Η Εγνατία, οι αρκούδες και η αδιαφορία μας...

από το Πινάκιο

Σοβαρό κίνδυνο διατρέχουν οι πληθυσμοί των εναπομεινάντων αρκούδων στην Ελλάδα καθώς ο αποδεκατισμός τους –κυρίως από τροχαία- τα τελευταία χρόνια προκαλεί έντονες ανησυχίες.

Δεν είναι μόνο η σωστή τήρηση της «αλυσίδας» και τι επιπτώσεις θα έχει ο τυχόν αφανισμός τους, αλλά η αδιαφορία των Ελλήνων σε ένα είδος που συνυπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια σε τούτη εδώ τη γη αποτελεί και έγκλημα κληρονομιάς.

Εγνατία χωρίς φράχτη

Πόσες φορές ήταν που προσπεράσατε στις εφημερίδες ένα μονόστηλο που έγραφε πως άλλη μια αρκούδα έπεσε θύμα… τροχαίου;
Περίπου 17 ή 18, καθώς τόσες είναι που έχουν χάσει τη ζωή τους στην Εγνατία Οδό καθώς οι κατασκευαστές παρά τις έντονες εκκλήσεις των οδηγών αλλά και των αρμόδιων περιβαλλοντικών οργανώσεων δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένοι να κατασκευάσουν περιμετρικό φράχτη γύρω από την περιοχή που ζουν εδώ και χιλιάδες χρόνια πληθυσμοί αρκούδων.
Στο πλαίσιο της καταγραφής του Αρκτούρου, την άνοιξη του 2011, δεύτερη χρονιά της μελέτης, η ερευνητική ομάδα ολοκλήρωσε την επιχείρηση σύλληψης αρκούδων στην περιοχή Βογατσικού Καστοριάς, στο τμήμα της οδού,...

Ασυνείδητος δολοφόνησε αρκούδα στα Τζουμέρκα...

Μια καφέ αρκούδα βρέθηκε από υπαλλήλους της Διεύθυνσης Δασών Άρτας δολοφονημένη στη θέση "Κερασούλα" της τοπικής κοινότητας Ράμιας του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων.


Οι υπάλληλοι έφτασαν εκεί το πρωί της Πέμπτης (14/7/11) μετά από καταγγελίες ντόπιων για την ύπαρξη της νεκρής αρκούδας.
Σύμφωνα με τον υπεύθυνο θήρας της Διεύθυνσης Δασών Άρτας, Κώστα Κατσούλα που έχει αναλάβει την υπόθεση, η δολοφονία έγινε πριν από περίπου δέκα μέρες, αφού το πτώμα ήταν σε προχωρημένη σήψη.
Η αρκούδα, μεσαίου μεγέθους ανήκει στο εξαιρετικά σπάνιο είδος της καφέ αρκούδας, πιθανώς πυροβολήθηκε σε άλλο σημείο και τραυματισμένη έφτασε και ξεψύχησε δίπλα στο δρόμο.

(ο υπεύθυνος θήρας μπροστά στο κουφάρι της νεκρής αρκούδας)

Χαρακτηριστικό είναι ότι ουδέποτε αναφέρθηκε ούτε δηλώθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες, ζημιά από αρκούδα σε κοπάδια της περιοχής.

Το ανακριτικό τμήμα της Διεύθυνσης Δασών Άρτας, έχει πάρει καταθέσεις από μάρτυρες και έχει ήδη στείλει την υπόθεση στην Εισαγγελία Άρτας. Σύμφωνα με πληροφορίες βρίσκεται πολύ κοντά στην ταυτοποίηση των στοιχείων και στην παραδειγματική τιμωρία των δραστών.
Η θανάτωση αρκούδας τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο χρόνων.

ΚΕΝΤΡΙ: Το διάβασα εδώ και σκέφτηκα τρία πράγματα:
1. Εάν ο δράστης ήταν κάποιος φτωχοδιάβολος που έπαιρνε το κρέας της αρκούδας για να ταΐσει την οικογένειά του, θα τον καταλάβαινα, γιατί δεν έχω το ανάστημα να καταδικάσω Αγιάννηδες...
2. Εάν ο δράστης ήταν ένας ξωμάχος, ένας βοσκός που πάλευε για να τα φέρει βόλτα και η αρκούδα ήταν απειλή για το βιός του, θα μπορούσα να του δώσω ένα σωρό ελαφρυντικά...
3. Τώρα τι;;;

Νεκρή φάλαινα στην Λευκάδα;

Μια νεαρή φάλαινα (;) εντοπίστηκε στον Άγιο Νικήτα.

Χτες το μεσημέρι ο Παναγιώτης Φέξης εντόπισε στην παραλία στην θέση "Ποτισιές" στον Άγιο Νικήτα Λευκάδας, το άψυχο κουφάρι μιας μικρής φάλαινας όπως δείχνουν τα πρώτα στοιχεία.
Το κήτος φέρει τραύματα τα οποία πιθανότατα ήταν και θανατηφόρα.
Ο κος Πάνος ενημέρωσε το λιμεναρχείο Λευκάδας και το φιλοζωικό σωματείο για την ύπαρξη του κήτους.

μου το έστειλε ο φίλος Νίκος Καββαδίας...

Για να σωθεί ο Αμβρακικός μας!!!

Πρόσφατα η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία έδωσε στη δημοσιότητα εικόνες ντροπής από την έφοδο λαθροκυνηγών στον Αμβρακικό και της αξίζουν συγχαρητήρια.
Με αφορμή αυτό το διασυρμό, με απόφαση της Γενικής της Συνέλευσης, η Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας εκφράζει την άποψη πως για την αντιμετώπιση του φαινομένου, υπάρχουν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις:


1. ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. Απομόνωση των παραβατών. Πρόκειται για συμπεριφορά, που στρέφεται πρώτα-πρώτα κατά της τοπικής κοινωνίας, την οποία και κατασυκοφαντεί! Είναι καιρός για σοβαρή, πολυεπίπεδη παρέμβαση υπέρ της τοπικής κοινωνίας και της τοπικής απασχόλησης, σε αντίθεση με αποσπασματικές, καιροσκοπικές χρηματοδοτήσεις, που δεν συνδέονται με κανένα παραγόμενο αποτέλεσμα! Και αν υποτεθεί ότι το Κράτος δεν αλλάζει τον τρόπο που αντιμετωπίζει την περιφέρεια, η τοπική κοινωνία οφείλει να αναζητήσει, να διαφυλάξει και να αναδείξει τα στοιχεία εκείνα που θα βελτιώσουν τη θέση της. Το περιβάλλον είναι ένα από αυτά.

2. ΤΟΠΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ. Πρέπει να σταματήσουν οι φωνές όσων, με τη στάση ή τα λεγόμενά τους, έμμεσα ενθαρρύνουν την παρανομία. Απαιτείται η πάταξη ενός ιδιότυπου, τοπικής κλίμακας λαϊκισμού δημόσιων προσώπων, τα οποία εξωτερικεύουν συχνά «εμπρηστικές» δηλώσεις και στάσεις (καταγεγραμμένες από τα ΜΜΕ). Οι παραβάτες έτσι αποθρασύνονται! Τέτοιες δηλώσεις, αν μη τι άλλο, είναι ένδειξη ελλειμματικής (πολιτικής) παιδείας!

3. ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΑΡΧΕΣ. Το προϊόν της λαθροθηρίας πιθανώς μεταφέρεται, αποθηκεύεται, πωλείται, σερβίρεται, καταναλώνεται, άγνωστο (σε μας) που! Χωρίς κανένας υγειονομικός, κτηνιατρικός, λογιστικός κλπ έλεγχος, αν έχει γίνει, να έχει αποκαλύψει κάτι. Σε όλον αυτό τον κύκλο, δεν παραβιάζεται μόνο η νομοθεσία περί θήρας. Δεν αποκαλύπτεται μόνο η ανεπάρκεια πάταξης της λαθροθηρίας στον τόπο που συμβαίνει, αλλά πολύ περισσότερα!

4. ΠΟΛΙΤΕΙΑ. Η πολιτεία πρέπει να πάψει να χρησιμοποιεί τους αρμόδιους για τη φύλαξη και προστασία φορείς και υπηρεσίες, ως «φύλλο συκής». Πρέπει να αντιμετωπίσει επιτέλους σοβαρά τα θεσμικά και οικονομικά ζητήματα που τους ταλανίζουν. Δεν υπάρχει χρόνος για άλλες διαπιστώσεις, ούτε για υποσχέσεις!

Η πίεση προς τους βιότοπους και τα πουλιά έχει πάρει καταστροφικές διαστάσεις. Η νομοθεσία φαίνεται να ισχύει κυρίως στα χαρτιά. Οι αρμόδιοι φορείς χωρίς γενναία ενίσχυση, θα αδυνατούν να δώσουν λύσεις.Καλούμε πολίτες και τοπικούς φορείς να δείξουν αντανακλαστικά!Καλούμε για άλλη μια φορά την πολιτεία να πράξει αυτά που οφείλει!

Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων
Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας

Δεν χρειάζεται Ηover Kraft, θέληση χρειάζεται για να πιαστούν οι λαθροθήρες στον Αμβρακικό!!!

Με ειδοποίησε ο Θοδωρής από τον Κυνηγότοπο μέσω Facebook για μια χτεσινή του ανάρτηση, που δεν είχα προσέξει...
Ο τίτλος της τα έλεγε όλα και δυστυχώς τα νέα ήταν ξανά άσχημα για τον Αμβρακικό:

Οι λαθροθήρες νίκησαν για μια ακόμη φορά…

Μια συντονισμένη προσπάθεια έγινε σήμερα το πρωί για την πάταξη της λαθροθηρίας.
Ξημέρωμα Κυριακής λοιπόν συγκεντρώθηκαν όλοι οι αρμόδιοι φορείς που περιτριγυρίζουν τον Αμβρακικό Κόλπο για να πιάσουν τους λαθροθήρες. Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή, Κυνηγετικοί Σύλλογοι, ο Φορέας Διαχείρισης Αμβρακικού και το Λιμενικό Σώμα.
Απ’ όσο γνωρίζω υπήρχαν δέκα υπηρεσιακά αυτοκίνητα με τριάντα άτομα στην περιοχή.
Οι λαθροθήρες λοιπόν εμφανίστηκαν όπως κάθε μέρα για το καθιερωμένο τους κυνήγι, έκαναν την δουλειά τους και μετά το τέλος του παράνομου κυνηγίου τους, σηκώθηκαν σαν κύριοι να φύγουν χωρίς να καταφέρει να τους προσεγγίσει κανένας για να τους συλλάβει.
Το πρόβλημα το έχουν εντοπίσει όλοι και είναι ένα και μοναδικό…
Δεν έχουμε τα ανάλογα μέσα να τους κυνηγήσουμε και συγκεκριμένα ο πρόεδρος του Κυνηγητικού Συλλόγου Άρτας Κωνσταντίνος Μπέλος έθεσε το θέμα αγοράς ενός Hover Kraft που είναι εύκολο να πλεύσει στα αβαθή για την σύλληψη των λαθροθήρων.
Διερωτώμαι όμως, τόσα χρήματα έχουν έρθει για την προστασία του Αμβρακικού Κόλπου, εμείς οι κυνηγοί τόσα χρήματα δίνουμε για άδειες θήρας κάθε χρόνο, που πάνε όλα αυτά τα λεφτά; Γιατί δεν αγοράζουν ένα Ηover Kraft να λύσουν το πρόβλημα μια και καλή;
Το πρόβλημα σήμερα όμως είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ότι φαίνεται γιατί αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν να λέγονται κυνηγοί έχουν αποθρασυνθεί τελείως.
Και εδώ θα ήθελα να καταθέσω και την δική μου μαρτυρία. Το μεσημέρι λοιπόν κατά τις τρεις πήγαινα στην Κορωνησία και παρόλο που είχαν διαδραματιστεί όλα αυτά το πρωί, οι λαθροθήρες άρχισαν την απογευματινή τους βάρδια ανενόχλητοι μπροστά στα μάτια όλων, αποδεκατίζοντας φαλαρίδες μέσα στην λιμνοθάλασσα Λουγαρού.
Η κατάσταση έχει ξεφύγει… Αν δεν γίνει πάντως κάτι από τους αρμόδιους φορείς ο Αμβρακικός Κόλπος θα σβήσει, και μάλιστα από μια χούφτα ανθρώπων.

ΚΕΝΤΡΙ: Εγώ τι να πω; Αυτή η ανάρτηση μιλάει από μόνη της...
Αλλά φίλε μου Θόδωρε, δεν θα ήταν πιο εύκολο αντί να στήνουνε καρτέρι στον Αμβρακικό για να τους πιάσουνε, να πάνε και να τους παραμονέψουν έξω από τις ταβέρνες και τα καφενεία που πάνε να πουλήσουν τα παπιά και τις λούφες;
Δεν θα ήταν επίσης πολύ εύκολο να στήσουν κάμποσα μπλόκα στους δρόμους που φεύγουν απ' τον Αμβρακικό και να ελέγχουν αυτοκίνητα και μηχανάκια;
Μέσα σε 2 μέρες, θα τους έχουν πιάσει όλους!!!
Ή μήπως φοβούνται μη τυχόν και πέσουν πάνω σε γνωστούς και φίλους;

Αμβρακικός: ίσως δεν είναι αργά για την σωτηρία του...

Μου το έστειλε ο Θοδωρής και το αναδημοσιεύω, γιατί οτιδήποτε έχει να κάνει με τον αγαπημένο μου Αμβρακικό, μου ΚΕΝΤΡΙζει το ενδιαφέρον:


Με αφορμή την καταγγελία κάποιων ανθρώπων στoν Κυνηγητικό Σύλλογο Άρτας για την εμφάνιση Μυοκάστορων στoν Αμβρακικό Κόλπο αναφέροντας συγκεκριμένα πως ο πληθυσμός τους έχει αυξηθεί τόσο που βγαίνουν στου δρόμους, ήρθε σε επικοινωνία μαζί μου ο Κυνηγητικός Σύλλογος και με ρώτησε κατά πόσο ευσταθεί αυτός ο ισχυρισμός.
Μου κέντρισε το ενδιαφέρον αυτό το θέμα και έκανα μια έρευνα που θα μου έδινε απαντήσεις, γιατί εγώ όλα αυτά τα χρόνια που ζω από κοντά τον Αμβρακικό δεν έχω δει ποτέ μυοκάστορα… Έχω δει όμως πάρα πολλές Βίδρες!
Με αφορμή λοιπόν αυτόν τον ισχυρισμό άρχισα την έρευνα μου, και ως έγκυρη πηγή χρησιμοποίησα τους ανθρώπους που ζουν από κοντά τον Αμβρακικό Κόλπο. Οι ψαράδες του Αμβρακικού, φίλοι και συγγενείς ερωτήθηκαν αν έχουν δει Μυοκάστορα στο Αμβρακικό Κόλπο. Ένας λοιπόν από τους δεκαπέντε ανθρώπους που ρώτησα μου είπε ότι είχε δει παλιότερα ένα τέτοιο ζώο που δεν ήξερε τι ήταν, αλλά από την περιγραφή του κατάλαβα πως ήταν Μυοκάστορας. Οι άλλοι δεν είχαν δει ποτέ τέτοιο ζώο αλλά είχαν δει πάρα πολλές Βίδρες τα τελευταία χρόνια.
Το συμπέρασμα λοιπόν που προκύπτει από τις μαρτυρίες των ψαράδων είναι πως δεν υπάρχει μεγάλος αριθμός από αυτά τα ζώα, αν όντως υπάρχουν στον Αμβρακικό Κόλπο. Ένας λόγος που τεκμηριώνουν την απουσία του Μυοκάστορα είναι ότι τρέφονται επί το πλείστον με φύλλα υδροβίων φυτών και με ριζώματα καλαμιών που δεν εμπεριέχονται σε μεγάλο βαθμό στην χλωρίδα του Αμβρακικού Κόλπου ούτως ώστε να τους επιτρέψει να τραφούν και να επιβιώσουν στην περιοχή.
Επίσης θέλω να επικεντρωθώ σε αυτό που μου τόνισαν όλοι. Ότι τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί ο πληθυσμός της Βίδρας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την συχνότερη επαφή της Βίδρας με τον άνθρωπο λόγο του πλέον πληθυσμού τους και γίνονται ορατά σε σημεία που δεν υπήρχαν κάποτε. Φοβάμαι λοιπόν την ομοιότητα των δυο ζώων και λόγω της συχνότερης επαφής με Βίδρες μπορεί να έχουν μπερδευτεί κάποιοι και να βγαίνει μια εσφαλμένη εντύπωση για υπερπληθυσμούς Μυοκαστόρων.
Θα ήθελα λοιπόν να αναφέρω κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα των δυο ζώων προς αποφυγή της όποιας ομοιότητας αυτών, και να σημειώσω πώς το θετικό στοιχείο αυτής της έρευνας είναι πως η αύξηση της Βίδρας οφείλεται σε δυο σημαντικούς παράγοντες.
Πρώτον στην άφθονη τροφή που είναι τα ψάρια και δεύτερον στην ποιότητα του νερού που είναι το σημαντικότερο, μιας και η Βίδρα δεν ζει σε βρόμικα και μολυσμένα νερά. Η Βίδρα λοιπόν είναι ένας καλός οιωνός πως ο Αμβρακικός Κόλπος έχει ζωή ακόμα και ίσως δεν είναι αργά για την σωτηρία του.


ΒΙΔΡΑ (Lutra lutra): Λέξη πιθανώς σλαβικής προέλευσης ή παραφθορά του αρχαίου ονόματος: ενυδρίς. Πρόκειται για θηλαστικό της τάξης των σαρκοφάγων και ειδικότερα της οικογένειας που περιλαμβάνει το κουνάβι, τη νυφίτσα και τον ασβό. Έχει κεφάλι πλατύ με πολύ κοντά αυτιά, σώμα μακρόστενο με κοντά πόδια τα οποία φέρουν μεμβράνες και μακριά ουρά. Το μέγιστο μήκος της φτάνει το 1,20 μ (μαζί με την ουρά ) για τα αρσενικά ενώ τα θηλυκά είναι ελαφρώς μικρότερα. Το μέγιστο βάρος της φτάνει τα 17 κιλά. Το τρίχωμα της είναι κοντό και έχει καστανό χρώμα, εκτός από το στήθος που είναι λευκό.
Η βίδρα είναι ζώο υδρόβιο ωστόσο κινείται με μεγάλη άνεση εκτός νερού. Χρησιμοποιεί ως βιότοπο μεγάλη ποικιλία υδάτινων εκτάσεων: λίμνες, λιμνοθάλασσες, παράκτιες περιοχές, ποτάμια από τις εκβολές τους ως τα ορεινά, έλη κλπ. Τρέφεται κυρίως με ψάρια καθώς και με άλλους υδρόβιους οργανισμούς (πουλιά, καβούρια κα.). Είναι δραστήρια κυρίως τη νύχτα ενώ την ημέρα αναπαύεται κρυμμένη στις όχθες.

ΜΥΟΚΑΣΤΟΡΑΣ : Οι μυοκάστορες ανήκουν στην πανίδα της Νότιας Αμερικής. Στην Ευρώπη εισήχθησαν για παραγωγή γούνας. Για το σκοπό αυτό εισήχθησαν σε εκτροφεία στη Στυμφαλία το 1977 και Αλεξάνδρεια από πληροφορίες που έχω συλλέξει. Μετά την αποτυχία της γουνοπαραγωγής, και παρά τους δριμείς χειμώνες και τις επανειλημμένες αποξηράνσεις, επιβιώνουν ως σήμερα σε λίμνες και ποτάμια και μάλιστα σε μεγάλο αριθμό μεταξύ Αξιού και Αλιάκμονα.. Τρέφονται με φύλλα υδροβίων φυτών και με ριζώματα καλαμιών. Είναι πολύ καλοί κολυμβητές, και δραστηριοποιούνται τη νύχτα, ενώ την ημέρα αναπαύονται στην πυκνή βλάστηση.

Οι κυνηγοί της Άρτας εναντίον της λαθροθηρίας στον Αμβρακικό...

Σας είχα πει για την καταγγελία από την Ορνιθολογική Εταιρεία, για μια καλά οργανωμένη επιδρομή κουκουλοφόρων λαθροκυνηγών στο Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Αμβρακικού, παρουσία μάλιστα της Αστυνομίας, του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου και του Συνεταιρισμού Αλιέων.


Από τον Κυνηγετικό Σύλλογο Άρτας πήρα το παρακάτω Δελτίο Τύπου:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας στα τοπικά μέσα ενημέρωσης και όχι μόνο, καταγγελίες της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εαιρείας για σοβαρό επεισόδιο λαθροθηρίας στις 15 Ιανουαρίου 2011 στον Αμβρακικό του οποίου έγιναν μάρτυρες.

Παράλληλα από όσα γνωρίζουμε υποβλήθηκαν και μηνύσεις από την Ορνιθολογική Εταιρεία κατά αρμοδίων υπηρεσιών για αδράνεια.

Θα πρέπει να τονίσουμε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα υπήρχε περιπολία του Κυνηγετικού Συλλόγου Άρτας στην περιοχή έως το μεσημέρι και το πιθανότερο είναι ότι έγιναν αντιληπτοί οι θηροφύλακες από τα μέλη της Ορνιθολογικής και βεβαίως από φύλακες του Φορέα με τους οποίους έχουμε στενή συνεργασία. Βεβαίως όταν συνέβη το περιστατικό (16.30 ώρα) δεν ενημερώθηκε κανείς μας ούτε η Δ/νση Δασών, ούτε ο Κυνηγετικός Σύλλογος, ούτε και κανείς θηροφύλακας, ενώ τα τηλέφωνα όλων μας είναι γνωστά.

Κατ’ αρχάς εμείς ως Κυνηγετικός Σύλλογος Άρτας πρώτοι αναγνωρίσαμε το πρόβλημα και για αυτό παλεύουμε με όσα μέσα και δυνατότητες έχουμε και φυσικά σε στενή συνεργασία με την Δ/νση Δασών Άρτας και περιπολούμε τον υγροβιότοπο τακτικότατα, καταστέλλουμε περιστατικά, αλλά τις περισσότερες φορές δυστυχώς οι λαθροθήρες καταφέρνουν να διαφεύγουν λόγω της ιδιαιτερότητας του υγροβιότοπου και της δικιάς αδυναμίας, λόγω της έλλειψης των καταλλήλων μέσων.

Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Άρτας διαθέτει βεβαίως και σκάφος, αλλά στα αβαθή δεν μπορεί να πλεύσει, οι θηροφύλακες με τους δασικούς υπαλλήλους χρησιμοποιούν και άλλα σκάφη όταν και όπου χρειάζεται και πολλές φορές έχουν συνεργαστεί και με το Λιμεναρχείο για το σκοπό αυτό. Πολλές φορές δε, και με κίνδυνο της ζωής του σε ένα πολύ επικίνδυνο υγροβιότοπο, έρχονται αντιμέτωποι με αδίστακτους επαγγελματίες λαθροθήρες και κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει πως σκέφτονται και πως μπορεί να αντιδράσουν. Πολλά κρούσματα επιθέσεων έχουν υπάρξει εναντίον των θηροφυλάκων και των υπαλλήλων και πολλές φθορές στα υπηρεσιακά αυτοκίνητα

Οι κυνηγοί της Άρτας με δικά τους χρήματα πληρώνουν το κόστος της φύλαξης όχι μόνο του Αμβρακικού, αλλά ολόκληρου του Νομού όλες τις εποχές του χρόνου, γιατί η λαθροθηρία ζημιώνει και το περιβάλλον και το κυνήγι και όλους μας εξοργίζει.

Και όσο για τη Δ/νση Δασών Άρτας οι υπάλληλοι της οποίας κινούνται συχνότατα και με τα δικά μας αυτοκίνητα και τους δικούς μας θηροφύλακες, να μην ξεχνάμε ότι οι κινήσεις τους τις περισσότερες φορές έγκειται στο φιλότιμο και την ευαισθησία τους. Αφού είναι γνωστά τα προβλήματα, αποδυναμωμένες από προσωπικό υπηρεσίες, έλλειψη κονδυλίων και τους αναθέτουν και τη φύλαξη χωρίς να υπάρχουν μέσα.

Είναι λοιπόν πάρα πολύ εύκολο να επιρρίπτουμε ευθύνες, αλλά μήπως είναι καιρός να κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας και προπάντων να συνεργαστούμε, έστω και αργά, γιατί το ευκολότερο είναι να κάνει κάποιος εκ του ασφαλούς κρίσεις και καταδίκες, ενώ στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.

Στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδας του Συλλόγου και πριν συμβεί το συγκεκριμένο επεισόδιο της λαθροθηρίας είχαμε επισημάνει το πρόβλημα της λαθροθηρίας στον Αμβρακικό και παράλληλα αναφερθήκαμε και στον άδικο αποκλεισμό των νομίμων κυνηγών από το φυσικό τους χώρο, αφήσαμε τους λαθροθήρες να λυμαίνονται τον υγροβιότοπο και ιδού τα αποτελέσματα.

Οι ολοκληρωτικές απαγορεύσεις του κυνηγίου μας βρίσκουν αντίθετους και εκ των πραγμάτων κρίνονται και άδικες και αναποτελεσματικές, εάν υπήρχε και σε ορισμένες περιοχές επιτρεπόμενο κυνήγι και παρουσία κυνηγών, δεν θα είχε γίνει ο Αμβρακικός άσυλο παρανόμων.

Στο θέμα λοιπόν της προστασίας του περιβάλλοντος ευαισθητοποιημένοι είμαστε όλοι μας, κυνηγοί, ψαράδες, αγρότες, ντόπιοι και πολλοί άλλοι, γι’ αυτό ας μην είναι μερικοί απόλυτοι στις απόψεις τους και μπορούμε όλοι μαζί εάν το θέλουμε να βοηθήσουμε και να προστατέψουμε τον Αμβρακικό, χωρίς να διώξουμε τον άνθρωπο και τις ήπιας μορφής δραστηριότητες.

ΚΕΝΤΡΙ: Εγώ πάντως θα ξαναγράψω το σχόλιο που είχα γράψει όταν η Ορνιθολογική Εταιρεία είχε κάνει την καταγγελία της:
Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι σ' όποια ταβέρνα κι αν πάτε στα χωριά κοντά στον Αμβρακικό, και ζητήσετε λούφες Θα βρείτε.
Κι αν έχετε όρεξη και πάτε την Κυριακή το μεσημεράκι, σε κανά καφενεδάκι στον κάμπο για τσιπουράκι και κουβεντούλα, όλο και κάποιος θα περάσει με το παπάκι του, το δίκανο και μια αρμαθιά πουλιά να τα πουλάει για ένα πενηντάευρο.
Πάντως εμένα δεν μου κάνει εντύπωση που φορούσαν κουκούλες...
Δεν το έκαναν από φόβο, έτσι κι αλλοιώς ό,τι θέλουν κάνουνε...
Για να μη ντροπιαστούνε το 'καναν, ξέρετε πώς θα φαινότανε εαν αναγνωρίζονταν εκλεγμένοι τοπικοί σύμβουλοι να κυνηγάνε παράνομα μέσα στο Εθνικό Πάρκο που πριν μερικές μέρες ορκίστηκαν να προστατεύουν;

Εκλεγμένοι κουκουλοφόροι στον Αμβρακικό!!!

Η είδηση από το Γραφείο Τύπου της Ορνιθολογικής Εταιρείας:

Οργανωμένη επιδρομή λαθροθήρων στο Εθνικό Πάρκο Αμβρακικού

Μέλη της Ορνιθολογικής έγιναν μάρτυρες μιας καλά οργανωμένης επιδρομής λαθροθήρων στο Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Αμβρακικού, παρουσία μάλιστα της Αστυνομίας, του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου και του Συνεταιρισμού Αλιέων.

Πέντε βάρκες με μηχανές κυνηγούσαν παράνομα για μιάμιση ώρα στο πυρήνα του Εθνικού Πάρκου (Ζώνη Α, περιοχή προστασίας της φύσης), όπου απαγορεύεται αυστηρά το κυνήγι. Στις βάρκες επέβαιναν εννέα άτομα, τα περισσότερα από τα οποία φορούσαν κουκούλες που κάλυπταν πλήρως τα πρόσωπά τους, ώστε να μην είναι δυνατή η αναγνώρισή τους.

Οργανωμένη επιδρομή λαθροθήρων στο Εθνικό Πάρκο Αμβρακικού

Κατά τη σοβαρή αυτή επιδρομή θανατώθηκαν τουλάχιστον πενήντα Φαλαρίδες. Λόγω της όχλησης που προκλήθηκε από τους λαθροθήρες, οι Αργυροπελεκάνοι, είδος παγκοσμίως απειλούμενο, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν προσωρινά τις θέσεις όπου φωλιάζουν, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την αναπαραγωγή του είδους για φέτος.
Η λαθροθηρία τέτοιου επιπέδου σχετίζεται με το παράνομο εμπόριο άγριων πουλιών στις ταβέρνες της περιοχής, ενώ τα δίκτυα αυτά έχουν χαρακτηριστικά και συμπεριφορά οργανωμένου εγκλήματος.
Η κατάσταση που επικρατεί στο Εθνικό Πάρκο είναι απαράδεκτη και το περιστατικό εκθέτει όλους τους αρμόδιους φορείς οι οποίοι απουσιάζουν καθημερινά από τη φύλαξη του Πάρκου.
Η Ορνιθολογική κατήγγειλε το περιστατικό σε όλες τις αρμόδιες Υπηρεσίες και προχώρησε σε μήνυση στην Εισαγγελία Άρτας.

«Επιβάλλεται, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, να αναλάβουν άμεσα την ευθύνη και να επιλύσει το πρόβλημα της φύλαξης στις Προστατευόμενες Περιοχές της χώρας. Δεν μπορούμε πια να παρακολουθούμε τις αρμόδιες υπηρεσίες να ‘πετούν το μπαλάκι’ η μία στην άλλη ενώ οι λαθροθήρες αλωνίζουν απροκάλυπτα σε ένα από τους σημαντικότερους υγρότοπους της Ελλάδας. Επιβάλλεται άμεσα συντονισμός όλων των υπηρεσιών και πολιτική βούληση από τις κεντρικές δομές του κράτους.» δήλωσε ο Ξενοφώντας Κάππας, Διευθυντής της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.

Γραφείο Τύπου

ΚΕΝΤΡΙ: Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι σ' όποια ταβέρνα κι αν πάτε στα χωριά κοντά στον Αμβρακικό, και ζητήσετε λούφες Θα βρείτε.
Κι αν έχετε όρεξη και πάτε την Κυριακή το μεσημεράκι, σε κανά καφενεδάκι στον κάμπο για τσιπουράκι και κουβεντούλα, όλο και κάποιος θα περάσει με το παπάκι του, το δίκανο και μια αρμαθιά πουλιά να τα πουλάει για ένα πενηντάευρο.
Πάντως εμένα δεν μου κάνει εντύπωση που φορούσαν κουκούλες...
Δεν το έκαναν από φόβο, έτσι κι αλλοιώς ό,τι θέλουν κάνουνε...
Για να μη ντροπιαστούνε το 'καναν, ξέρετε πώς θα φαινότανε εαν αναγνωρίζονταν εκλεγμένοι τοπικοί σύμβουλοι να κυνηγάνε παράνομα μέσα στο Εθνικό Πάρκο που πριν μερικές μέρες ορκίστηκαν να προστατεύουν;

Οι πολίτες του Αμβρακικού προειδοποιούνε...

Τους ακούει όμως κανένας ή όλοι νοιάζονται μόνο για τον σταυρό κι από κει και πέρα όλα να γίνουν στάχτη;


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ
47100 Ανέζα – ΑΡΤΑ
Τηλ.Φαξ. 2681042271
Αρ. Πρ. 09 /07.09.2010

Προς Φορέα Διαχείρισης Υγροτόπων Αμβρακικού Κόλπου
Κοιν.:
- ΥΠΕΚΑ
- Ορνιθολογική Εταιρεία
- ΕΚΠΑΖ
- ΜΜΕ

Θέμα: Αποτελεσματικά μέτρα προστασίας των Αργυροπελεκάνων

Το Μάρτιο του 2010 είχαμε καταστροφή φωλιών στο νησί «Καμάκια» της λιμνοθάλασσας Λογαρού. Τον περασμένο Αύγουστο είχαμε δύο θανατηφόρα κρούσματα από τοξίκωση των σπλάχνων των Αργυροπελεκάνων το ένα εκ των οποίων προερχόταν από την ίδια λιμνοθάλασσα.
Έχουμε επίσης παρατηρήσει ότι έχει ελαττωθεί ο πληθυσμός που έχει εγκατασταθεί σε νησάκι της Λογαρού που βρίσκεται 200 περίπου μέτρα από το δρόμο Άρτας Σαλαώρας.
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι τα μέτρα φύλαξης δεν είναι αρκετά και πρέπει να ληφθούν πρόσθετα μέτρα πριν εξαφανιστεί όλος ο πληθυσμός που βρίσκεται εντός του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Αμβρακικού.
Είμαστε στη διάθεσή σας για κάθε περαιτέρω πληροφορία.

Ο Πρόεδρος
Παύλος Χαραλάμπους

ΚΕΝΤΡΙ: Πολύ φοβάμαι φίλε Παύλε ότι δεν τους νοιάζουνε οι αργυροπελεκάνοι...
Άλλωστε μπορεί να τους αντιμετωπίζουνε σαν ανταγωνιστικό είδος: Τους βλέπουνε με το τεράστιο στόμα και τη σακούλα κάτω από το ράμφος και φοβούνται ότι και τα καημένα τα πουλιά ανήκουν στη συνομοταξία των φαταούλων!!!

Ο Πελαργός ήθελε τον Γιώργο του...

Κυκλοφόρησε αρκετά στα ΜΜΕ της Ηπείρου η είδηση για την διάσωση ενός άτυχου πελαργού, που πιάστηκε το πόδι του στα καλώδια του αλεξικέραυνου στον τρούλο της εκκλησίας στο Κομμένο της Άρτας και το καημένο το πουλί τραυματισμένο και ταλαιπωρημένο βασανιζότανε επί δυό μέρες προσπαθώντας να ελευθερωθεί.
Τελικά, απελευθερώθηκε από έναν ιδιώτη και μάλιστα ο Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Αμβρακικού τον ευχαρίστησε δημόσια με ανακοίνωσή του.


Αξίζει όμως να δούμε λίγο πώς ξετυλίχθηκε η ιστορία, μέχρι τελικά να χρειστεί να βρεθεί ένας ευαισθητοποιημένος ιδιώτης (μπράβο Γιώργο!!!) για να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα:
Το απόγευμα της Δευτέρας 12 Ιουλίου ο πελαργός πιάστηκε στο καλώδιο και βρέθηκε κρεμασμένος ανάποδα, κάνοντας βασανιστικές προσπάθειες να απελευθερωθεί. Όπως φαντάζεστε, ειδοποίησαν την Πυροσβεστική, που ήρθε, αλλά δεν μπόρεσε να κάνει τίποτε "λόγω έλλειψης του κατάλληλου γερανοφόρου οχήματος"!!!
Έπεσε η νύχτα και το πρωί της άλλης μέρας, Τρίτη 13 Ιουλίου (κι εδώ συνεχίζω με όσα λέει στην ανακοίνωσή του ο Φορέας) "μετά από τις κλήσεις που δεχτήκαμε από ευαισθητοποιημένους πολίτες της περιοχής, ο Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Αμβρακικού ανέλαβε το συντονισμό της αναζήτησης του κατάλληλου κλιμακοφόρου οχήματος.
Το μεγάλο όμως ύψος του τρούλου της εκκλησίας (ξεπερνά τα 17 μέτρα), καθιστούσε ανεπαρκή τα διαθέσιμα μηχανικά μέσα του Πυροσβεστικού Σώματος, της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Αρταίων αλλά και ενός ιδιώτη από τη Φιλιππιάδα από τον οποίο ζητήθηκε η συνδρομή του.
Στο ενδεχόμενο λοιπόν, η έλευση του κατάλληλου κλιμακοφόρου οχήματος (θα έπρεπε να έρθει από τα Ιωάννινα ή το Αγρίνιο) να γίνει με αρκετή καθυστέρηση, όταν πια θα ήταν πολύ αργά για τον πελαργό (είχε συμπληρώσει ήδη 18 ώρες βαριά τραυματισμένος, χωρίς τροφή και νερό), ζητήθηκε βοήθεια από ορειβάτες-αναρριχητές της περιοχής."!!!


Δηλαδή, όπως καταλαβαίνετε, αν τυχόν σκέφτεστε να αγοράσετε ή να νοικιάσετε ρετιρέ, ξανασκεφτείτε το, γιατί αν γίνει καμιά στραβή με καμιά πυρκαγιά ή οτιδήποτε άλλο, θα πρέπει να περιμένετε να βρεθεί το κατάλληλο κλιμακοφόρο όχημα από τα Γιάννενα ή το Αγρίνιο!!!
Γιαυτό, η Πυροσβεστική και οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου σας παρακαλούνε να προτιμάτε ισόγεια διαμερίσματα για να 'χετε το κεφάλι σας ήσυχο!!!
Εγώ πάντως θα σας έλεγα ότι είναι καλύτερα να διαλέξετε να μείνετε στην κορφή των Ιμαλαΐων, περισσότερες ελπίδες διάσωσης έχετε από ορειβάτες-αναρριχητές!!!
Τελικά για να μην τα πολυλογώ, ανταποκρίθηκε ο φίλος από τα παλιά, ο Γιώργος ο Τάτσης και ο πελαργός γλύτωσε "κατόπιν ενεργειών του"...
Για να καταλάβετε τι εστί Γιώργος Τάτσης και τι μεράκι και τρέλλα έχει με την ορειβασία, ακόμη και τον σκύλο του, Σέρπα τον ονόμασε!!!
Και για να μην λέτε ότι μόνο γκρινιάζω, ορίστε να πω και μια καλή κουβέντα: όλα αυτά τα χρόνια που βλέπω και κινούμαι και διαβάζω, αυτή η συνεργασία (Φορέα-Γιώργου) ήταν το μοναδικό ΣΔΙΤ που είδα να αποδίδει καρπούς και οφέλη σε όλους τους εμπλεκόμενους ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΕΛΑΡΓΟ, βεβαίως-βεβαίως!!!

Τα ρινοδέλφινα του Αμβρακικού και τα προβλήματά τους...

Προχωρώντας το πρωί στο δρόμο, κοντοστάθηκα όπως πάντα να δω τα πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες που κρέμονταν στο περίπτερο (αποτελεσματικός και οικονομικός τρόπος πλουραλιστικής ενημέρωσης...).
Το μάτι μου έπεσε στο πρωτοσέλιδο από ΤΟ ΒΗΜΑ. Κάτω-κάτω έγραφε:

Ευχάριστη η είδηση και αγόρασα την εφημερίδα για να διαβάσω περισσότερα...
Πραγματικά διάβασα ότι "τα δελφίνια αντέχουν ακόμη στον Αμβρακικό κόλπο. Εκεί επιβιώνει ένας από τους τελευταίους υγιείς πληθυσμούς ρινοδέλφινων της Μεσογείου. Οπως επισημαίνεται σε άρθρο στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Νew Scientist», ο αριθμός τους στον Αμβρακικό παραμένει σταθερός (περίπου 150 δελφίνια), τη στιγμή που σε άλλες περιοχές της Μεσογείου ο πληθυσμός τους έχει καταρρεύσει εξαιτίας της υπεραλίευσης και της ρύπανσης."
Και αυτό ήταν και το μοναδικό ευχάριστο απόσπασμα του άρθρου. Όλο το υπόλοιπο άρθρο ήταν αφιερωμένο στα καμπανάκια κινδύνου που χτυπούνε οι επιστήμονες για το μαύρο μέλλον που έρχεται. Πιο συγκεκριμένα λένε:
"Ο Αμβρακικός με ένα μικρό άνοιγμα στο Ιόνιο, 370 μέτρων, και ρηχά νερά που σε ορισμένα σημεία έχουν βάθος μόλις πέντε μέτρων, αποτελεί μια μικρογραφία της Μεσογείου, η οποία έχει ένα στενό άνοιγμα στον Ατλαντικό.
Έτσι, όπως συμβαίνει και στη Μεσόγειο, ο κύκλος των υδάτων στον Αμβρακικό είναι αργός και απαιτούνται πολλά χρόνια για να ανανεωθούν τα νερά. Οι επιστήμονες του ιταλικού ερευνητικού ινστιτούτου Τethys φοβούνται ότι ο Αμβρακικός κόλπος αντιμετωπίζει την... οικολογική μοίρα της Μεσογείου- κινδυνεύει να πνιγεί από τη ρύπανση, η οποία θα οδηγήσει στην εξαφάνιση των ρινοδέλφινων."...
"Ανεπεξέργαστα αστικά και βιομηχανικά λύματα καθώς και υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων από τις καλλιέργειες καταλήγουν εκεί. Επίσης λειτουργούν 24 μονάδες ιχθυοκαλλιεργειών με συνέπεια να παρατηρείται συχνά ευτροφισμός των υδάτων και πτώση των επιπέδων οξυγόνου, γεγονός που έχει οδηγήσει στο παρελθόν σε μαζικούς θανάτους ψαριών. Σήμερα τα ρινοδέλφινα του Αμβρακικού επιβιώνουν εξαιτίας του πληθυσμού της σαρδέλας. Αλλά εάν τα επίπεδα του οξυγόνου εξορίσουν κάποια στιγμή τη σαρδέλα από τον κόλπο αυτό θα σημάνει και το τέλος των δελφινιών."...
Σύμφωνα με την υπεύθυνη της εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace κυρία Άντζελα Λάζου: "H θαλάσσια ρύπαvση, και ιδιαίτερα αυτή πoυ πρoκαλoύv oυσίες όπως τα βαρέα μέταλλα (υδράργυρoς, μόλυβδoς κ.λπ.) και oι oργαvoχλωριωμέvες εvώσεις, (ΡCΒs, DDΤ κ.λπ.), αποτελεί μια vέα απειλή για τα δελφίvια. Οι oυσίες αυτές δεv διασπώvται εύκoλα και μέσα από την τρoφική αλυσίδα στo τέλoς της oπoίας βρίσκovται τα δελφίvια συγκεvτρώvovται στov λιπώδη ιστό τωv ζώωv."...


Αλλά και για τον παράξενο ανταγωνισμό που έχει αναπτυχθεί μεταξύ ψαράδων και ρινοδέλφινων κάνει λόγο το άρθρο:
"Το ρινοδέλφινο είναι το μόνο είδος δελφινιού που προκαλεί ζημιές στα δίχτυα των παράκτιων αλιέων. «Αυτό δεν προκαλείται από τις ομάδες των δελφινιών, αλλά από εκείνα που έχει απομονώσει η ομάδα και ζουν μοναχικά. Τόσο τα δελφίνια όσο και οι ιδιαίτερα απειλούμενες με εξαφάνιση μεσογειακές φώκιες προκαλούν αυτές τις καταστροφές στα δίχτυα» λέει η συντονίστρια επιστημονικής έρευνας και δράσεων προστασίας του «Αρχιπελάγους», υδροβιολόγος κυρία Αναστασία Μήλιου.
Και προσθέτει: «Οι αλιείς όμως δεν λαμβάνουν καμίας μορφής αποζημίωση ή υποστήριξη από την Πολιτεία, γεγονός που αυξάνει τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Είναι πραγματικά παράλογο το γεγονός ότι έχουμε αφήσει τους χαμηλού εισοδήματος παράκτιους αλιείς να καλύπτουν αποκλειστικά μόνοι τους το κόστος προστασίας αυτών των σπάνιων ειδών στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα δαπανώνται τεράστια ποσά σε ανούσιες οικολογίζουσες δράσεις στα αστικά κέντρα»."...

Κι έτσι, εκεί που πήρα την εφημερίδα για να σας αναμεταδώσω ευχάριστα νέα, μαύρισε το μάτι μου από λύματα, φυτοφάρμακα, ανεξέλεγκτες ιχθυομονάδες, υπεραλίευση και αυτό που τελικά έχω να πω είναι ότι η επιστήμη έχει πια όλα τα στοιχεία για να αποδείξει το μέλλον που προδιαγράφεται όχι μόνο για τον Αμβρακικό, αλλά και για τις ελληνικές θάλασσες γενικότερα.
Τα μάτια στρέφονται τώρα προς τους πολιτικούς, αλλά κι εκεί το ΥΠΕΧΩΔΕ είναι απασχολημένο με το να νομιμοποιεί αυθαίρετα και να εισπράτει πρόστιμα από ημιυπαίθριους. Κάποιος πρέπει να τους θυμίσει τι σημαίνει το ΠΕ στο ΥΠΕΧΩΔΕ!!!
Η μοναδική ελπίδα είναι οι πολίτες και ο ξεσηκωμός τους εναντίον όλων αυτών που μένουν αδιάφοροι στην καταστροφή που έρχεται...

Ζούνε "ξεπετάλωτα" δίπλα μας...

Η φωτογραφία αυτή δεν είναι τραβηγμένη στην Αμερική ή στο Μεξικό. Είναι στην Ελλάδα και δείχνει...

Τα Άγρια άλογα του Πεταλά

Τα άλογα αυτά ζουν σ' ένα χώρο τριακοσίων χιλιάδων στρεμμάτων, που εκτείνεται στα όρια των Δήμων Στράτου (ΔΔ Λεπενούς), Αμφιλοχίας και Ινάχου. Ο χώρος αυτός ήταν κάποτε δάσος γεμάτο από ελάφια, ζαρκάδια, λαγούς και λύκους, αγριογούρουνα και αλεπούδες.
Μέχρι πριν 30-40 χρόνια απαραίτητα στους Λεπενιώτες ήταν τα άλογα και μουλάρια για τις δουλειές τους (μεταφορές, όργωμα). Όμως γρήγορα αυτά αντικαταστάθηκαν από το αυτοκίνητο κι έτσι περιήλθαν «σε αχρηστία». Εγκαταλείφθηκαν απ' τους ιδιοκτήτες τους ελεύθερα στα υψώματα του Πεταλά.
Τα άγρια άλογα που ζουν στην περιοχή του Πεταλά του ΔΔ Λεπενούς είναι άλογα δεύτερης και τρίτης γενιάς.
Η σημερινή αγέλη αποτελείται από άλογα που γεννήθηκαν σε άγριες συνθήκες. Ζουν στο βουνό "ξεπετάλωτα", δηλαδή ελεύθερα και ανακαλύπτουν την καταγωγή τους, την πρότερη άγρια κατάσταση. Το ένστικτο καθοδηγεί αυτή την ελεύθερη διαβίωση και ανασύρει την αρχέγονη μνήμη τους, εντελώς απείραχτη και αναλλοίωτη από την μακραίωνη δουλεία.
Τα άγρια άλογα οργανώθηκαν αμέσως σε "κοινωνίες" και έστησαν μεγαλοπρεπώς την ιεραρχία τους για να επιβιώσουν. Με την ελευθερία δεν ήρθε και η αναρχία! Η δομή της εξουσίας, της διοικητικής πυραμίδας, είναι εκπληκτικό να διαπιστώνεις ότι αποτελεί μια φυσική διαδικασία.
Ο τρόπος -για παράδειγμα- που γεννούν: Μαζεύεται το κοπάδι και κάνει κύκλο με τα οπίσθια προς τα έξω και τις οπλές έτοιμες να περιποιηθούν κάθε παρείσακτο, που θα έβαζε στο μυαλό του να αναστατώσει την ιερή στιγμή. Η υποψήφια μάνα βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου και προστατευμένη απόλυτα θα φέρει τη νέα ζωή στον κόσμο.
Αλλά και οι επιβήτορες για να κερδίσουν τα πρωτεία στην αγέλη και να κάμουν δικό τους το χαρέμι, πρέπει να δώσουν άγριες μάχες με τους συνυποψήφιους αρχηγούς. Μάχες μέχρι θανάτου.
Από μαρτυρίες κυρίως Λεπενιωτών κτηνοτρόφων τα «άγρια» αυτά άλογα είναι πάνω από 500 και ζουν κατά κοπάδια (20-25 άλογα στο κοπάδι).
Τα άγρια άλογα του Πεταλά αποτελούν τη μεγαλύτερη αγέλη της Ευρώπης και μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να ληφθούν μέτρα προστασίας για την διατήρηση της αγέλης.
το διάβασα στους φίλους κοντοχωριανούς από το Acarnania blog...

Τον ξέρετε τον Ήταυρο;

Σήμερα το πρωί απελευθερώθηκε από το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων (ΕΚΠΑΖ), ένας Ήταυρος (Botaurus stellaris) στον πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Αμβρακικού.
Συγκεκριμένα, άφησαν ελεύθερο ένα αρσενικό άτομο, που βρέθηκε χτυπημένο στη Σαλαμίνα. Ήταν τραυματισμένο στο πόδι και η περίθαλψή του στο Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων για περίπου ενάμιση μήνα, περιλάμβανε απλή ξεκούραση και καλή διατροφή.
Ο Ήταυρος είναι ένας μεγαλόσωμος ερωδιός (μήκους 69-81 εκατοστά), με χοντρό λαιμό και παράξενο περπάτημα, καθώς οι πατούσες του σέρνονται πίσω από το σώμα του. Είναι χαρακτηριστικό σύμβολο για τον Αμβρακικό Κόλπο, μιας και αυτός ο σπάνιος ερωδιός μπορεί να διαχειμάζει και σε άλλες υγροτοπικές περιοχές της Ελλάδας (Μακεδονία, Θράκη, Ήπειρο, Δυτική Πελοπόννησο και Ανατολική Στερεά), όμως μόνο στους καλαμώνες του Αμβρακικού έχει επιβεβαιωθεί η σταθερή παρουσία του είδους κατά την εποχή αναπαραγωγής.
Και μιας και είπαμε για αναπαραγωγή, έχει μια μοναδική συμπεριφορά lone rider: Βρίσκεται με τα άλλα άτομα του είδους, μόνο σε περιόδους αναπαραγωγής και εκείνη την εποχή φτιάχνει χαρέμια, μιας και είναι πολυγαμικός... Βάστα Ήταυρε!!!
Κι όσο για το όνομά του; Το οφείλει στην φωνή του, που είναι βραχνή και ακούγεται το χάραμα ή το σούρουπο. Είναι χαμηλόσυχνη και για αυτό ακούγεται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων. Εκπνέει σαν απόμακρη κόρνα πλοίου και τροφοδοτεί θρύλους και παραμύθια. Τον αποκαλούν το «θεριό του βάλτου» λόγω του απόμακρου μουγκρίσματός του που δεν εντοπίζεται εύκολα. Botaurus από το «Βους» και «Ταύρος», στα ελληνικά γράφεται με ‘Ηττα.
Δείτε τον στην φωτογραφία, είναι πανέμορφος και μοναδικός!!!