοιες



το video το βρήκα στο antiparos-blog