Δεν θέλω να πάω στον Παράδεισο...

ΡΗΓΑ-ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΟΥΤΕΛΑ

Γήινες και μεταφυσικές περιπέτειες

Πρωτότυπο και συγκλονιστικό το νέο μυθιστόρημά του «Δεν θέλω να πάω στον Παράδεισο»

Του Χαράλαμπου Γαλιάνδρα Αρτινού

Άλλο πάλι και τούτο! Να μη θέλει να πάει στον… Παράδεισο. Όταν όλοι, βαθιά θρησκευόμενοι, θρησκόληπτοι, φανατικοί, μετανοημένοι και κολασμένοι παρακαλούν και ικετεύουν, έστω και στα τελευταία τους, για μια θέση κοντά στο Θεό τους όπου θα περνούν ζωή χαρισάμενη, ως άλλοι λωτοφάγοι.
Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι, όχι αποκλειστικά άθεοι, που αποποιούνται τις μεταφυσικές απολαύσεις. Μεταξύ τους και η πρωταγωνίστρια στο τελευταίο μυθιστόρημα του καταξιωμένου Ηπειρώτη (Θεοδώριανα Άρτας) συγγραφέα Ρήγα-Γιώργου Σκουτέλα «Δεν θέλω να πάω στον Παράδεισο», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο».
Ένα μυθιστόρημα πρωτότυπο και συγκλονιστικό τόσο στη σύλληψη, τη γραφή και την πλοκή, όσο και στο ευχάριστο-διαβαστερό ύφος και τη χιουμοριστική διάθεση. Ένα μυθιστόρημα που έρχεται από τα βάθη των αιώνων των προχριστιανικών και χριστιανικών χρόνων, το Μεσαίωνα, το Δάντη και τη «Θεία Κωμωδία», την επίγεια και απόκοσμη ζωή, την εξαϋλωση, την Κόλαση, το Καθαρτήριο, τον Παράδεισο. Και βέβαια από το αθάνατο και δημιουργικό πνεύμα των περήφανων Τζουμέρκων.
Ένα μυθιστόρημα που αγγίζει, θίγει και «περιποιείται» τους πάντες και τα πάντα: θρησκείες και θρησκευόμενους, ρασοφόρους και φονταμενταλιστές, ανθρώπους της καθημερινότητας, ζώα, φύση, ολόκληρο τον πλανήτη μας. Και που φτάνει στο άπειρο του σύμπαντος και της φαντασίας καθρεφτίζοντας ελπίδες, οράματα και αισιοδοξία, αγάπες, έρωτες και μίση, αδικίες, βάσανα και τιμωρίες, απολαύσεις, ματαιότητες και ψευδαισθήσεις, χειραγωγικές διδασκαλίες, φόβους και απειλές, καζάνια που βράζουν ακατάπαυστα, γάργαρες πηγές και μάννα εξ΄ουρανού, ουρί του Παραδείσου και βουνά από πιλάφι.
Ένα μυθιστόρημα που «γεννιέται» από δύο ερωτευμένους νέους, τη Βάλια και τον Άρη η αγάπη και ο έρωτας των οποίων δεν μπορούν να συστεγαστούν εξαιτίας της ταξικής διαφοροποίησης και της ρατσιστικής αντιμετώπισης του αρτηριοσκληρωτικού στρατηγού πατέρα της νέας. Μπροστά στο αδιέξοδο, το χωρισμό και το μαρασμό του το ζευγάρι αποφασίζει ν΄αυτοκτονήσει προκειμένου να ζήσει μαζί και ευτυχισμένο σε τόπους… χλοερούς.
Όμως αλλιώς λογαριάζει ο ζευγάς κι αλλιώς στα ζώα. Και στην περίπτωσή τους, άλλαι αι βουλαί του Κυρίου. Ο οποίος στο σημείο διαλογής αναμάρτητων και κολασμένων στέλνει τον Άρη στην Κόλαση ως ηθικό αυτουργό στον αυτοχειριασμό και της Βάλιας, αφού η πράξη αυτή στη χριστιανική θρησκεία θεωρείται σοβαρό αμάρτημα, εν αντιθέσει με κάποιες άλλες θρησκείες, δόγματα και κράτη όπου παρόμοιες πράξεις θεωρούνται ηρωικές. Και τη Βάλια την εντάσσει στον Παράδεισο, χωρίζοντας για πάντα τους δύο ερωτευμένους, οι οποίοι ούτε στην άλλη ζωή δεν δικαιώθηκαν. Αποδεικνύοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο τη ματαιότητα της πράξεώς τους. Κι εδώ είναι που η Βάλια οδυρόμενη αναφωνεί: δεν θέλω να πάω στον Παράδεισο. Τι να έκανε εκεί χωρίς τον καλό της. Έλα όμως που καλοί υπάρχουν παντού. Και στον Παράδεισο και στην Κόλαση.
Ο καλός της όμως, που παραμένει βράζοντας στα καζάνια της Κόλασης για πάνω από 200 χρόνια, δεν θα την ξεχάσει ποτέ. Και θα σχεδιάσει την απόδρασή του από την Κόλαση. Και θα την πραγματοποιήσει Θεού θέλοντος. Μια απόδραση μοναδική, ηρωική και παρακινδυνευμένη που συγκινεί ακόμα και το Θεό, ο οποίος τον αφήνει να μείνει στον Παράδεισο, ν΄αναζητήσει και να βρει την αγαπημένη του. Μόνο που τη βρίσκει ζευγαρωμένη και ευτυχισμένη κι αυτό τον βγάζει από τα ρούχα του και βεβαίως από τη Γη της Επαγγελίας.
Κόλαση η ζωή του στην Κόλαση, κόλαση και στον Παράδεισο. Αλλά επειδή ο Θεός είναι φιλέσπλαχνος και δεν θέλει να χαθεί κανένας και αφού αυτός διαφεντεύει σε Κόλαση και Παράδεισο, χαρίζει και στον Άρη την ευτυχία και τον έρωτα, ακόμα κι εκεί στην καζαναρχία όπου ζεματίζονται. Ασχέτως αν γι΄αυτόν χάθηκαν διακόσια και βάλε χρόνια. Αλλά θα μου πείτε τι είναι μπροστά στην αιωνιότητα.
Ο κ. Σκουτέλας καταφέρνει περίτεχνα και περίτρανα με καλπάζουσα φαντασία να μας δείξει όλα τα επίγεια και υπερφυσικά που αγκαλιάζουν τον άνθρωπο, τις συνθήκες ζωής, την πίστη του. Κι αυτό γίνεται μέσα από πρόσωπα και καταστάσεις, δοξασίες, αγάπες και μίση κατά τέτοιον τρόπο που θα πρέπει να προβληματίζουν όλους μας, που δυστυχώς τα βλέπουμε και τα βιώνουμε, τα βλέπουμε απόμακρα και από την απέναντι όχθη ή, και το χειρότερο, δεν τα βλέπουμε καθόλου. Με το πόνημά του αυτό ο συγγραφέας δίνει πολλά, πάρα πολλά στο αναγνωστικό κοινό. Μεταξύ των οποίων θα πρέπει να δεσπόζουν οι πολιτικοί, τα ιερατεία και οι ιερωμένοι όλων των θρησκειών και δογμάτων, θρησκευόμενοι και θρησκόληπτοι, ιδιοτελείς. Ακόμη απλοί άνθρωποι, ερωτευμένοι και όσοι ενδιαφέρονται και υψώνουν φωνή σωτηρίας για το περιβάλλον και τον πλανήτη μας, που αφρόνως καθημερινά κακοποιούμαι.
Το υπέροχο μυθιστόρημα του κ. Σκουτέλα θα μπορούσε να έχει καλύτερη τύχη αν υπήρξε καταλληλότερη αντιμετώπιση, προβολή και διάθεση από τον εκδοτικό οίκο που κυκλοφόρησε. Θα μπορούσε να γίνει το «μπεστ σέλερ» της χρονιάς και να είναι στην κορυφή των πωλήσεων. Να γίνει κτήμα πολιτικών και ιερωμένων και αντικείμενο μελέτης προς αναθεώρηση πολλών θεωριών και αντιλήψεων ξεπερασμένων στην εποχή μας.
Και βέβαια το σύγγραμμα να γίνει αφορμή να δει ο κάθε άνθρωπος με διαφορετική ματιά το ρόλο, τη διδασκαλία, τη χειραγώγηση, τον προσηλυτισμό και το έργο των θρησκειών, οι οποίες για σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια το παίζουν καθημερινά εκατομμύρια φορές σε όλον τον πλανήτη.
Το «Δεν θέλω να πάω στον Παράδεισο» είναι από τα λίγα έργα που ανεπιφύλακτα συνιστώ να διαβαστούν. Αν και υποψιάζομαι πως ορισμένοι από τους αναγνώστες του θα προστρέξουν σε μέντιουμ, καφετζούδες και χαρτορίχτρες. Αλλά αυτό το μικρό ποσοστό πάντα υπάρχει ανάμεσά μας. Ας μην ξεχνούμε όμως πως εδώ είναι η κόλαση και ο παράδεισος και επιπλέον το δοκιμαστήριο όλων των ανένταχτων ψυχών κατά Ρήγα-Γιώργο Σκουτέλα και το υπέροχο μυθιστόρημά του.

Το Ιμαρέτ ταξιδεύει στην Πρέβεζα...

Αύριο, Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου στις 8 η ώρα το βράδυ, στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Πρέβεζας (πρώην ΟΑΣΗ), θα γίνει η παρουσίαση του μυθιστορήματος Ιμαρέτ.
Θα προλογίσει ο Δήμαρχος Πρέβεζας Μιλτιάδης Κλάπας και για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Βασίλης Δευτεραίος και ο συγγραφέας, Γιάννης Καλπούζος.
Θα ήθελα να θυμίσω ότι το μυθιστόρημα "Ιμαρέτ-Στη σκιά του ρολογιού" του Αρτινού Γιάννη Καλπούζου κέρδισε το πρώτο βραβείο αναγνωστών για το 2009, στον πανελλήνιο διαγωνισμό μυθιστορήματος. Από τότε, το βιβλίο έχει παρουσιαστεί σε πάρα πολλές πόλεις κερδίζοντας νέους φίλους, μιας και είναι από τα ομορφότερα μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων.
Σε ευχαριστούμε Γιάννη, που μας έκανες να γνωρίσουμε την Άρτα εκείνων των παλιών καιρών, με τις αλλαγές, τις ζυμώσεις, τις συγκρούσεις, αλλά και την συνύπαρξη...

Ιμαρέτ - Στη σκιά του ρολογιού και στο φως της αναγνώρισης!!!

Είναι μια ξεχωριστή τιμή για τον Γιάννη Καλπούζο, τον συμπατριώτη μας συγγραφέα ΚΑΙ μια μεγάλη ευκαιρία για ανάδειξη της Άρτας.
Το μυθιστόρημα "Ιμαρέτ - Στη σκιά του ρολογιού" ΚΕΡΔΙΣΕ το πρώτο βραβείο αναγνωστών στον πανελλήνιο διαγωνισμό μυθιστορήματος.
Η ιστορία διαδραματίζεται στην Άρτα, στα μισά του 19ου αιώνα, όπου δύο αγόρια γεννιούνται την ίδια νύχτα. Ένας Έλληνας και ένας Τούρκος που η μοίρα τους κάνει ομογάλακτους. Το μυθιστόρημα παρακολουθεί τη ζωή τους με φόντο την άγνωστη ιστορία της περιοχής. Ο Γιάννης Καλπούζος αναπαριστάνει με μοναδικό τρόπο μια ολόκληρη εποχή. Έλληνες, Τούρκοι, Εβραίοι, ο παππούς Ισμαήλ, η "μικρή" ακόμη Ελλάδα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο φανατικός Ντογάν, οι συγκρούσεις, οι επαναστάσεις, η συνύπαρξη, οι Απόκριες, το Ραμαζάνι, τα πρόσωπα και οι συνήθειες των κατοίκων των τριών φυλών, λαθρέμποροι, κολίγοι, τσιφλικάδες, ο πλούτος μαζί με την εξαθλίωση.


Η επιλογή του έργου έγινε από το αναγνωστικό κοινό, μέσω της ψηφοφορίας που οργάνωσε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Υποψήφια ήταν 15 έργα, που επελέγησαν από μέλη των Λεσχών Ανάγνωσης.
Οι αναγνώστες συμμετείχαν κατά 50% στο τελικό αποτέλεσμα ενώ το υπόλοιπο 50% βγήκε από τις ψήφους που έχουν ήδη δώσει οι Λέσχες Ανάγνωσης.
Το «Ιμαρέτ» του Γιάννη Καλπούζου είναι ο πέμπτος νικητής του Βραβείου Αναγνωστών που θέσπισε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) το 2005. Τα αγαπημένα μυθιστορήματα των προηγούμενων ετών ήταν:

* «Η μέθοδος της Ορλεάνης» της Ευγενίας Φακίνου (2005)
* «Αμίλητα βαθιά νερά» της Ρέας Γαλανάκη (2006)
* «Ο κύριος Επισκοπάκης» του Ανδρέα Μήτσου (2007)
* «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη» του Δημήτρη Μπουραντά (2008)

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για το αποτέλεσμα του διαγωνισμού, για τον οποίο σας είχα προτρέψει με δύο αναρτήσεις να ψηφίσετε και θέλω να πω ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στον Γιάννη, που έβαλε την Άρτα στην επικαιρότητα, χωρίς αυτή να αναφέρεται σε ληστείες, ανθρωποκτονίες ή βιασμούς, αλλά σε ελπίδα, ανθρώπινες σχέσεις, πολιτισμό.
Όσοι δεν το έχετε διαβάσει, κάντε το, είναι ένα από τα ομορφότερα μυθιστορήματα, από αυτά που εγώ τα ονομάζω "ψυχοαναγερτικά"...

Σήμερα η τελευταία ημέρα. Κάνε την διαφορά με την ψήφο σου...

Μέχρι σήμερα τα μεσάνυχτα είναι η διορία για να ψηφίσουμε το πολύ καλό βιβλίο "Ιμαρέτ" του συμπατριώτη Γιάννη Καλπούζου στην ψηφοφορία που διοργανώνεται για την ανάδειξη του αγαπημένου ελληνικού μυθιστορήματος της χρονιάς.
Όσοι θέλουν να στηρίξουν την υποψηφιότητα του Γιάννη Καλπούζου και του «Ιμαρέτ», μπορούν να στείλουν sms απ’ το κινητό τους τηλέφωνο στον αριθμό 54160 με κωδικό ΒΑ 7, που αντιστοιχεί στο βιβλίο της συγκεκριμένης επιλογής, μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα ΣΗΜΕΡΑ. Κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα για μία μόνο ψήφο.
Υπενθυμίζω παλιότερη ανάρτηση που είχα κάνει για το θέμα και το σχόλιό μου:
"Θα ψηφίσω στα σίγουρα, όχι λόγω κάποιου τοπικισμού, αλλά επειδή το βιβλίο το διάβασα και μου άρεσε πάρα πολύ και επειδή θεωρώ ότι ο Γιάννης ο Καλπούζος είναι ένας νέος άνθρωπος που θα δώσει πάρα πολλά και στην Ελληνική λογοτεχνία, αλλά και στην Άρτα ειδικότερα -μην ξεχνάμε ότι είναι ένας από τους πρωτεργάτες του Δικτύου Ιμαρέτ. Ο Καλπούζος δεν είναι απλά ένας λόγιος, χωμένος στα βιβλία του, είναι ένας άνθρωπος του κόσμου, που ενδιαφέρεται και συμμετέχει στα κοινά και χρειάζεται την συμπαράσταση όλων μας για να κάνει ένα βήμα παραπέρα.
Και στο κάτω-κάτω της γραφής, εάν οι Αρτινοί έστελναν μετά μανίας sms για να μην αποχωρήσει ο Κωστάκης ο Μπόβολος από το πρώτο Big Brother, ας στείλουν και τώρα άλλο ένα. Δεν θέλω να υποτιμήσω τον Κωστάκη, αλλά πώς να το κάνουμε αδέρφια, ας κρατάμε και κάποιες ισορροπίες..."

Το «Ιμαρέτ» στη λίστα για το "Βραβείο αναγνωστών"

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) ξεκίνησε από τις 11 Νοεμβρίου τη διαδικασία ψηφοφορίας για την ανάδειξη του αγαπημένου ελληνικού μυθιστορήματος της χρονιάς.
Ανάμεσα στα 15 βιβλία που διεκδικούν το βραβείο αναγνωστών 2009 είναι και το «Ιμαρέτ» του συμπατριώτη μας Γιάννη Καλπούζου που αναφέρεται στην Άρτα την περίοδο 1854-1882.
Τη «βραχεία λίστα» των 15 βιβλίων κατήρτισαν με την ψήφο τους μέλη Λεσχών Ανάγνωσης από τις 230 που λειτουργούν σ’ όλη την Ελλάδα και την Κύπρο.
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου προσκαλεί το αναγνωστικό κοινό να επιλέξει, έως τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009, το αγαπημένο βιβλίο της χρονιάς, ανάμεσα στα δεκαπέντε της βραχείας λίστας. Με την ψήφο τους οι αναγνώστες συμμετέχουν κατά 50% στο τελικό αποτέλεσμα, ενώ το υπόλοιπο 50% βγαίνει από τις ψήφους που έχουν ήδη δώσει οι Λέσχες Ανάγνωσης.
Όσοι θέλουν να στηρίξουν την υποψηφιότητα του Γιάννη Καλπούζου και του «Ιμαρέτ», μπορούν να στείλουν sms απ’ το κινητό τους τηλέφωνο στον αριθμό 54160 με κωδικό ΒΑ 7, που αντιστοιχεί στο βιβλίο της συγκεκριμένης επιλογής, μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου. Κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα για μία μόνο ψήφο.

το διάβασα πριν από λίγο στο site του Δήμου και το θεωρώ από τα πιο καλά νέα που άκουσα τον τελευταίο καιρό.
Θα ψηφίσω στα σίγουρα, όχι λόγω κάποιου τοπικισμού, αλλά επειδή το βιβλίο το διάβασα και μου άρεσε πάρα πολύ και επειδή θεωρώ ότι ο Γιάννης ο Καλπούζος είναι ένας νέος άνθρωπος που θα δώσει πάρα πολλά και στην Ελληνική λογοτεχνία, αλλά και στην Άρτα ειδικότερα -μην ξεχνάμε ότι είναι ένας από τους πρωτεργάτες του Δικτύου Ιμαρέτ. Ο Καλπούζος δεν είναι απλά ένας λόγιος, χωμένος στα βιβλία του, είναι ένας άνθρωπος του κόσμου, που ενδιαφέρεται και συμμετέχει στα κοινά και χρειάζεται την συμπαράσταση όλων μας για να κάνει ένα βήμα παραπέρα.
Και στο κάτω-κάτω της γραφής, εάν οι Αρτινοί έστελναν μετά μανίας sms για να μην αποχωρήσει ο Κωστάκης ο Μπόβολος από το πρώτο Big Brother, ας στείλουν και τώρα άλλο ένα. Δεν θέλω να υποτιμήσω τον Κωστάκη, αλλά πώς να το κάνουμε αδέρφια, ας κρατάμε και κάποιες ισορροπίες...