Ο πρώτος πολιτικός γάμος με σύστημα Braille...

Μου το έστειλαν με mail και το βρήκα άξιο αναδημοσίευσης...
Είναι μια είδηση πολύ διαφορετική από τις μίζερες που έχουμε συνηθίσει να ακούμε...
Διαβάστε την:

Για πρώτη φορά στην ιστορία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τελέστηκε στο Δήμο Ιλίου πολιτικός γάμος, με τα κείμενα και τις ευχές να διαβάζονται στο σύστημα Braille, το ανάγλυφο σύστημα γραφής και ανάγνωσης για τυφλούς.
Στον πολιτικό αυτό γάμο, ο οποίος τελέστηκε το Σάββατο 4 Ιουνίου 2011 στο Δημαρχείο Ιλίου, ο τυφλός Αντιδήμαρχος Βαγγέλης Αυγουλάς διάβασε τα κείμενα της τελετής... ανάγλυφα στο σύστημα της γραφής Braille.
Ο 23χρονος Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Ιλίου, Βαγγέλης Αυγουλάς, ασκούμενος δικηγόρος, είναι εκ γενετής τυφλός και είναι σήμερα ο νεότερος ηλικιακά και ο μοναδικός με αναπηρία Αντιδήμαρχος στην Ελλάδα.
«Ένωσα τις ζωές της Μαρίας και του Θεόδωρου σε κοινή πορεία και συνάμα ένωνα την πορεία της κοινωνίας μας με τη διεκδίκηση των ΑμεΑ για καθολική, ισότιμη συμμετοχή σε κάθε πτυχή της ζωής του τόπου μας. Από το Ίλιον στέλνουμε ένα ακόμη μήνυμα αισιοδοξίας, αγώνα και αποφασιστικότητας της κοινωνίας και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, σε μια δύσκολη εποχή που σήμερα συνεχώς μας αποκαρδιώνει», δήλωσε ο Αντιδήμαρχος Βαγγέλης Αυγουλάς, συμπληρώνοντας με αυτοσαρκασμό: «Το μόνο μου άγχος για την τελετή, ήταν όταν θα ρωτούσα τους νεόνυμφους αν δέχονται ο ένας τον άλλο για σύζυγο μην τυχόν μου απαντούσαν κάνοντάς μου νόημα. Θα μέναμε εκεί ως το πρωί»!

ΚΕΝΤΡΙ: Μου αρέσει πολύ αυτή η είδηση, μου αρέσει ο 23χρονος αντιδήμαρχος που δεν διστάζει να κοροιδέψει το εκ γενετής πρόβλημά του, που ο ίδιος το έχει μετατρέψει μέσα στα χρόνια σε προτέρημα, σε αφορμή για επιμονή και πείσμα...
Και επίσης, μιας και έχει πρόβλημα στην όραση, σίγουρα θα έχει μάθει να ακούει κι αυτό είναι το ζητούμενο σε όσους ασχολούνται με τα κοινά...
Έχω γνωρίσει πολλούς αντιδήμαρχους, πολλούς που ασκούνε εξουσία, πολλούς που η τύχη ή η κομματική τους πειθαρχία τους χάρισε μια καρέκλα και οι περισσότεροι ή δεν θα έβλεπαν "την τύφλα τους" ή θα ήταν πολύ "ανοιχτομάτηδες"!!!
Λίγοι ήταν αυτοί που έβλεπαν αληθινά πέρα από την μύτη τους...

Κλείστε τάβλα να δείτε το καμάρ' τσ' Νταϊάνας!!!

Είδε ο φίλος, ο Γιώργος την πρόσκληση για να παρακολουθήσει από την τηλεόραση στο Athens Hilton (άτσα μεγαλεία ο μετανάστης!!!) τον γάμο τ' Γουίλιαμ τσ' Νταϊάνας (πώς μεγάλωσε, φτού να μην τον βασκάνω!!!) με την Κάθριν τ' μπαμπά τσ' (να ζήσουν τα παιδιά) και ζήλεψε που λέτε ο Γιώργος και σκέφτηκε ότι κι εμείς οι Αρτινοί δικαιούμαστε να ζήσουμε από κοντά τις βασιλικές δόξες.


Έτσι θα έχουμε και εδώ όχι φλούφλικο τσάι με κουλουράκια φυσικά, αλλά την απαραίτητη τσιπουροκατάσταση...
Κλείστε τώρα τραπέζι, τρεχάτε χωριανοί!!!
Τώρα ΚΑΙ στην Άρτα το γεγονός του αιώνα!!!
Τι; Μοναχά η Αθήνα και το Hilton θα γνωρίζει τέτοια μεγαλεία;
Δείτε τι ωραία κατάσταση ετοίμασε ο Γιώργος:


Άιντε και στο κεφαλάκι σας οι λέφτεροι!!!

Να τα χιλιάσετε!!!

Μπράβο ρε φίλε, τα κατάφερες, την έκλεισες την δεκαετία, τα συγχαρητήριά μου κι από εμένα τον παλιό...
Και μακάρι να ζήσετε παρέα σαν τα ψηλά βουνά, αλλά για πες μου κάτι...
Τι σ' έπιασαν τα χουβαρνταλίκια και κερνάς για την επέτειο, αφού στα σχοινιά σ' έχει στριμωγμένο και σε χτυπάει πιο πολύ κι απ' τον Τάισον!!!
Κι ας μας κάνεις τον άντρα τον πολλά βαρύ και το λιοντάρι. Σου αφιερώνω λοιπόν, την φωτογραφία στην κορυφή για να θυμάσαι ότι κι ο λιόντας απ' τη λέαινά του θα το 'βρει...

ΥΓ: Αυτό που μόλις διαβάσατε, δεν γράφτηκε για να πικάρω τον καλό μου φίλο...
Αντίθετα γράφτηκε μετά από δική του προτροπή, μπας και το διαβάσει η γυναίκα του και καταλάβει πώς αισθάνεται απέναντί της ο καψερός!!!
Βλέπετε δεν κοτάει να της τα πει ο ίδιος, διότι "τρέμει σαν το ψάρι, στην κυρά του μπρος"...

Καλύτερα με γιαουρτάκια!!!

Αχ μωρέ γυναικούλα μου, μια φορά να σ' έβλεπα να μου αλείφεις κι εμένα έτσι την πλατούλα μου, που έχω τσουρουφλιστεί ο καημένος, που όλο προσπαθώ να φτάσω να βάλω αντηλιακό κι όλο με τα γιαουρτάκια καταλήγω!!!
Κι ας μη μου κάνεις σχεδιάκια με καρδούλες, κάνε ότι σχέδιο θέλεις εσύ, ας είναι και νεκροκεφαλή που λέει ο λόγος, απλά να μου αλείψεις την πλάτη, να νοιώσω το χεράκι σου...
Τι έγινε σε έπεισα; Έρχεσαι; Σε βλέπω, κάτι κρατάς, να σηκώσω το πουκάμισο; Το 'ξερα πως κατά βάθος μ' αγαπάς και νοιάζεσαι για μένα...
ΤΙΙΙ;;; Τι είναι αυτό; Άσε κάτω το βιτριόλι, άστο σου λέω, γιαουρτάκι και πάλι γιαουρτάκι!!!

Ήρθα κι απόψε στα μαγνητάκια σου...

Έχω έναν φίλο τον Στάθη, φοβερός τύπος και πλακατζής από τους λίγους. Καλή παρέα στο μεσημεριάτικο ούζο και όποτε τον χρειαστώ, πάντα εκεί, έτοιμος να μου κάνει το χατήρι ή την εξυπηρέτηση.
Έχει όμως κάτι μέρες που τον βλέπω συννεφιασμένο και σκεφτικό. Και το μισόκιλο το κατεβάζει πιο γρήγορα απ' ότι συνήθως και σε κάτι βαριά τραγούδια, του βγαίνει μέσα από το στήθος, βαρύς ο αναστεναγμός και συχνά-πυκνά το μάτι του θολώνει και κοιτάει την αράχνη στη γωνία στο ταβάνι, για να μην ανταμωθεί με τις ματιές μας.
Σήμερα πήρα το θάρρος και τον ρώτησα στα ίσια κι ο Στάθης μου είπε:
"Με τη γυναίκα μου δεν τα πάμε καλά, άσπρο αυτή, μαύρο εγώ, σαν τον σκύλο με την γάτα. Και κι αν τυχόν της αποδείξω ότι έχω δίκιο, θα μου το κρατάει μανιάτικο, γιατί θα το πάρει ότι την μειώνω...
Θα 'ταν εύκολο να μην την γουστάρω και να της πω ξεκουβάλα μας, μα έλα που κατά βάθος την πονάω και την θέλω και την βλέπω στον ύπνο μου, να είμαστε καλά οι δυό μας!!!
Έχει όμως εδώ και κάτι μέρες που ό,τι θέλει να μου πει, το γράφει σε χαρτάκια και το κολλάει στο ψυγείο με μαγνητάκια. Θέλω να κάνουμε αυτό, να κάνουμε εκείνο, να κάνουμε το άλλο...
Καταλάβατε ρε μάγκες, αυτή θέλει να μου ανοίξει κουβέντα για πράγματα που αυτή θέλει κι αντί να με κάτσει κάτω και να συννενοηθούμε, γράφει χαρτάκια κι εγώ αυτή την μούγκα και το στυλάκι δεν τα αντέχω...
Είπα να της πω καμιά ώρα να το βάλει στον κ*λο της, όχι το χαρτάκι, ολάκερο το ψυγείο, αλλά φοβάμαι μη τυχόν γίνει κρυόκ*λη και δεν το θέλω κι απ 'την άλλη τώρα με τις ζέστες, θέλω να πίνω κι ένα ποτήρι παγωμένη μπύρα, κατευθείαν απ' το ψυγείο, καταλάβατε μάγκες μου τι έχω πάθει;"
Κόκκαλο εμείς, μείναμε να τον κοιτάζουμε, χωρίς να ξέρουμε αν μας δουλεύει ή όχι. Αλλά το μάτι του ήταν θολερό και μάλλον ο Στάθης και τον καημό του, τον μετέτρεψε σε χιούμορ και σαρκασμό.

Για χάρη του φίλου, συγχωρείστε με που του άλλαξα το όνομα...

Η πεθερούλα μου...

Πλάκα κάνω πεθερούλα μου, να 'σαι καλά να μαγειρεύεις τα ωραία σου τα φαγητά που κάθε Σάββατο μας τα φέρνεις σε ταπεράκια...
Να 'σαι καλά να κάνεις και την baby sitter να βγαίνουμε καμιά βολτίτσα με την κορούλα σου, που μακάρι να σου ΄μοιαζε και λίγο!!!

Με τσάκισε το hangover...

Έχετε δει ποτέ την ταινία "The day after"; Μιλάει για την επόμενη μέρα μετά την πυρηνική καταστροφή...
Ε, λοιπόν κάπως έτσι νοιώθω κι εγώ σήμερα!!!


Χθες ήμουν καλεσμένος σε bachelor party φίλου, που αποφάσισε παρά τις συμβουλές όλων μας να παντρευτεί την καλή του. Δώδεκα χρόνια είναι μαζί, τα τελευταία 6 συζούνε και έχουνε κι ένα ομορφότατο παιδάκι. Είναι καλά μαζί και ο βλάκας πάει να βάλει μπελάδες στο κεφάλι του...
Διότι ο καημένος δεν γνωρίζει ότι όπως όταν ένας συμβασιούχος μονιμοποιείται, παθαίνει μια μετάλλαξη που του αλλάζει την προσωπικότητα και από εξυπηρετικός και φιλότιμος μετατρέπεται σε "έλα αύριο", έτσι και η γυναίκα μόλις βάλει στεφάνι παθαίνει μια ανάλογη μετάλλαξη και από "θέλεις καφέ αγάπη μου;" μετατρέπεται στο alien που λέει "φτάξτον μόνο σου"!!!. -Φανταστείτε να είναι νιόπαντρη και φρεσκοδιορισμένη (ούτε στον εχθρό μου τέτοια μοίρα)...
Τέλος πάντων ξέφυγα από το θέμα μου, το θέμα μου είναι η φοβερή θαλασσοταραχή που έχω στο κεφάλι μου. Είναι σα να έσκασε ο Βεζούβιος και με καίει η λάβα, με το ζόρι μπορώ να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά και δεν μπορώ να κάνω και κοπάνα από την δουλειά, διότι το deadline λέει "no project-no money" κι όταν μετά θα πάω στο σπίτι, η πολυλατρεμένη μου γυναικούλα θα μου πει "no money-no honey", αν κι από τέτοιου είδους μέλια έχω ξεχάσει πια, καλά που υπάρχουν κάποιες φωτογραφίες και "διηγώντας τα να κλαίς", αλλά πού να ακούσει ο φίλος που σας έλεγα...


Πάλι ξέφυγα από το θέμα, είναι το ηφαίστειο που σας έλεγα, που μου έχει κάψει τον εγκέφαλο.
Λοιπόν, το πήρα απόφαση και δεν θα ξαναπέσω στις κραιπάλες και θα το γράψω στον πίνακα 100 φορές: "Δεν θα ξαναπιώ πάνω από 10 τεκίλες, δεν θα ξαναπιώ πάνω από 10 τεκίλες, δεν θα ξαναπιώ πάνω από 10 τεκίλες, δεν θα ξαναπιώ πάνω από 10 τεκίλες, δεν θα ξαναπιώ πάνω από 10 τεκίλες, .................."!!!

Το άλλοθι του bachelor party...

Ο φίλος μου ο Θάνος παντρεύεται αύριο την καλή του και είχε την ευγενή καλωσύνη να διοργανώσει bachelor party και να με καλέσει. Σ' ευχαριστώ φίλε μου κι ας μην άκουσες κανέναν κι ας είσαι αγύριστο κεφάλι κι ας είχε για σένα περισσότερο σημασία η κουβέντα της μανούλας σου "να νοικοκυρευτείς παιδάκι μου, να ησυχάσω κι εγώ...", από τις κουβέντες των φίλων σου "πού πας βρε μακάκα, το σκέφτηκες καλά;"!!!
Τέλος πάντων, το αποφάσισες, με γειά σου και χαρά, ώρα καλή στην πρύμνη σου κι αέρα στα πανιά σου...
Αλλά βρε παιδάκι μου, τι σ' έπιασε και έδωσες κανονικό ραπόρτο στη μέλλουσα γυναικούλα σου για το τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα της σημερινής εργενοεξόδου;
Δεν ήξερες ότι θα έπαιρνε το τηλέφωνο και θα τα 'λεγε όλα στις δικές μας γυναικούλες;
Και καλά, εσύ είσαι στα μέλια και κολλάς και μαζί με σένα κολλάει και ο εγκέφαλός σου, εμείς που είμαστε στα ξύδια τι σου φταίμε;
Ξεκίνησε από νωρίς η δικιά μου "και τον παρασέρνετε και θέλετε να τον κάνετε σαν τα μούτρα σας και τον βάζετε μπροστά σαν άλλοθι για να τρέχετε στα κwλόμπαρα" και τι δεν είπε η γλυκιά μου!!!
Δεν πειράζει όμως, μαθημένα τα βουνά απ' τα χιόνια κι όσο για σένα Θάνο μου, ένα μόνο σου λέω: Εκεί που είσαι ήμουνα κι εκεί που είμαι θα 'ρθεις!!!

Ο ...Γατόγαμος!!!

Βαρέθηκα να ακούω από χτες για τον τραπεζικό γάμο της δεκαετίας, για το "έσσονται εις σάρκα μία" κι άλλα τέτοια ωραία που βρίσκουνε οι δημοσιογράφοι για να βάζουνε στους τίτλους των ειδήσεων...
Εγώ πάλι που 'μαι από χωριό, όταν συνευρίσκονται τρεις μαζί, δεν το λέω γάμο, αλλιώς το λέω, αλλά είμαι καλό παιδί και δεν θα το πω "threesome", αλλά θα το πω, όπως λέει κι ένας φίλος μου "Γατόγαμο"!!!
Και για να μην ξεχνάμε και το Ηπειρώτικο ιδιότροπο, σαρκαστικό και καμιά φορά χυδαίο χιούμορ μας, σ' αυτές τις περιπτώσεις λέμε και να με συμπαθάτε κιόλας: "Με γειά τον π**τσο, νύφ' " !!!

Άλλος για κρεμάλα!!!

Πλησιάζει καλοκαίρι και ήδη από τον επόμενο μήνα, πολλοί ετοιμάζονται να βάλουν το γιορτινό κοστούμι του γαμπρού...
Επειδή είμαι παθώς και μαθώς, θέλω να πω σε όσους δεν κρατιούνται να σύρουν τον χορό του Ησαΐα, ότι δεν βγήκε τυχαία η ρήση "πάει για κρέμασμα"...
Κι αν δεν με πιστεύετε, ορίστε και η φωτογραφία με την απόδειξη, έβαλε το γαμπριάτικο κοστούμι του και πήγε για κρέμασμα ο καψερός!!!

Αιφνίδιο ναι, αλλά γιατί μόνο δυσάρεστο;

Απ' ότι ακούγεται, μέχρι τις 15 Μαΐου θα κατατεθεί ο νόμος για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Καλό αυτό θα μου πείτε, αλλά πάντα, όταν ακούω για νόμους που προστατεύουν του πολίτες από τις Τράπεζες, έχω μάθει να κρατάω μικρό καλάθι, για να δούμε τι θα δούμε...
Μαθαίνω ότι οι Τράπεζες θέλουν να "φύγει" η διατύπωση που λέει ότι: "...οι οφειλέτες που εξαιτίας απρόοπτων ή αιφνίδιων δυσάρεστων γεγονότων στη ζωή τους έχουν περιέλθει σε πρόσκαιρη αδυναμία πληρωμής, μπορούν να επιτυγχάνουν με απόφαση δικαστηρίου την αναστολή μέχρι δύο έτη της εξυπηρέτησης των δανειακών τους υποχρεώσεων...". Οι Τράπεζες φοβούνται ότι δανειολήπτες που τώρα πληρώνουν κανονικά τις δόσεις τους, θα "εφευρίσκουν" διάφορα αιφνίδια γεγονότα για να μην πληρώνουν...
Εγώ όμως με την σειρά μου, θέλω να υποβάλλω την δικιά μου ένσταση. Γιατί αυτά τα αφνίδια γεγονότα να είναι μόνο δυσάρεστα, γιατί όχι και ευχάριστα; Εντάξει καταλαβαίνω ότι το να χάσεις την δουλειά σου, σε φέρνει σε δύσκολη θέση αποπληρωμής, αλλά μήπως μια μη προγραμματισμένη εγκυμοσύνη δεν σε φέρνει στην ίδια θέση;
Είναι ένα απρόοπτο, αιφνίδιο ευχάριστο γεγονός, που σου αλλάζει τελείως τις προτεραιότητες, σου αυξάνει υπερβολικά τα έξοδα και σε φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση να τηρήσεις τις υποχρεώσεις ενός δανείου που είχες πάρει παλιότερα, έτσι δεν είναι;
Ή ένας γάμος ας πούμε, έχεις υπολογίσει την οικονομική σου κατάσταση, έχεις πάρει το δάνειό σου και ξαφνικά γνωρίζεις μια κοπέλλα, την ερωτεύεσαι, την παντρεύεσαι και να τόσα για την εκκλησία, να τόσα για το τραπέζι, να τόσα για τον μήνα του μέλιτος, να τόσα για το στεγαστικό για να πάρεις ένα τριάρι επειδή η εργένικη γκαρσονιέρα σου δεν φτάνει για να στεγάσει ένα τόσο μεγάλο έρωτα, να τόσα για έπιπλα, για οικιακές συσκευές, κτλπ, κτλπ...
Τώρα που το σκέφτομαι, εντάξει το δεύτερο παράδειγμα, αυτό με τον γάμο, μπορεί και να ανήκει στην κατηγορία: "απρόοπτα ή αιφνίδια δυσάρεστα γεγονότα"!!!
ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ αγάπη μου, μην βαράς, δεν το λέω για τον δικό μας τον γάμο, για τς' αλλνούς μιλάω, όχι για μας, αφού το ξέρεις, σ' έχω κορώνα στο κεφάλι μου...

Μου 'δωσαν το ελεύθερο...

Εγώ πάντως το πήρα το χαρτί. Ήμουν καλό παιδί όλη την εβδομάδα (βοήθησε και το τριήμερο στο Ναύπλιο το περασμένο ΠΣΚ) και πήρα άδεια μέχρι πρωΐας και μετά άρτου και θεαμάτων παρακαλώ...
Ποιός με πιάνει απόψε!!! Αν δεν με πιστεύετε, ανοίξτε τα μάτια σας και διαβάστε:


Και τώρα, σκάστε από την ζήλεια σας κακομοίρηδες...

Πάμε εκδρομή;

Τον τελευταίο καιρό, το είχα παρακάνει. Κάτι οι δουλειές, κάτι οι υποχρεώσεις, κάτι τα προβλήματα, δεν είχα βρει καθόλου χρόνο να περάσω με την γυναίκα μου.
Εννοώ ποιοτικό χρόνο, να κάτσουμε, να μιλήσουμε, να πάμε μια βόλτα... Στο σπίτι δεν μας δίνεται αυτή η ευκαιρία, γιατί τα παιδιά είναι "΄πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης".
Και να που βρίσκεται η ευκαιρία. Εγώ αύριο έχω δουλειά στο Ναύπλιο, θα πήγαινα έτσι κι αλλιώς... Αποφάσισα λοιπόν να πάρω και την γυναικούλα μου, να με περιμένει 2-3 ωρίτσες να τελειώσω την δουλειά μου και μετά όλο το Παρασκευοσαββατοκύριακο αντάμα!!!
Όχι τίποτε άλλο, έτσι όπως πήγαινε το πράγμα, σε λίγο καιρό θα επικοινωνούσαμε μέσω e-mail!!!
Γιαυτό να με συμπαθάτε φίλοι μου, αλλά θα λείψω για 3 μερούλες. Δεν σκοπεύω να ασχοληθώ καθόλου με το blog αυτό το τριήμερο. Όταν λέμε αποτοξίνωση, εννοούμε αποτοξίνωση!!!
Ραντεβού ξανά την Δευτέρα το πρωί. Καλά να τα περνάτε...

Καλό μήνα αγάπη μου...

Στην αρχή του έγγαμου βίου τους οι παντρεμένοι κάνουν σεξ:
-σε όλα τά δωμάτια του σπιτιού τους,
-στους καμπινέδες,
-στους καναπέδες,
-στην κουζίνα,
-στο πλυντήριο,
-στη βεράντα,
-στο πατάρι,
-στο πάτωμα
-και όπου αλλού μπορείς νά φαντασθείς.

Με την πάροδο του χρόνου, κόβουν σιγά σιγά έναν... έναν τους χώρους και περιορίζονται στην κρεββατοκάμαρα.

Μετά από πολλά χρόνια,το κάνουν μόνο στον διάδρομο.....
Συναντιούνται εκεί και λέει ο ένας στόν άλλο....
-ΑΝΤΕ Γ@ΜΗΣΟΥ!!!!!

από τη σουΐτα...

Μην ξεχάσω να κλείσω εισιτήρια...

Παιδιά σας αφήνω, φεύγω για Νέο Δελχί, πάω να βρω την υγειά μου στην Ινδία.
Πάει καιρός που η καλή μου γυναικούλα αφήνει υπονοούμενα για τις επιδόσεις μου στο κρεβάτι και όσο και να πεις, αυτά τα προβληματάκια βλάπτουν ένα γάμο. Και στο κάτω-κάτω βρε αδερφέ, δεν γουστάρω να "μου την λένε" και να με μειώνουν στο ευαίσθητο σημείο μου.
Πήρα λοιπόν την μεγάλη απόφαση και αποφάσισα να απευθυνθώ σε ειδικούς. Όμως δεν ήξερα τι να κάνω, εδώ στην Ελλάδα υπήρχε πρόβλημα, άλλος ασχολήθηκε με την πολιτική, άλλος έγινε μέχρι και αντιπρόεδρος της Βουλής, τελικά, επειδή αυτός που ψάχνει βρίσκει, ανακάλυψα τον Δόκτωρα Μουντάτα!!! Κορυφή σας λέω ο άνθρωπος, πέτυχα διάνα.
Για κοιτάξτε την επιγραφή της κλινικής του, το γράφει ξεκάθαρα, είναι ΚΑΙ σεξολόγος ΚΑΙ σύμβουλος γάμου, ό,τι ακριβώς χρειαζόμουνα δηλαδή. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά η κλινική του ονομάζεται "KAMSUTRA"!!! Θα την ξεγοφιάσω δηλαδή την γυναικούλα μου, που τόλμησε να περιγελάσει "τα ιερά και τα όσια"!!!

Ένας 26χρονος Νιγηριανός από το Lagos, ο οποίος δεν μπορεί να βρει κοπέλα επειδή έχει ένα πρόβλημα και τραυλίζει όποτε μιλάει, σχεδιάζει να παντρευτεί το μαξιλάρι του.
Όπως δήλωσε ο ίδιος, ο Okeke Ikechuku, ,στην Daily Metro, το τραύλισμα καθιστά δύσκολο το να μιλήσει σε κορίτσια, αφού όταν τον ακούν βάζουν τα γέλια.
Δυστυχώς όμως ο 26χρονος χρειάζεται μια συντροφιά για να κοιμάται μαζί της, για αυτό και αποφάσισε να παντρευτεί το μαξιλάρι του, με το οποίο κοιμάται από τα 16 του χρόνια και το έχει ερωτευτεί και σχεδιάζει να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του.
Όπως αναφέρει μάλιστα, το μαξιλάρι θα του κοστίσει πολύ λιγότερο έως τίποτα σε σχέση με μια γυναίκα...


Το διάβασα στην Διαδρομή και συνειδητοποίησα πόσο τρέλλα κουβαλάει ο κόσμος. όχι επειδή θέλει να παντρευτεί το μαξιλάρι του, όοοοοχι!!!
Αυτό το βρίσκω πολύ λογικό.
Άλλωστε συμφωνώ με την άποψή του ότι το μαξιλάρι έχει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με μια γυναίκα. Όχι μόνο οικονομικά αλλά και χίλιαδυό άλλα...
Αυτό που με κάνει να πιστεύω ότι ο τύπος είναι τελείως παλαβός, είναι επειδή θέλει να παντρευτεί!!!
Για ρώτα και κανέναν ρε φίλε...

Μακελειό σε γάμο από ανθρωπόμορφα τέρατα

Τη μακάβρια σκηνοθεσία του προχθεσινού λουτρού αίματος στο χωριό Bilgekoy της επαρχίας Mardin στη νοτιοανατολική Τουρκία, κατά τη διάρκεια τελετής γάμου, θα τη ζήλευε ακόμη και ο ίδιος ο Διάβολος. Ο φυσιολογικός άνθρωπος είναι αδύνατο να συλλάβει πόσο μίσος, ζήλια και εκδικητικότητα είχαν συσσωρεύσει στη μαύρη ψυχή τους τα μασκοφόρα ανθρωποειδή του Bilgekoy.
Όταν ακούω για τέτοιες φρικαλεότητες, ο νους μου πάει στη Βίβλο και στο εδάφιο που γράφει, «Και μετεμελήθη ο Κύριος ότι εποίησε τον άνθρωπον επί της γης, και ελυπήθη εν τη καρδία αυτού.» (Γένεσις 6:6) Ναι, έτσι πρέπει να είναι, όσο κι αν δε μας αρέσει να το παραδεχτούμε…
Καθώς έψαχνα στο Διαδίκτυο, με πολλή δυσκολία κατάφερα να διαβάσω λίγα πράγματα για την αποκρουστική και τραγική είδηση. Αναζητούσα να βρω την αιτία – αν είναι δυνατόν οτιδήποτε να μπορεί να αιτιολογήσει τόση φρικαλεότητα… ΟΧΙ! Καμία αιτία κι αφορμή δε μπορεί ποτέ να δικαιολογήσει τέτοια βάρβαρη εκδίκηση, και μάλιστα στο πρόσωπο αθώων. Προσέξτε το χρόνο και τον τόπο που επέλεξαν. Τα οκτώ ανθρωπόμορφα τέρατα, που ήταν λέει συγγενείς (!) των νεόνυμφων, δεν πήγαν να εκπληρώσουν την σατανικής σύλληψης αιματηρή βεντέτα σε τυχαία ώρα και τυχαίο τόπο. Δεν τους αρκούσε αυτό. Αλίμονο, επέλεξαν ν' απελευθερώσουν το βόρβορο της μαύρης ψυχής τους στην πιο ιερή και ευτυχισμένη ώρα ενός νέου ζευγαριού: στο γάμο τους! Έτσι η δυστυχία που θα προκαλούσαν θα ήταν απόλυτη. Η σατανική αντίθεση θα ήταν μεγιστοποιημένη. Ο δαιμονικός οργασμός από τη νεκρολαγνεία τους θα ήταν αξεπέραστος.
Δεν άντεχαν τα τέρατα να δουν τους γονείς του ζευγαριού – με τους οποίους είχαν ίσως κάποιες διαφορές – ευτυχισμένους και χαρούμενους. Κι έτσι αποφάσισαν να κόψουν το νήμα της ζωής των αθώων παιδιών τους και σαραντατριών ακόμη ανυποψίαστων συγγενών και φίλων που παραβρίσκονταν στη μοιραία τελετή γάμου… Οι γονείς της νύφης και ο πατέρας του γαμπρού αφέθηκαν να ζουν το εφιαλτικό τους μαρτύριο εφόρου ζωής και να παραμιλούν μέρα νύχτα: "Πώς μπόρεσαν; Πώς; Γιατί; Γιατί σ' εμάς; Πού ήταν ο Αλλάχ;"
«Και μετεμελήθη ο Κύριος ότι εποίησε τον άνθρωπον επί της γης, και ελυπήθη εν τη καρδία αυτού»…
Η τεράστια αρνητική ενέργεια που ξεχύθηκε στην ατμόσφαιρα με την αποτρόπαια μαζική σφαγή ξεσήκωσε αμμοθύελλα στο χωριό, μια αμμοθύελλα που κατέστησε αδύνατη την άμεση σύλληψη των ανθρωπόμορφων τεράτων. (Δείτε εδώ) Όχι, η αμμοθύελλα τη συγκεκριμένη στιγμή δεν ήταν σύμπτωση, όπως θα ισχυριστούν εκείνοι που δεν πιστεύουν στην ψυχή και στις τεράστιες απόκρυφες δυνάμεις της, που δεν πιστεύουν στη θετική και αρνητική ενέργεια που απελευθερώνεται από τον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης με την αγάπη και το μίσος αντίστοιχα.
Οι ειδεχθείς εκτελεστές ήταν, λέει, στενοί συγγενείς των θυμάτων, και έφεραν το ίδιο επώνυμο. (Δείτε εδώ) Ούτε κι αυτό είναι σύμπτωση… Δυστυχώς, από καταβολής κόσμου η απύθμενη ζήλια και το εκδικητικό μίσος ευδοκιμούν καλύτερα μεταξύ συγγενών. Εκεί βρίσκουν πιο πρόσφορο έδαφος. Γι’ αυτό και οι εμφύλιοι πόλεμοι ήταν πάντα πιο ειδεχθείς από τους άλλους. Η θλιβερή ιστορία του Κάιν και του Άβελ δε μπήκε τυχαία στην αρχή του βιβλίου της Γένεσης (4:8) Η ζήλια του Κάιν για τον αδελφό του τον Άβελ του έτρωγε τα σωθικά σαν το σαράκι. Βλέπετε ο Άβελ ήταν πιο ευνοημένος από το Θεό, πιο χαρισματικός. Έτσι, όταν βρέθηκαν μόνοι στα χωράφια, ο ζηλόφθονος Κάιν πλησίασε ύπουλα τον αδελφό του και τον σκότωσε. Υπάρχει και η λαϊκή παροιμία που λέει: « Γιατί είναι το μάτι σου τόσο βαθιά βγαλμένο; Διότι μου το έβγαλε ο αδελφός μου.»
Και όλο το μίσος ξεκινάει από τη ζήλια, το πιο φοβερό ανθρώπινο συναίσθημα. Γιατί εσύ κι όχι εγώ; Μόνο όποιος δεν έχει γίνει θύμα ζήλιας θα μπορούσε να διαφωνήσει. Πολύ σωστά ο σοφός Σολομών γράφει στις Παροιμίες του: «Ο θυμός είναι σκληρός, και η οργή οξεία· αλλά, ποιος μπορεί να σταθεί μπροστά στη ζηλοτυπία;» (Παροιμίες 27:4) Η ζήλια, λοιπόν, είναι η ρίζα του κακού, και η ζήλια γεννά το φθόνο που αν αφεθεί ανεξέλεγκτος γιγαντώνεται, γίνεται στοιχειό και στοιχειακό, μια εσωτραφής οντότητα, ένας αληθινός δαίμονας που τυφλώνει τη συνείδηση. Γίνεται πάθος που ζητάει εκδίκηση, αίμα. Αυτό συνέβη προχτές την νύχτα στο χωριό Bilgekoy της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Οι δαίμονες της ζήλιας και του μίσους που είχαν εκθρέψει μέσα τους και είχαν στη συνέχεια κυριέψει τους ειδεχθείς εκτελεστές απαίτησαν αίμα, το αίμα των αδελφών και συγγενών τους… Δε θα τους άφηναν ήσυχους και δεν θα εκτονώνονταν με τίποτα λιγότερο.
«Και μετεμελήθη ο Κύριος ότι εποίησε τον άνθρωπον επί της γης, και ελυπήθη εν τη καρδία αυτού»…
Καθώς γράφω τούτες τις γραμμές, αναρωτιέμαι πώς θα μπορούσε άραγε κανείς να καταπραΰνει τις ψυχές των ταραγμένων θυμάτων στην καινούργια διάσταση που βρέθηκαν τόσο ξαφνικά, τόσο βίαια και οδυνηρά, και πώς θα μπορούσε ν’ ανακουφίσει τον πόνο στις ψυχές των επιζώντων γονιών που έχασαν τα βλαστάρια τους τόσο άδικα και τόσο τραγικά, κατά την ιερή στιγμή που γιόρταζαν τη μοναδική χαρά του γάμου τους. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι μερικών λεπτών σιγή και νοερή αποστολή αγάπης και γαλήνης στις ψυχές όλων των θυμάτων.
Όσο για τ' ανθρωπόμορφα τέρατα που εγκλημάτησαν τυφλωμένα από τη ζήλια και το μίσος τους, αναρωτιέμαι ποιος άνθρωπος και ποιος θεός θα μπορούσε ποτέ να τους συγχωρήσει; Πάντως ο Χριστός μας παράγγειλε να συγχωρούμε ακόμη κι αυτούς, αν μη τι άλλο, για να μην επιβαρύνουμε και τη δική μας ψυχή με μίσος. Το ίδιο όμως αναρωτιέμαι και για όλους εκείνους τους πολεμοχαρείς που ανακαλύπτουν εχθρούς και απειλές εκεί που δεν υπάρχουν και εξαπολύουν ανθρωποσφαγές χιλιάδων αθώων εξ αποστάσεως με τα υψηλής τεχνολογίας πολεμικά τους τέρατα – εφευρέσεις δαιμονικής σύλληψης ασυνείδητων "επιστημόνων"… Ποιος άνθρωπος, ποιος θεός θα μπορούσε ποτέ να συγχωρήσει και αυτούς;
Αλήθεια, γιατί άραγε οι μαζικές και επαναλαμβανόμενες πολεμικές σφαγές δε μας σοκάρουν τόσο όσο η σφαγή στο Bilgekoy της Τουρκίας; Μήπως έχουμε εθιστεί στις πρώτες; Υπάρχει κάτι που να “εξαγνίζει” τις μαζικές ανθρωποσφαγές εν καιρώ πολέμου; Κατά τη ταπεινή μου άποψη, καμία σφαγή δεν εξαγνίζεται, πολύ περισσότερο αν διεπράχθη όταν δεν κινδύνευε η ζωή του φονιά. Όλες οι σφαγές, είτε μεμονωμένες είτε συλλογικές, είναι καταραμένες και αποτρόπαιες και εκλύουν στο περιβάλλον τρομερή αρνητική ενέργεια, τις συνέπειες της οποίας βλέπουμε καθημερινά γύρω μας. Άραγε θα κατανοήσει κάποτε η ανθρωπότητα αυτή την Αλήθεια, και κυρίως οι ισχυροί της γης, προτού ο κόσμος μας αυτοκαταστραφεί;
Στο σημείο αυτό θα θυμίσω ένα στίχο από τους υπέροχους "Μακαρισμούς" του Ιησού: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, διότι αυτοί θα ονομασθούν υιοί Θεού.» Όλοι μπορούμε να γίνουμε ειρηνοποιοί στο οικογενειακό περιβάλλον, στη γειτονιά μας, στην κοινωνία μας. Δε θα μπορούσε να υπάρξει πιο υψηλή αποστολή απ’ αυτή! Τουλάχιστον ας το προσπαθούμε… Όσο για ειρήνευση των παθών μέσα στην Ελληνική Βουλή, το βλέπω άπιαστο όνειρο, αφού η "Δημοκρατία" μας έχει ως βάση ύπαρξής της, όπως είπα και στο προηγούμενο άρθρο μου, την αντιπαλότητα και τον άκρατο ανταγωνισμό που εκτρέφουν το μίσος… Τα διαβρωτικά της αποτελέσματα στην κοινωνία και στο έθνος μας ήδη τα ζούμε.
Θα μπορέσει άραγε κάποτε στο μακρινό μέλλον ένας γίγαντας μύστης, σαν άλλος Μωυσής, να γράψει, «Και ΔΕΝ μετεμελήθη ο Κύριος ότι εποίησε τον άνθρωπον επί της γης, και ευφράνθη εν τη καρδία αυτού»;
από Μαρία Σεφέρου

Κι άσε τον Άνθιμο να λέει...

Διαβάζω στην τοπική ΗΧΩ ότι :

Το Δημαρχείο επιλέγουν το τελευταίο διάστημα για την τέλεση του γάμου τους όλο και περισσότερα ζευγάρια Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί: το πρώτο τετράμηνο του 2009 σύμφωνα με επίσημα στοιχεία οι πολιτικοί ξεπέρασαν σε αριθμό τους θρησκευτικούς γάμους.

Συγκεκριμένα από την αρχή του χρόνου μέχρι και τον Απρίλιο του 2009 στο Δημαρχείο Άρτας τελέσθηκαν 18 πολιτικοί γάμοι έναντι 14 θρησκευτικών. Την αντίστοιχη χρονική περίοδο του 2008 τελέστηκαν 8 πολιτικοί και 10 θρησκευτικοί. Οι πολιτικοί γάμοι- παρουσία δύο μαρτύρων που είναι απαραίτητοι για την εγκυρότητα της πράξης- γίνονται στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου είτε από τον Δήμαρχο είτε από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο.

Έτσι, ο παραδοσιακός τρόπος ένωσης ενός ζευγαριού, με το λευκό νυφικό και το γαμπρό να περιμένει στα σκαλιά της εκκλησίας, δίνει τη θέση του συνήθως σε μπαρόκ τελετές, στις αίθουσες των δημαρχιακών μεγάρων, με λιτό σκηνικό αλλά με την αυστηρότητα και τη σοβαρότητα που αρμόζει στην περίσταση.

Συνήθως λείπουν οι πομπές των αυτοκινήτων και οι παραδοσιακοί τρόποι μετακίνησης καθώς αρκετοί μελλόνυμφοι επιλέγουν πιο σύγχρονους τρόπους μεταφοράς, ακόμη και μοτοσικλέτες.

Ωστόσο, όσοι το επιθυμούν έχουν τη δυνατότητα και το δικαίωμα επιλογής πιο λαμπερών εκδοχών με νυφικά, γαμπριάτικα κοστούμια, κουφέτα, στέφανα και ρύζι και φυσικά πολυπληθών καλεσμένων.

Από τους αριθμούς προκύπτει ότι πλέον αντί «της εκκλησιάς την πόρτα», όλο και περισσότερα σύγχρονα ζευγάρια επιλέγουν τα σκαλιά του δημαρχείου για να ενώσουν τις ζωές τους. Μάλιστα, λόγω των αυξημένων απαιτήσεων των μελλονύμφων, η Δημοτική Αρχή σκοπεύει να προχωρήσει στις αναγκαίες προσαρμογές όπως ηχητικές εγκαταστάσεις, ανθοστήλες και εξωραϊσμό της αίθουσας.

Εμ βέβαια, όταν η κρίση χτυπάει την πόρτα και ο επίτροπος του ναού με το κομπιουτεράκι στο χέρι σε ρωτάει αν θες να ανάψει ο μεγάλος πολυέλαιος, όλα τα σκέφτεσαι κι όλα τα λογαριάζεις...

Και μέσα σου δικαιολογείσαι κιόλας λέγοντας "ασθενής και οδοιπόρος" και προσθέτοντας "και με χρέη, αμαρτίαν ουκ έχει" και είσαι μια χαρά...