Για σένα Λένη μου...

Πόσο αλλιώτικα ήτανε την τελευταία φορά που ακούγαμε τον Ηλία να κάνει γυρίσματα...



Κάνε υπομονή, δεν θα ξεχάσεις, αλλά θα ξανασταθείς...
Σε σκεφτόμαστε όλοι εδώ...

Καλό ταξίδι...

Ο Κώστας ο Παππάς για όσους δεν το ξέρουν κατάγονταν απ' το Ματσούκι, ήταν βλάχος στην καταγωγή...
Μπορεί και να 'ναι φάουλ από μέρους μου, αλλά αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να τον αποχαιρετήσω:



Καλό ταξίδι, έφυγες νωρίς και πολύ άδικα...

Το τραγούδι της Μαργιόλας

Σήκω, Μαριόλα μ', απ' τη γη κι από το μαύρο χώμα,
Μαριώ - Μαριόλα μου.
Κι από το μαύρο χώμα, ψυχή, καρδούλα μου.
Με τι χεράκια η μαύρη να σ'κωθώ, χεράκια ν' ακουμπήσω,
Μαριώ - Μαριόλα μου,
Χεράκια ν' ακουμπήσω, ψυχή, καρδούλα μου.
Κάμε τα νύχια σου τσαπιά, τις απαλάμες φτυάρια,
Μαριώ - Μαριόλα μου,
τις απαλάμες φτυάρια, ψυχή, καρδούλα μου.
Ρίξε το χώμα από μεριά, τις πέτρες 'πο την άλλη,
Μαριώ - Μαριόλα μου,
τις πέτρες 'πο την άλλη, ψυχή, καρδούλα μου.
Κι έβγα, Μαριόλα μ', να σε ιδώ,
Μαριώ - Μαριόλα μου,
κι άπλωσε το χεράκι σου και πιάσε το δικό μου.
Το μνήμα μ' εχορτάριασε κι έλα να βοτανίσεις,
Μαριώ - Μαριόλα μου,
κι έλα να βοτανίσεις, ψυχή, καρδούλα μου.
Να χύσεις μαύρα δάκρυα, ίσως και μ' αναστήσεις,
Μαριώ - Μαριόλα μου,
ίσως και μ' αναστήσεις, ψυχή, καρδούλα μου.

Παίζει το συγκρότημα του δικού μας, του Ηλία του Πλαστήρα και μοιρολογάει η Ευανθία Κώτση...
Το σπαρακτικότερο ίσως μοιρολόι...

Ο Γρηγόρης ξέρει και να τραγουδάει...

Σήκω αδερφέ μ' από τη γη κι από το μαύρο χώμα,
να δεις χαρές που γίνονται δω στον απάνω κόσμο,
χορεύουν νιές, χορεύουν νιοί, χορεύουν παληκάρια,
και συ αδερφέ μ' στη μαύρη γη, σε τρώει το μαύρο χώμα,
τίποτα δεν εχάρηκες δω στον απάνω κόσμο,
σε πήρε ο Χάρος κι έφυγες...

Σας θυμάμαι όλους...