Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 28 Οκτωβρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 28 Οκτωβρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011

Η συμβολική κίνηση του Χρήστου, που άγγιξε την χώρα...

Η πιο συγκινητική στιγμή της παρέλασης στην Ελλάδα διαδραματίστηκε στην Κοζάνη.
Εν μέσω συνθημάτων ενάντια στην κυβέρνηση από όλους τους θεατές της παρέλασης, μαθητής ΑμΕΑ του 1ου ΓΕΛ Κοζάνης στρέφει το κεφάλι του αριστερά μπροστά από την εξέδρα των επισήμων, απαξιώνοντας με την κίνησή του την κυβερνητική πολιτική και τους εκπροσώπους της και εισπράττοντας το χειροκρότημα του κόσμου.



Λέγεται Χρήστος Μελεμενής, είναι εκ γενετής τυφλός, έχει κινητικά προβλήματα, αλλά στέκεται όρθιος με ανάστημα γίγαντα και βλέπει την αλήθεια σαν αετός!!!
Φαντάζομαι πως κι αυτός "αμαύρωσε" το νόημα της επετείου, έτσι δεν είναι κύριοι;
Ο μαθητής αυτός, που ο Παπουτσής τον κατάταξε στις φασίζουσες μειοψηφίες, είναι από την Κοζάνη, από εκεί δεν είσαι κι εσύ κύριε Κουκουλόπουλε;
Αυτός τουλάχιστον πηγαίνει περήφανος πάνω στο καροτσάκι του κι όχι σαν τον Βοναπάρτη πάνω στο καλάμι του!!!

Ανακαλύψαμε τους φασίστες που "αμαύρωσαν την επέτειο"!!!

Καταφέραμε να ξετρυπώσουμε τις φασίζουσες μειοψηφίες, που είπε ο Υπουργός ΠΡΟ-ΠΟ Χρήστος Παπουτσής!!!
Κρυφτήκαμε, τους φωτογραφίσαμε και τους βγάζουμε σε κοινή θέα για να μάθετε ποιοί σας "αμαύρωσαν" την εθνική μνήμη:

Βλέπετε κάτι φασιστοειδείς γέροντες, που ο φανατισμός τους τυφλώνει και δεν βλέπουν ότι με τις περικοπές στις συντάξεις, θα τρώνε πιο λιτά και έτσι θα έχουν καλύτερη υγεία, χωρίς χοληστερίνη και τέτοια.
Όπως βλέπετε, είναι ελάχιστοι, όλοι οι υπόλοιποι συνταξιούχοι είναι στο πλευρό της κυβέρνησης και παρακαλάνε για περισσότερα σωτήρια μέτρα.

Βλέπετε κάτι παλιοτεντιμπόϊδες που δεν σέβονται την επέτειο κι αντί να κοιτάξουν την υπουργό της φωτοτυπίας Άννα Διαμαντοπούλου, γυρνάνε και κοιτάνε προς τα κάτω, τα McDonalds, καθώς σκέφτονται να πάνε για κανά burger αργότερα!!!
Όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες μαθητές καταδικάζουν αυτή την συμπεριφορά και κατανοώντας την σημασία της εθνικής θυσίας, βροντοφωνάζουν ότι και 5 ζωές να είχαν, θα τις χάριζαν για να πετύχει το έργο της κυβέρνησης. Ορίστε, δείτε τον που το δείχνει, και τις 5 θα τις χάριζε, αυτό λέει:

Και μην ξεχνάμε και κάτι άλλους φασίστες, που κι αυτοί είναι μειοψηφία, που προσπαθούν να παρασύρουν τους αγνούς Έλληνες και να τους κάνουν να ξεχάσουν ότι από δω και μπρος η κυβέρνηση θέλει να γιορτάζουμε το "ΟΧΙ" στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια...

Ναι, μιλάω για τον Χρήστο Μελεμενή από την Κοζάνη, που τους γύρισε το κεφάλι, αντί να τους ευχαριστήσει για όλα όσα του προσφέρουν, για την αύξηση των δαπανών για την υγεία, για την ασφαλιστική εξασφάλιση, για τις φορολογικές ελαφρύνσεις στις αδύνατες κοινωνικές ομάδες, για την εργασιακή εφεδρεία στα ΚΑΑΚΥΑμΕΑ...
Εκτός από το ότι έχει κινητικά προβλήματα, είναι τυφλός εκ γενετής, αλλά παρ' όλα αυτά δεν θέλει ούτε να τους "βλέπει"!!!

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Το ΟΧΙ πραγματοποιήθηκε στο Καλπάκι...

Tην παρακάτω επιστολή έστειλε η Ένωση Ηπειρωτών Περιστερίου προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους Βουλευτές των Ιωαννίνων, τον Περιφερειάρχη Ηπείρου και σε άλλους παράγοντες των Ιωαννίνων, ζητώντας τους να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε ο επίσημος εορτασμός της επετείου του ΟΧΙ του 1940 να γίνεται στο Καλπάκι και όχι στη Θεσσαλονίκη.

Στο Καλπάκι οι Έλληνες στρατιώτες το '40 άντεξαν την επίθεση των Ιταλών κι από κει ξεκίνησε το μεγαλειώδες έπος του 1940. Τα δικά του χώματα είναι ποτισμένα με το αίμα κυρίως των μαχητών της 8ης Μεραρχίας, που απαρτιζόταν κυρίως από Ηπειρώτες (μην ξεχνάμε και το 3/40 Σύνταγμα από την Άρτα)

Η επιστολή αναφέρει:

"Η Ένωση Ηπειρωτών Περιστερίου, με αφορμή τον επικείμενο εορτασμό της επετείου του μεγαλειώδους ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940, απεφάσισε ομόφωνα, στην πρόσφατη συνεδρίαση του Διοικητικού της Συμβουλίου, να επαναφέρει την προ διετίας διατυπωθείσα πρότασή της, κατά την διάρκεια εκδηλώσεως για την επέτειο του ΟΧΙ, σύμφωνα με την οποία θα έπρεπε...

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009

Τον ξετινάξατε στην πείνα, ζητάτε και τα ρέστα...

pagkalos th"Ο εκρηκτικός χαρακτήρας του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Θεόδωρου Πάγκαλου είναι γνωστός στους περισσότερους. Γνωστό είναι επίσης ότι ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος μπορεί πολύ εύκολα να υπερβεί τους κανόνες ευγένειας και να γίνει έως και πολύ προσβλητικός με τους συνομιλητές του.

Ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, αμέσως μετά την αναπαράσταση της μάχης του Καλπακίου, αποχώρησε και δεν παρέστη στην εκδήλωση του Δήμου κατά την οποία ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης και τιμήθηκε ο πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Σούρλας. Άγνωστο για ποιους λόγους ή για λόγους που μπορεί ο καθένας να υποθέσει και απέχουν πολύ από τον πολιτικό πολιτισμό!

Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, στα Γιάννινα, δύο φορές ξέσπασε με ένταση στο Νομάρχη Ιωαννίνων Αλέκο Καχριμάνη, χωρίς μάλιστα να υπάρχει ουσιαστικός λόγος.

Η πρώτη ήταν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου, όπου ο κ. Πάγκαλος ενοχλήθηκε από τον ομιλητή! Όχι βέβαια από το περιεχόμενο της ιστορικής ομιλίας, αλλά επειδή προσφώνησε πρώτα το Νομάρχη και τον Δήμαρχο και στη συνέχεια τους βουλευτές!

Η δεύτερη ήταν κατά την κατάθεση στεφάνων, στο Ηρώο των Μπιζανομάχων.
Εκεί ο κ. Πάγκαλος και με πολύ έντονο ύφος, επέπληξε το Νομάρχη επειδή δεν υπήρχε στεφάνι για τον Αντιπρόεδρο της Βουλής Βαγγέλη Αργύρη.

Δεν είχε δηλώσει συμμετοχή ώστε να μεριμνήσουμε για το στεφάνι, απάντησε ο Νομάρχης. Πυροσβεστικά έσπευσε να λειτουργήσει ο Αντιπρόεδρος της Βουλής Βαγγέλης Αργύρης, σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα, αλλά ο κ. Πάγκαλος απαίτησε να βρεθεί στεφάνι πάραυτα για να μην γίνει χαμός!
Στεφάνι βρέθηκε και ευτυχώς όλα τελείωσαν εκεί....

Η αλήθεια πάντως είναι ότι στη συνέχεια κι όταν οι επίσημοι κατευθύνθηκαν στη Νομαρχία το κλίμα είχε παγώσει και όταν ο νομάρχης απευθύνθηκε στον κ. Πάγκαλο με την προσφώνηση «κύριε υπουργέ...», το διόρθωσε αμέσως αντικαθιστώντας το με το «κύριε αντιπρόεδρε» για να μην υπάρξει και τρίτος γύρος!

Μετά από όλα αυτά, το γεγονός ότι κάποια στιγμή ο κ. Πάγκαλος μπέρδεψε το Μπιζάνι με το Καλπάκι, είναι άνευ σημασίας!"

το διάβασα στην EpirusPost, αλλά δεν καταλαβαίνω για ποιό λόγο το κάνουνε θέμα οι φίλοι μας οι Γιαννιώτες και ειδικότερα η φιλενάδα μου η Βάσω. Ήρθε ο άνθρωπος στα Γιάννενα και θα σκέφτηκε ότι και πρατίνα θα του 'χουνε και παϊδάκια και γαλοτύρι και απ' όλα... Πού να φανταζότανε ότι θα τον άρχιζαν στις αναπαραστάσεις και στις ομιλίες και στις δοξολογίες;

Πείνασε ο χριστιανός και εκνευρίστηκε... Με άδειο στομάχι ΚΑΙ ΤΙ ΣΤΟΜΑΧΙ, πού μυαλό για πολιτικό πολιτισμό και αβρότητες!!!

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009

Μαζί γιόρτασαν το ΟΧΙ οι 4...

Κάτι λένε μεταξύ τους, αλλά δεν μπορώ να ακούσω, η μπάντα της Στρατιάς δεν με αφήνει να κρυφακούσω. Όμως, κάποιος έχει βάλει κοριούς!!! Για να δούμε, τι κατέγραψε ο Ασημώνης;

1068698_b

Αθάνατε Ασημώνη, ορεξάτο σε βρίσκω, σου έκανε καλό η αργία...

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009

Γιατί ο σημερινός νεοέλληνας λέει συνεχώς ''NAI'' σε αυτούς που τον καταδυναστεύουν;


Αυτές τις ημέρες που διανύουμε θυμόμαστε το μεγάλο ''ΟΧΙ'' που είπε ο Ιωάννης Μεταξάς ή όπως λένε πολλοί ο λαός με τις κινήσεις του το επέβαλε στο Μεταξά. Χρόνια οι Έλληνες πολεμούσαν για τις αξίες, για την οικογενεία, για την θρησκεία και για τον τόπο τους. Είμασταν και είμαστε ηρωϊκός λαός.
Όμως τις τελευταίες δεκαετίες αφήνουμε ανθρώπους να μας καπελώνουν, να μας εκμεταλέυονται και να κυβερνούν τον τόπο μας. Πραγματικά πιστεύετε ότι οι άνθρωποι που πολέμησαν, αν έβλεπαν τους σημερινούς ανθρώπους που ''βουλιάζουν'' μέρα με την μέρα, μήνα με τον μήνα τον τόπο μας, θα ήταν ευχαριστημένοι; Άλλοι μπορούν να πουν ναι και άλλοι όχι.
Κατά την προσωπική μου όμως άποψη, ο ελληνικός λαός πρέπει να αφυπνιστεί, γιατί ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα έχουν την καρδιά του αγωνιστή και του ανθρώπου που πολεμά για να μην χάσει την αξιοπρέπεια του και την ιστορία του. Μην αφήνουμε ανθρώπους να ''γράφουν'' μαύρες σελίδες στην ιστορία μας όσο αφορά σε πολλούς τομείς. Άλλωστε τέτοιους ''σωτήρες'' δεν θέλουμε διότι έχουμε γεμίσει...
Τέτοιοι ''σωτήρες'' όπως θέλουν να λέγονται, πριν πολλά χρόνια όταν υπήρχαν μεγάλα προβλήματα στην Ελλάδα την κοπανήσαν, πήγαν έζησαν στο εξωτερικό με ανέσεις και όταν άλλαξαν τα πράγματα ( με τους αγώνες του λάου ) ξαναγυρίσαν, αυτοονομάστηκαν ''σωτήρες''. Ωραίοι σωτήρες είναι; Μόνο στο όνομα και όχι στις πράξεις....
Ας θυμηθούμε το ''ΟΧΙ'' που είπαμε και ας σταματήσουμε να λέμε ''ΝΑΙ'' στον καθένα. Δεν είναι δύσκολο αλλά ούτε και εύκολο. Η Ελλάδα με τις κινήσεις πολιτικών και άλλων ''σωτήρων'' την τελευταία δεκαετία χρωστάει χρέη και γίνεται διεθνώς ρεζίλι όσο αφορά τον πολιτικό τομέα. Ίσως τον πολιτικό τομέα να μας πάρει πολύ μεγάλο χρόνο. Ευτυχώς όμως όσο αφορά τον πολιτισμό και την τέχνη την Ελλάδας, οι ξένοι τα θαυμάζουν και τα καταλαβαίνουν. Ας προσέχουμε όμως καλού κακού, διότι πολλοί παραμονεύουν που μπρος στο χρήμα, θα έδιναν πολλά... Ας δείξουμε σε αυτούς που οδηγούν εμάς σε εξευτελισμό ότι δεν είμαστε του χεριού τους.
Μια ερώτηση που θέλει σκέψη.. Τελικά εμείς θέλουμε ή όχι έναν σωστό ηγέτη; Ο σημερινός νεοέλληνας και ''προοδευτικός'' πιστεύει και ρίχνει τις ευθύνες στους σημερινούς ηγέτες και πολιτικούς. Ενώ οι αντιεξουσιαστές πιστεύουν ότι ο λαός δεν χρειάζεται ηγέτη. Τελικά τι χρειαζόμαστε;

Ακόμη να ξεχωρίσω κάτι. Πολλοί πιστεύουν ότι ο ηγέτης και ο πολιτικός είναι το ίδιο. Όμως να θυμάστε ότι ηγέτης είναι αυτός που φροντίζει για τον λαό του, αγωνίζεται για την πατρίδα, για το κοινό καλό, ακούει, βοηθά και πάει την πατρίδα του μπροστά. Οι πολιτικοί όλοι ξέρετε πάνω κάτω τι είναι. Το αν πάνε την χώρας μας μπροστά ή πίσω δεν χρειάζεται απάντηση, το ξέρετε πολύ καλά.

Ας είμαστε ενεργοί πολίτες και να μην αφήνουμε να μας καταδυναστεύουν ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι δήθεν εκπρόσωποι του λαού, ούτε διάφοροι μεγαλοπαράγωντες. Αν κάτι πιστεύουμε ότι είναι λάθος ας το φωνάξουμε και ας πάψουμε να το ψιθυρίζουμε σιγανά. Που πήγαν οι μεγάλοι πατριώτες που συνήθιζαν να λένε την αλήθεια δημοσίως; Τι θα έλεγαν σήμερα, αν έβλεπαν τα golden boys και τους υπόλοιπους, που έχουν κάνει την Ελλάδα να χρωστάει πολλά; Θα έλεγαν πολλά αλλά πιο πολύ θα έκλαιγαν γιατί πονούν, γιατί νιώθουν ότι όσο βουλιάζουν την Ελλάδα μερικοί, τόσο ''καρφώνουν'' στην καρδιά ένα μαχαίρι. Δυστυχώς όμως αυτές οι ''πληγές'' δεν διορθώνονται εύκολα και όταν διορθωθούν είναι αργά.

Είσαι αποφασισμένος να μιλήσεις για οτιδήποτε σε βαζανίζει; Θα μου πεις ναι..
Αλλά είσαι έτοιμος και να πληρώσεις το τίμημα που αντιστοιχεί στην αλήθεια που είπες; Στα αλήθεια πόσοι είμαστε αποφασισμένοι να πληρώσουμε; Γιατί δυστυχώς πια, το να λες αλήθεια για μερικούς είναι αμάρτημα ή καλύτερα το ''τέλος'' μίας ψεύτικης πραγματικότητας και μίας βασιλείας που καταστρέφεται.
Δεν αφήνω κανέναν να με κάνει ''όμηρο'' σε καμία θλιβερή πραγματικότητα; Το λέω, το εννοώ, έτσι λέω εγώ και πολλοί άλλοι. Αλλά δυστυχώς δεν γίνεται, γιατί πια ότι και να κάνουμε, κάτι θα χρειαστεί να δώσουμε, κάπου θα έχει αντίκτυπο. Ό Έλληνας είναι ''φτιαγμένος'' από σίδερο και η καρδιά του από ''χρυσό'', είναι άνθρωπος που σέβεται τα πάντα και απαιτεί σεβασμό, είναι άνθρωπος που δημιουργεί και δεν θέλει να νιώθει μαρασμό.
Ελλάδα μου μην αφήνεις κανέναν να σε διαλύει, να σε σπρώχνει από τον γκρεμό, γιατί θέλει να σε ''ρίξει'' και να ανεβεί στον ''θρόνο''. Πατρίδα μου ο μόνος οδηγός αυτή την στιγμή είναι ο λαός σου, είναι οι τίμιοι πολίτες, είναι αυτοί που πολεμάν κάθε μέρα να ζήσουν αξιοπρεπώς. Στην σημερινή κοινωνία όλα είναι ρευστά και όλα είναι επικίνδυνα, από πουθενά δεν μπορείς να κρατηθείς και να πάρεις ένα χέρι βοηθείας. Μην φοβάσαι να παραδεχτεί και εγώ είμαι εδώ να σε στηρίζω, για όσο υπάρχω και ελπίζω. Πολλοί αρκούσταμε σε μερικά πράγματα, τα οποία είναι λίγα, αν και σε μερικούς μπορεί να φαίνονται πολλά. Παλέυω για τα ιδανικά, παλεύω για αυτά που πρέπει να έχω. Δεν πρέπει να παρακαλάμε για αυτά που δικαιωματικά μας ανήκουν.
μου το έστειλε ο Σπύρος Τάγκας και δυστυχώς "ταιριάζει" στην ημέρα...

Το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 και αυτό του 2004...

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ*


Η άρνηση δεν αποτελεί αποποίηση καθήκοντος, και το βροντερό ΟΧΙ των Ελλήνων στην επέλαση του Φασιστικού άξονα την 28η Οκτωβρίου του 1940 αποτελεί έμπρακτη απόδειξη ότι οι Λαοί πρόθυμα πάντοτε ακολουθούν τον ηγέτη που θα χαράξει με χρυσά γράμματα την σελίδα του μεγαλείου τους στο διαχρονικό βιβλίο της ιστορίας!
«Τι είναι ένας επαναστάτης;» αναρωτιέται σε μια μεστή νοημάτων παράγραφο ο Albert Camus και συνεχίζει «εκείνος που λέει ΟΧΙ αλλά με την άρνησή του ΔΕΝ εννοεί αποποίηση. Γιατί είναι ταυτόχρονα το ίδιο άτομο που λέει ΝΑΙ στη συνέχιση του αγώνα του έχοντας ήδη κάνει συνειδητά την πρώτη κίνηση, αυτήν της άρνησης…»

Στους δικούς μου κύκλους, των επιστημόνων της συμπεριφοράς αλλά προφανώς και σε κύκλους όπου ασκείται η σύγχρονη πολιτική υπάρχουν οι συνάδελφοι που διατείνονται ότι ένα άτομο δεν μπορεί, δεν είναι σωστό να προσπαθήσει να είναι ταυτόχρονα και λογικό και συναισθηματικό. Αν όμως σταθούμε για λίγο επικεντρώνοντας σε υποκειμενικό ο καθένας και η καθεμιά μας επίπεδο αξιολόγησης αυτή τη θέση μπορούμε να διαπιστώσουμε καλόπιστα ότι εμείς οι άνθρωποι διαθέτουμε την ικανότητα να αισθανθούμε αυτό που σκεφτόμαστε και να επεξεργασθούμε γνωστικά αυτό που αισθανόμαστε.

Με λόγια απλά το συναίσθημα ποτέ ΔΕΝ απέκλειε αναγκαστικά τη συνύπαρξη του με τη λογική και αντίστροφα θα δυσκολευθεί πολύ κανείς να εντοπίσει αξιόπιστη επιστημολογική μαρτυρία που να επιβεβαιώνει ότι λογική αποκλείει το συναίσθημα.

Ο κίνδυνος που υπάρχει για τον καθένα μας είναι συνυφασμένος με μια ανθρώπινη υποσυνείδητη τάση να παρουσιάσουμε κάποιες συναισθηματικές μας αντιδράσεις ως παράγωγα λογικής σκέψης γιατί τότε το αποτέλεσμα που θα προκύψει αποτελεί προπαγάνδα και ο αποδέκτης του μηνύματος που εκπέμπουμε οδηγείται να δεχθεί ως λογικό παράγωγο μια καθαρά συναισθηματική μας θέση.
Στην περίπτωση του Ιωάννη Μεταξά το ΟΧΙ που βροντοφώναξε στον Ιταλό Πρέσβη και κατέθεσε με ειλικρίνεια, σαφήνεια και λογικά επιχειρήματα ήταν διανθισμένο και με εμφανή στοιχεία συναισθηματικής φόρτισης (και, χωρίς να παρεξηγηθεί η θέση μου, και φυσικά, χωρίς να θεωρώ τα δύο ΟΧΙ ισότιμα, το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του Τάσσου Παπαδόπουλου Προέδρου τότε της Κυπριακής Δημοκρατίας με το ΟΧΙ του 2004) οπότε περίτεχνα έγιναν αντικείμενα από πρόσωπα και ΜΜΕ, μιας ανίερης εκμετάλλευσης προπαγανδιστικού επιπέδου όπου οι επιτήδειοι αδυνατώντας να κατανοήσουν τη δύναμη της ιερής, θεραπευτικής, ελπιδοφόρας ΑΡΝΗΣΗΣ (δηλαδή του ΟΧΙ) τείνουν να παρουσιάσουν τις όποιες συναισθηματικές αντιδράσεις των δύο ανδρών ως στοιχεία αναίρεσης της εντυπωσιακά παραγωγικής, ελληνοπρεπέστατης αναλυτικό-συνθετικής τους σκέψης!…

Ακριβώς επειδή είμαστε, όχι μόνο οι εντός Ελλάδος αλλά οι απανταχού της γης Έλληνες και μαζί μας οι αμέτρητοι φιλέλληνες άνθρωποι που μας χαρακτηρίζουν (όπως συμβαίνει και με άλλους λαούς για να μην αποβούμε καταστροφικά εθνοκεντρικοί) κάποια σημαντικά συναισθηματικά δεδομένα και τρόποι λογικής ανάλυσης και αξιολόγησης των ιστορικών μας καταβολών θα είναι χρήσιμο ο καθένας και η καθεμιά μας χωρίς την περίτεχνη, έστω και αν όχι πάντοτε ενδοτική η εκμεταλλευτική επίδραση των Κομματικών μας ταγών, να δούμε με νηφαλιότητα το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά (και γιατί όχι και του εκλιπόντος Ελληνοκύπριου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου που κατατέθηκε το βράδυ της Μεγάλης Τετάρτης 7 Απριλίου του 2004).

Την ώρα που ο Ιωάννης Μεταξάς (και επιμένω να συνδέω το δικό του ΟΧΙ προς τον ΕΧΘΡΟ που εκπροσωπούσε ο Άξονας με το ΜΟΝΑΔΙΚΟ άλλο ΟΧΙ στους «δήθεν» φίλους στην πρόσφατη ιστορία του Ελληνισμού που είπε και ο Τάσσος Παπαδόπουλος) μιλώντας στον δικό του λαό, αλλά φρονώ κατά επέκταση στους απανταχού της γης Έλληνες και φιλέλληνες αιτιολογούσε με δάκρυα την αδιάσειστα λογική θέση της ΑΡΝΗΣΗΣ, του ΟΧΙ, την ίδια ώρα αυτή η εντυπωσιακή πράξη της «άρνησης» γεννούσε, δημιουργούσε τη θέση της «κατάφασης» δίνοντας ζωντανό παράδειγμα ελπίδας σε ΟΛΟΥΣ τους λαούς της γης, σε οργανικά ανθρώπινα σύνολα και μεμονωμένους άνδρες, γυναίκες και παιδιά που δεν μπορούν να δεχθούν το άλογο και παράλογο ως λογικό, το κατάφωρα άδικο και ανήθικο ως ευλογία της Θέμιδας, την εισβολή και κατοχή μιας ελεύθερης χώρας ως πράξη ειρηνικών και φιλικών διαθέσεων!

Η άρνηση που εκφράζει το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά (όπως και το ΟΧΙ του Ελληνοκύπριου ηγέτη που το ζήτησε από του Κυπρίους και ΕΠΙΚΥΡΩΣΕ με ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ επιπέδου 76% στις 24 Απριλίου 2004 ο Κυπριακός λαός παρά τις “α-φιλότιμες” συστηματικές προσπάθειες πολλών) θα μείνουν στην ιστορία του Έθνους των Ελλήνων αντάξια κάποιων προοδευτικά και μεθοδευμένα οδηγημένων στην υποβάθμιση παρόμοιων ΟΧΙ σε Πέρσες και Ιταλούς και τον μπροστάρη παγκόσμιων κέντρων εξουσίας τότε Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Κόφη ΑΝΑΝ.

Ίσως δεν είναι άκαιρη σαν επίλογος στην σύντομη αυτή -άποψη η σκόπιμη αναφορά μου στον Αγγλοσάξονα ειρηνιστή φιλόσοφο που με βαθύ νόημα εύχεται από καρδίας «…φανταστείτε την ημέρα που κάποιοι θα κήρυτταν και πάλι έναν πόλεμο και ΚΑΝΕΙΣ δεν θα ερχόταν να συμμετάσχει!…»
Ως Έλληνας Ποντιακής και συνάμα Μικρασιατικής καταγωγής (αχ, εκείνες οι αλησμόνητες πατρίδες των γονιών μου) εκφράζω ένα βουβό αλλά γιγάντιο κύμα αγανάκτησης των απανταχού της γης Ελλήνων που λένε ΟΧΙ και θυμίζουν εις εαυτούς και αλλήλους ότι εμείς δεν συνηθίζουμε να κηρύσσουμε άδικους πολέμους, να επιβουλευόμαστε τη γη άλλων…

Όμως εμείς οι Έλληνες, αδιάφοροι στα κελεύσματα των εκάστοτε πολιτικών ηγετών μυωπικής θεώρησης της ιστορίας του χθες και του επερχόμενου αύριο ΔΕΝ θα διστάσουμε όποιοι και αν συμβεί να είναι εκείνοι που θα μας ζητήσουν να τους παραδώσουμε έστω και μια σπιθαμή ελληνικής γης να βροντοφωνάξουμε ένα κοφτό, συναισθηματικά φορτισμένο, λογικά εδραιωμένο ΕΛΛΗΝΟΠΡΕΠΕΣΤΑΤΟ…ΟΧΙ!

Ο Ιωάννης Μεταξάς είπε το μεγάλο ΟΧΙ του ελληνισμού το 1940, ο Τάσσος Παπαδόπουλος της Κύπρου 64 χρόνια αργότερα, το 2004…

Εγώ παραμένω ρομαντικά αθεράπευτος στην πίστη και την βεβαιότητά μου ότι κάποιος άλλος Έλληνας Ηγέτης εφόσον και όταν χρειαστεί, θα γράψει ιστορία, με το δικό του σύγχρονο ΟΧΙ και με την συναίνεση του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ διαβεβαιώνοντας ξανά την οικουμένη ότι όσο συνεχίζουν να υπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ θα μπορεί η ανθρωπότητα να ελπίζει σε ένα ακόμη ΟΧΙ, από εκείνα που έχουν την επαναστατική ιδιομορφία να μετουσιώνουν την άρνηση σε κατάφαση προσήλωσης σε αναλλοίωτες διαχρονικά ανθρώπινες αξίες!…


Ζήτω η 28η Οκτωβρίου του 1940!

Ζήτω το ΟΧΙ ενός αριθμητικά μικρού, και αδιαμφισβήτητα ιστορικά μεγάλου λαού!..


Ζήτω το απανταχού της γης Έθνος των Ελλήνων!


*Ο καθηγητής ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ θα είναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης στις εκλογές του Οκτώβρη 2010

Τι ΔΕΝ ισχύει...


Απ' όσο διαβάζω, ο Κανονισμός παρελάσεων του υπουργείου Παιδείας, αναφέρει:
"Τα σχολεία ιδιωτικής και δημόσιας εκπαίδευσης συμμετέχουν υποχρεωτικά στις παρελάσεις με το σύμβολο του ελληνικού έθνους. Τα τμήματα των σχολείων κατά την παρέλαση θα παρουσιάζουν ένα ομοιόμορφο σύνολο και η εμφάνιση θα είναι αυτή που θα αρμόζει σε μαθητές και μαθήτριες"

"Σκοπός της παρέλασης είναι η ανάμνηση γεγονότων και η τιμή σε πρόσωπα και γεγονότα μιας ορισμένης περιόδου".


Λοιπόν, ή εγώ, δεν ξέρω να διαβάζω, ή εγώ σήμερα πήγα σε παρέλαση κάποιας άλλης χώρας, ή αυτοί που οργανώνουν τις παρελάσεις (διευθυντές, γυμναστές, κτλπ) δεν έχουν διαβάσει ποτέ τον συγκεκριμένο Κανονισμό.

Όπως και να' χει το πράγμα, καλύτερο να μην διοργανώνεις κάτι, παρά να συμμετέχεις στον εξευτελισμό του...

Καλύτερα θα ήταν να καταργηθεί αυτό το πράγμα, δεν σημαίνει πια τίποτε, παρά μόνο ευκαιρία για βαβούρα, για χαζογελάκια, για βόλτα και για κάποια extra κέρδη στους φωτογράφους και στους μικροπωλητές, που μαζί με πλαστικές σημαίες Made in China, πουλάνε και μπαλόνια με τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη...

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009

Τιμούν τους ήρωες του '40. Πάγκαλος και Σούρλας στο Καλπάκι


Με μια πολύ σημαντική παρουσία θα εορταστούν φέτος τα Καλπάκια του Δήμου Καλπακίου που γίνονται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες προς τιμήν του έπους του 1940 το μεγαλύτερο μέρος του οποίου διαδραματίστηκε στο Καλπάκι.

Ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος θα φτάσει στα Γιάννινα σήμερα, ώστε να παραστεί την Τρίτη, παραμονή της 28ης Οκτωβρίου, στην κορύφωση των εκδηλώσεων που πραγματοποιεί ήδη από τις 18 Οκτωβρίου ο Δήμος Καλπακίου.

Πρόγραμμα εκδηλώσεων
Οι εκδηλώσεις άρχισαν ήδη από τις 18 του Οκτώβρη και συνεχίζονται μέχρι και τις 26 Οκτωβρίου με επισκέψεις των σχολείων του Νομού στο Καλπάκι όπου τους γίνεται Ξενάγηση - Ενημέρωση στο Μουσείο Πολέμου 1940, στο Στρατηγείο Κατσιμήτρου, στα Χαρακώματα πολυβολεία έπους 1940 αλλά και στο Μνημείο Μαχητή του 40
Οι μαθητές καταλήγουν στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου όπου παίζεται καθημερινά στις 10 και 11:30 παίζεται θεατρική παράσταση σχετική με το έπος του 40.
Στόχος της εκδήλωσης αυτής, είπε ο Δήμαρχος Καλπακίου, κ. Καψάλης, είναι οι μαθητές με την επίσκεψή τους στον Ιστορικό χώρο του Καλπακίου να βιώσουν την ιστορία και να γνωρίζουν σημαντικά ιστορικά γεγονότα για το έπος του '40.

Την Τρίτη κορυφώνονται οι εκδηλώσεις
Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται την Τρίτη 27 Οκτωβρίου και ώρα 5.00 μμ στο μνημείο του Μαχητή του '40, όπου θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση, προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφανιών.
Η εκδήλωση θα συνεχιστεί με το καλωσόρισμα του Δήμαρχου και την ομιλία του πρώην αντιπροέδρου της Βουλής κ. Γιώργου Σούρλα ο οποίος θα τιμηθεί από το Δήμο για την προσφορά του στην Πολιτική ζωή της χώρας αλλά και για τον αγώνα του για την αποκατάσταση των Ηρώων του 40 που περιμένουν.
Στη συνέχεια, σειρά έχει η αναπαράσταση της Μάχης του Καλπακίου όπου παίρνουν μέρος στρατιώτες της 8ης Μεραρχία Ιωαννίνων, άνδρες, γυναίκες και παιδιά του Δήμου Καλπακίου.
Στην αναπαράσταση παρουσιάζονται με εικόνα, φώς και ήχο τα γεγονότα, όπως αυτά διαδραματίστηκαν πριν από τη μάχη του Καλπακίου, όσων σημειώθηκαν κατά τη διάρκειά της αλλά και όσων ακολούθησαν μετά από αυτή.
Τέλος, η εκδηλώσεις θα κλείσουν με επετειακά τραγούδια από τη Στρατιωτική Μουσική της 8ης Μεραρχίας στο αμφιθέατρο του Δημοτικού Σχολείου και φυσικά με τη καθιερωμένη Δεξίωση.
το διάβασα στο Epirus-Ellas

Χρόνια πολλά...


...στους Δημήτρηδες και στις Δήμητρες!!!
Χρόνια πολλά στην Θεσσαλονίκη μας και σε όλα τα καρντάσια!!!


Δεν ξέρω γιατί, αλλά πάντα μου άρεσε αυτή η γιορτή, από παιδί ακόμη.
Ποιός ξέρει, ίσως επειδή την επόμενη μέρα κάναμε σχολική γιορτή και βάζαμε τα καλά μας, ή συμμετείχαμε σε σκετσάκια και λέγαμε ποιήματα για το "ΟΧΙ".
Ίσως επειδή πλησίαζε η σχολική αργία και η παρέλαση, που ήταν μια ευκαιρία για να κορδωθούμε και να μας δούνε οι κοπέλες όχι με τα τσαλαπατημένα μας τενάκια, αλλά με φρεσκογυαλισμένα παπούτσια...
Δεν ξέρω ποιός ήταν ο λόγος, αλλά πάντα το τριήμερο από 26 έως και 28 Οκτωβρίου ήταν μια συνεχόμενη γιορτή στο μυαλό μου