Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011
Ανοικτή επιστολή προς τους άντρες των ΜΑΤ...
Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011
Έξυπνος, Τίμιος και ΠΑΣΟΚτζής!!!
- τους Ελβετούς, μεθοδικούς και να σέβονται τους νόμους·
- τους Εγγλέζους, επίμονους και μελετηρούς·
- τους Γιαπωνέζους, εργατικούς και υπομονετικούς·
- τους Γάλλους, καλλιεργημένους και εκλεπτυσμένους·
- τους Ισπανούς, εύθυμους και φιλόξενους.
Όταν έφτασε και στους Έλληνες, στράφηκε στον άγγελο που κρατούσε σημειώσεις και του είπε:
«Οι Έλληνες θα είναι έξυπνοι, τίμιοι και ΠΑΣΟΚ»...
Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011
Οι κατοχές οι σύγχρονες γυρεύουνε σύγχρονους "εφιάλτες"...
Δάντης - Τουρνάς - Μπονάτσος
Ένα προφητικό τραγούδι από το δίσκο "Δεν λέει" του Κώστα Τουρνά
Πηρ ο αφέντης βούρδουλα,
θέλει να με τρομάξει.
Έβαλε κι ένα φίλο του και ούρλιαξε,
ψυχή να μου αλλάξει.
Κουστούμια γκρι ξεκούμπωτα, τσιράκια τους
ήρθανε «εκ των άνω».
Βρήκανε, λέει, τον Έλληνα να παίξουνε,
δεν ξέρω όμως, εγώ να χάνω.
Άσ τες να κυματίζουνε,
να ανεμίζουνε,
σημαίες της ελπίδας.
Άσ τες να κυματίζουνε,
να ανεμίζουνε,
σημαίες της ελπίδας,
σημαίες της αλήθειας.
Χρήμα από δω, χρήμα από κει,
να βρούνε συνεργάτες.
Οι κατοχές οι σύγχρονες γυρεύουνε
σύγχρονους "εφιάλτες".
Θέλουνε "φίλους" και μπαξίσ, τις μίζες τους,
ίντριγκα και φοβέρα.
Όμως δεν αγοράζεται ο Έλληνας
ποτέ του πέρα ως πέρα.
Άσ τες να κυματίζουνε,
να ανεμίζουνε,
σημαίες της ελπίδας.
Άσ τες να κυματίζουνε,
να ανεμίζουνε,
σημαίες της ελπίδας,
σημαίες της αλήθειας,
σημαίες της πατρίδας
Κυριακή 22 Μαΐου 2011
Με ραγιάδες επανάσταση δεν γίνεται...
ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΖΗΤΑΜΕ..
Αγωνιζόμαστε για τη διενέργεια
ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ.
ΚΕΝΤΡΙ: Πήγα στο link που δίνουνε και βρήκα αυτά:
Πως θα οργανωθούμε
Για την οργάνωση συστήσαμε μια μικρή και ευέλικτη οργανωτική επιτροπή.
Στην επιτροπή αυτή μετέχουν άνθρωποι που δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα ή συνδικαλιστικό φορέα. Η επιτροπή αυτή δημιουργήθηκε μόνο για την οργάνωση αυτής της πρωτοβουλίας και μέτα την ολοκλήρωσή της θα διαλυθεί. Δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει πρόθεση για δημιουργία καμμίας οργάνωσης ή πολιτικού ή κομματικού φορέα οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνθήκες.
Στην προσπάθεια συμμετέχουν όλοι όσοι και όσες επιθυμούν να βοηθήσουν , χωρίς κομματικές ταυτότητες και χωρίς να προσπαθήσουν να επιβάλλουν τις απόψεις τους ή την ιδεολογία τους.
Ο σκοπος αυτής της πρωτοβουλίας αρχίζει και τελειώνει μόνο με το μοναδικό αίτημά μας , αυτό της διενέργειας πολλαπλού δημοψηφίσματος . Τα ζητήματα θα τα θέσει ο ίδιος ο λαός. Στην κεντρική σελίδα κάνουμε μια πρώτη δημοσκόπηση ( χωρίς να αποκλείονται και άλλα που δεν έχουμε σκεφτεί) και τα δημοφιλέστερα προς το παρόν είναι :
· Άρνηση πληρωμής του χρέους και κήρυξη του ως απεχθές.
· Κατάργηση του μνημονίου και έξοδος από το ΔΝΤ
· Άρση της βουλευτικής ασυλίας και κατάργηση του νόμου περι ευθύνης υπουργών
· Αλλαγή του Συντάγματος για περισσότερη δημοκρατία και λαική κυριαρχία.
¨Οσοι και όσες δηλώσουν συμμετοχή θα ενημερωθούν προσωπικά (σε συνάντηση από κάποιο υπεύθυνο ομάδας της οργανωτικής επιτροπής), σχετικά με τις λεπτομέρειες της πρωτοβουλίας αλλά και θα έχουν την ευκαιρία να λύσουν κάθε απορία τους ή ακόμα να διατυπώσουν νέες ιδέες που θα κάνουν πιο αποτελεσματική την προσπάθειά μας.
Και πάλι τονίζουμε ότι δεν πρόκειται για πολιτική κινηση με καταστατικό και δεν υπάρχει συνεπώς καμμία πολυσέλιδη ιδεολογική τοποθέτηση για να αναλύσουμε.
Κάθε εθελοντής/τρια θα καλεστεί να συμμετέχει στην ομάδα λειτουργίας που θα είναι παρούσα στην πλατεία για 6 ώρες, επιλέγοντας την βάρδια που θα διευκολύνει καλύτερα ανάλογα με τις υποχρεώσεις του.
ΠΡΟΣΟΧΗ : Δεν είναι απαραίτητη η καθημερινή παρουσία των εθελοντών.
Ενας εθελοντής μπορει να κάνει όσες βάρδιες μπορεί και όταν μπορεί . Θα το δηλώσει και θα εκπονηθεί πρόγραμμα ώστε κάθε εθελοντής θα γνωρίζει πότε είναι η βάρδιά του.
Κάθε εθελοντής δεν θα είναι ποτέ μόνος του. Θα είναι μέλος μιας πολυμελούς ομάδας που θα είναι παρούσα και θα μοιράζεται τα ιδια καθήκοντα με άλλα μέλη.
Δεν θα κάνουμε τίποτα παράνομο και δεν επιθυμούμε την βία οποιασδήποτε μορφής. Εξασκούμε το απόλυτα δημοκρατικό και συνταγματικό μας δικαίωμα να συγκεντρωνόμαστε σε δημόσιο χώρο με πολιτισμό και χωρίς να ενοχλούμε κανέναν ή να καταπατάμε τα δικαιώματα άλλων.
Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ – ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΡΩΤΗΘΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ.
ΚΕΝΤΡΙ: Η ιδέα μια αντίστασης στα πρότυπα των Αιγύπτιων ή των Τυνήσιων, με συνεχείς, μαζικές, ειρηνικές συγκεντρώσεις στις πλατείες είναι παλιά, αλλά πραγματικά δεν ξέρω αν είναι εφαρμόσιμη στην Ελλάδα.
Στις Αραβικές χώρες είχαν επιτυχία γιατί προέρχονταν από δεκαετίες σκληρή δικτατορία, χωρίς καμμιά ελευθερία.
Οι Έλληνες προέρχονται από δεκαετίες σκληρής παροχολογίας, που τους έκανε λιπαρούς, βολεμένους και προσκυνημένους!!!
Ίσως αυτές οι εκδηλώσεις να μπορούσαν να έχουν επιτυχία στο Σύνταγμα ή στην Αριστοτέλους, όπου μερικές χιλιάδες άνθρωποι μπορούνε να ξεπηδήσουνε μέσα από τα εκατομμύρια των "καναπεδάκηδων"...
Εάν μπορούνε πραγματικά να μείνουν ακαπέλωτες, τότε ίσως να μπορέσουνε να έχουνε αποτέλεσμα...
Πραγματικά το εύχομαι, όπως εύχομαι να κάνω λάθος στην απαισιόδοξη θεώρηση που έχω για τους Νεοέλληνες...
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011
Όπως στα λέγω να τους τα γράψεις, όπως στα λέγω να τους τα πεις...

Είναι το Soundtrack της ταινίας "Οι Ιππείς της Πύλου", του Καλογερόπουλου, σε στίχους και μουσική του ίδιου...
Τραγουδάει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου...
Αναρωτιέμαι, θα μπορούσανε αυτές οι κουβέντες να ειπωθούνε για κάποιους σύγχρονους, που σήμερα, ανήμερα της γιορτής, ετοιμάζονται να εμφανιστούνε τάχα μου νικητές και τροπαιούχοι, αφού πρώτα ξεπούλησαν όλη τη χώρα, 200 χρόνια μετά το 1821;
Κανά "φιλέτο" θα πουλήσουνε σε απόγονο του Κιουταχή ή τα 'χουν όλα ταμένα στους "συμμάχους";
Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011
Απεργία και κινητοποίηση
Οι Έλληνες δεν θα λυγίσουν τόσο εύκολα...
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας...

Μου το έστειλαν οι Εκπαιδευτικοί Λήμνου και δεν έχω σχόλια:
"Είμαι ο ίδιος. Όταν πετάω στους αιθέρες του Αιγαίου, όταν βυθίζομαι στα καταγάλανα νερά του, όταν τρέμει το χώμα των συνόρων από το άρμα μου, όταν πάνω σε μια μηχανή ή σε ένα περιπολικό τριγυρίζω άγρυπνος τη νύχτα, όταν μπαίνω στη φωτιά, όταν παλεύω με το λιοπύρι και το αγιάζι στα λιμάνια.
Πιλότος, Ναύτης, Στρατιώτης, Αστυνόμος, Πυροσβέστης, Λιμενικός. Δεν ξέρω αν θα γυρίσω στην οικογένειά μου το μεσημέρι. Ποτέ δε ρωτάω αν θα γυρίσω πίσω απ' όπου με στέλνεις. Με παλιά μηχανήματα, με κατεστραμμένα αυτοκίνητα, με ό,τι κι αν μου δώσεις. Με την μέση θρύψαλα από τα G, με τα χέρια γδαρμένα από τους ιμάντες του αλεξίπτωτου, με τη ματιά στη θάλασσα και το δάκρυ στη φωτογραφία της οικογένειας δίπλα απ' την εικόνα του Αη Νικόλα κάπου στ' ανοιχτά της Σομαλίας, με τις πληγές μου ανοιχτές έξω από το Τμήμα της Αγίας Παρασκευής, με τις παλάμες σάπιες απ' την αρμύρα να βγάζω απ' τα νερά τα παιδιά εκείνων που ξεβράζουν οι διακινητές στ' ακρονήσια. Αχ, αυτά τα μάτια όταν σώζονται πως σε κοιτάζουν.
Σ' απογοητεύω πολλές φορές. Το ξέρω. Αλλά κι εσύ δεν ήρθες στην κηδεία μου. Δεν μου άναψες ένα κερί. Δεν έκανες μια γιορτή για μένα στα σχολειά. Δεν κράτησες ένα δάκρυ για μένα όταν έπεφτα απ' τα ουράνια, ούτε όταν μ' ένα ελικόπτερο πάλευα εκείνη τη Νύχτα μες' στο σκοτάδι και στην αντάρα των Ιμίων, ούτε με έκρυψες για να μη με δει ο Τούρκος από τις τηλεοράσεις σου. Δεν ήρθες στο νοσοκομείο μου δίπλα στο κρεβάτι να μου κρατήσεις λίγη συντροφιά όταν με καίγανε οι σφαίρες και οι μολότωφ που σφηνώθηκαν πάνω μου. Τώρα ούτε σε παρέλαση δε θες να με βλέπεις. Και η σημαία μου έχει σταυρό πάνω και μπορεί να σε ενοχλεί. Και για τα παιδιά μου; Την οικογένειά μου; Δε νοιάστηκες όταν γκρεμιζόμουν, όταν πνιγόμουν, όταν με έλιωναν οι ερπύστριες, όταν καιγόμουν στη φωτιά. Ποτέ δε με ρώτησες τον καιρό της αφθονίας αν χρειάζομαι κάτι. Έδινες στους άλλους κι εγώ σε περίμενα. Μη μιλάς μου λες. Μη ζητάς. Είσαι Στρατιώτης. Αλλά κι εγώ ήμουν πολύ μακρυά για να μ' αφουγκραστείς. Στα σύνορα, στον ουρανό, στη θάλασσα. Μέσα στη φωτιά να παλεύω με τις μάνικες και τα Καναντέρ. Καμιά φορά από κει μακρυά άκουγα να με φωνάζεις "καραβανά" και "μπάτσο" και "ταβλαδόρο". Γελούσα και χαιρόμουν, γιατί κι εγώ αυτήν την ελευθερία υπερασπίζομαι.
Να μου λες ό,τι θες κι εγώ να είμαι εκεί. Ακοίμητος και Άγνωστος. Τώρα με βγάζεις στα κανάλια και στα ραδιόφωνα. Μου λες βάλε πλάτη, βόηθα κι εσύ να περάσουμε τη φουρτούνα.
Δώσε κι εσύ να καβατζάρουμε τη χρονιά. Μου λες ότι μ' έχεις γεμίσει επιδόματα και σπίτια και νοσοκομεία και λέσχες, όλα δικά μου. Δε λες την αλήθεια, αλλά δεν με πειράζει. Όταν σου έχω δώσει τη ζωή μου λες να με πειράξουν τα λίγα χρήματα;
Όταν έχω σκοπό να μείνω με την Ελλάδα στην αιωνιότητα λες να με απασχολεί η 25ετία; Αλλά ξέρεις κάτι; Μου 'χεις δώσει το μεγαλύτερο προνόμιο απ' όλα, όταν μου είπες ότι με χρειάζεσαι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα της ζωής μου:
Όταν σκοτώνομαι είναι για την Πατρίδα. Όταν τραυματίζομαι είναι για την Πατρίδα.
Δεν βγαίνω στη σύνταξη. Μπαίνω στην Εφεδρεία. Δεν πεθαίνω. Πάω να γίνω ένα με τον Ηλιάκη και το Σαλμά. Τον Γιαλοψό, τον Καραθανάση και τον Βλαχάκο. Γιατί εγώ το ξέρω καλά. Ούτε γεννιέσαι ούτε γίνεσαι Έλληνας. Μόνο πεθαίνεις ως Έλληνας".
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΦΕΡΟΥΣΗΣ
ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ Λ.Σ. (ε.α.)






























