Το ζεϊμπέκικο της (εξουσίας) αλήθειας...

Στίχοι: Χρήστος Κωνσταντίνου
Μουσική: Χρήστος Κωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Κωνσταντίνου



Της εξουσίας τα σκολειά σου τα 'πανε παιδεία
και των εμπόρων τα σκαλιά σου τα 'παν εκκλησία
Μα λέξη δε σου είπανε
και σκόπιμα σου κρύψανε
το ζεϊμπέκικο του νου που φέρνει ελευθερία
γιατί το ξέρουνε καλά κρυμμένη είν' η ουσία
Οι μεν σου τάζουνε στη γη οι άλλοι στα ουράνια
και της ελπίδας τίμημα περίσσια περηφάνια
Κι οι μάγκες εκ του ασφαλούς έχουνε πονηρέψει
γιατί δε γύρισε κανείς ρέστα να τους γυρέψει
Μες στο μυαλό σου όποιος μπει σε κάνει ό,τι θέλει
κι αντί για ζεϊμπέκικο χορεύεις τσιφτετέλι
σαν την αρκούδα με τριχιά
στου κόσμου το παζάρι
και γίνεται η αλήθεια σου λιμαρισμένο ζάρι
Και το κελί που σ έριξαν, σαν τη θηλιά στενεύει
το βολεμένο σου μυαλό άλλο κελί γυρεύει
Γυρεύει μεγαλύτερο, γεμάτο με καλούδια
κι εμένα απ' έξω σαν τρελό
λεύτερα να σου τραγουδώ
της φυλακής τραγούδια
της φυλακής που σ' έριξαν γεμάτη με καλούδια
Στα λεύτερα τα βήματα
χαίρεται ο Θεός χορεύει ένας άνθρωπος, απλά αληθινός
Άκου λοιπόν το μυστικό, κι αγάπα την ουσία
να δεις πως τούτος ο χορός είναι αυτογνωσία
κι άντε να δούμε ύστερα πώς θά 'χουν εξουσία.....

Να φάω ένα μαγκάλι κάρβουνα...

Παρασκευή βράδυ σήμερα και πριν μια βδομάδα, λίγο μετά τις 3 τα ξημερώματα σε γνωστό μαγαζί της πόλης μας η ρεμπέτικη κομπανία ξεκινάει να παίζει το "μαγκαλάκι".
Αμέσως γνωστός εκδότης της Άρτας σηκώθηκε από την καρέκλα, έσυρε βαριά τα βήματά του προς τη πίστα κι άρχισε να το χορεύει αργά, αντρίκια, με το κομπολόι στο δεξί χέρι κι αναμμένο το τσιγάρο στ' άλλο χέρι...



Έξω ο Βοριάς σφυρίζει κι είμαι μοναχός
Με σβηστό το μαγκαλάκι μένω ο φτωχός

Γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι,
Γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι

Της αγάπης μας τη στάχτη ψάχνω προσπαθώ
μήπως κι έβρω καμιά σπίθα για να ζεσταθώ

Γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι
γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι

Είναι κρύο αυτό το βράδυ πέφτει κι η βροχή
και νεκρό χωρίς μαγκάλι θα με βρουν την αυγή

Γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι,
γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι.

Ηχογραφημένο το 1951 "Το μαγκαλάκι".
Συνθέτης το "Σμυρνιωτάκι" Απόστολος Χατζηχρήστος, στιχουργός ο Γιώργος Φωτίδας.
Τραγουδάει ο Ευγενικός Σταμούλης με τη Σούλα Καλφοπούλου...

Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα...

Μην κάνετε το λάθος και σταματήσετε το video προτού τα 35 δευτερόλεπτα, γιατί εσείς θα χάσετε...

Δε πα' να λένε...

Σε πείσμα μιας "ψυχής" που γκρινιάζει, γιατί λέει το 'χω ρίξει στη τέχνη (;!;!;!) για να μην ασχολούμαι με τα τοπικά, που καίνε(...), εγώ θα τον βάλω το Νίκο τον Παπάζογλου, γιατί μόλις γύρισα από πολύ καλή τσιπουροποσία, γιατί γουστάρω να τον ακούω, γιατί αυτό είναι από τα πιο όμορφα ζεϊμπέκικα και γιατί βρε αδερφέ, εδώ κάνω πάνω απ' όλα το γούστο μου!!!
Όποιος θέλει στρατιωτάκια, που να κάνουνε "χατηράκια", ας πάει να τα βρεί εκεί που πουλιούνται ή ας ψάξει εντός του...
Και τώρα Νίκος