Κυριακή 11 Απριλίου 2010

Καλώς ήρθες στην πατρίδα...


Μετά από επτά μήνες ομηρείας στα χέρια Αφγανών Ταλιμπάν ο εκπαιδευτικός Θανάσης Λερούνης έφτασε το μεσημέρι του Σαββάτου στο αεροδρόμιο "Ελ. Βενιζέλος".
Καταβεβλημένος και ταλαιπωρημένος αλλά υγιής δεν έκρυψε τη συγκίνησή του που πάτησε ελληνικό έδαφος. Με τρεμάμενη φωνή και με δάκρυα στα μάτια ευχαρίστησε όσους τον βοήθησαν.

Ο καθηγητής τα τελευταία 15 χρόνια ζούσε στο βορειοδυτικό Πακιστάν, ανάμεσα στους ανθρώπους της φυλής των Καλάς. Τους βοήθησε να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης τους και μαζί δημιούργησαν πολιτιστικό κέντρο.

Με τους Έλληνες εθελοντές δανείστηκαν για την καταγραφή της γλώσσας των Καλάς που ήταν μόνο προφορική, τη λατινική αλφάβητο και οι μαθητές απέκτησαν τα πρώτα διδακτικά τους εγχειρίδια.

Τα ξημερώματα της 8ης Σεπτεμβρίου του 2009, ένοπλοι μασκοφόροι εισέβαλαν στο κτίριο, ξυλοκόπησαν τους φύλακες, προκαλώντας μάλιστα το θάνατο του ενός κι απήγαγαν τον Θανάση Λερούνη. Τα ίχνη του χάθηκαν στο Αφγανιστάν, όμως οι προσπάθειες σε διπλωματικό επίπεδο δε σταμάτησαν ούτε στιγμή.

Ο πρέσβης Δημήτρης Δόλλης, ειδικός απεσταλμένος του πρωθυπουργού επισκέφθηκε τρεις φορές το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.

Παρά τις αντιξοότητες, τον τρόμο και την αγωνία που έζησε όλους αυτούς τους μήνες ο 54χρονος ακτιβιστής, με την ανιδιοτέλεια που τον διακρίνει, επιθυμεί να συνεχίσει το έργο του κοντά στους ανθρώπους που τον έχουν ανάγκη.

πηγή : megatv.com


ΚΕΝΤΡΙ: Είναι ένας από τους ανθρώπους που πραγματικά θα ήθελα να γνωρίσω από κοντά. Ελπίζω η ζωή να τα φέρει έτσι, ώστε κάποια στιγμή να μου δοθεί η ευκαιρία...
Χαίρομαι που είσαι πάλι κοντά στους αγαπημένους σου κύριε Λερούνη και σου εύχομαι καλή συνέχεια στο έργο ζωής σου...

Ο Δημαρχονομάρχης του άστατου Καλλικράτη...


Άντε κυρ-Ραγκούση μας, βάλε κάτω τους χάρτες και χάραξε τα σύνορα, δεν τον λυπάσαι καθόλου;
Για το Νομάρχη μας λέω, που στην Ανέζα ξημερώνεται και στο Κομπότι βραδυάζει και δεν "του πιάνεται" κιόλας, δεν το φχαριστιέται ο καψερός...

Ξέρετε τι είναι να πίνεις τόσους καφέδες, να σφίγγεις τόσα χέρια και να μην ξέρεις αν θα είναι ψηφοφόροι ή όχι;

Όσο και να πεις, αυτή η αβεβαιότητα δημιουργεί ένα αίσθημα κενότητας, που δεν σου δίνει την ευκαιρία να φορέσεις το χαμόγελο της Colgate, που τόσα χρόνια προβάρεις στον καθρέφτη !!!

Σάββατο 10 Απριλίου 2010

Τι να διαλέξω; Μέσι ή κοψοΜεσιασμένους;


Είχα μεγάλη αγωνία όλη την εβδομάδα, δεν ήξερα τι να κάνω... Από τη μια ήθελα να παρακολουθήσω το El clasico, αλλά από την άλλη, ήθελα να παρακολουθήσω και τις τιτανομαχίες του Ελληνικού Πρωταθλήματος...
Και εκεί που δεν ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω, το Ρεάλ-Μπαρτσελόνα ή την Αθλητική Κυριακή, για να δω θαυμάσω τις ελληνικές ομάδες, έμαθα ότι οι Ισπανοί με έβγαλαν από το μέγα δίλλημα και έβαλαν τον αγώνα τους σήμερα το βράδυ στις 11.

Έτσι, θα μπορέσω απερίσπαστος να παρακολουθήσω και τους δύο κοντούς του ποδοσφαίρου να μεγαλουργούν: και τον Μέσι να σπάει την μέση, να στέλνει δυο-τρεις αμυντικούς στον ψυχολόγο και να πανηγυρίζει το γκολ, και τον Καραγκούνη, να σπάει την μέση, να κάνει δυο-τρεις κωλοτούμπες, να παίρνει το πέναλτυ και να στέλνει όλους -πλην φανατικών- στον ψυχολόγο.

Δεν καπιστρώνεται το Θεριό !!!

Δεν χρειάζεται να σας πω ποιο είναι το σήμα κατατεθέν της Άρτας, όλοι το ξέρουνε, είναι το θρυλικό Γεφύρι της. Στην μιά του άκρη, στην ανατολικά όχθη του Αράχθου, από την πλευρά της πόλης, βρίσκεται το κέντρο "Πρωτομάστορας", αγαπημένο μέρος για καφέ, ούζο, μεζέ, φαγητό, τάβλι, κουβεντούλα, ρομαντζάδα, για Αρτινούς και επισκέπτες...


Πάνω στον "Πρωτομάστορα" ρίχνει τον ίσκιο του ένας γερο-Πλάτανος, που όπως λέγεται στα κλαριά του κρεμούσε ο Αλή-Πασάς τους ανυπόταχτους Αρτινούς. Πολλά έχουν δει τα μάτια του, αλλά τώρα έχει γαληνέψει στα γεράματα και στην κουφάλα του παίζουν κρυφτό μικρά Αρτινόπουλα, που σκαρφαλώνουν με γέλια στα ίδια κλωνάρια που ποτίστηκαν με αίμα και δάκρυα...


Τα γεράματα όμως έφεραν και αρθριτικά και ρευματισμούς και ο γερο-Πλάτανος χρειάστηκε "γενικές επισκευές". Ανέλαβε λοιπόν ο Δήμος Άρτας να κάνει το απαραίτητο lifting και τον έκαναν σαν τα μούτρα τους. Του 'βαλε δυό τσέρκια στον κορμό, να τον συγκρατήσει τάχα μου και το αποτέλεσμα είναι να φαίνονται πάνω στον αιωνόβιο γίγαντα σαν ...ξεχειλωμένες βρακοζώνες !!!
Δείτε μόνοι σας την φωτογραφία και πείτε μου αν έχω άδικο...


Και σα να μην έφτανε αυτό, μετά πήραν τα κλωνάρια του που απλώνονταν σαν πλοκάμια σε όλη την έκταση του εξωτερικού χώρου του "Πρωτομάστορα" και τα έκτισαν, τους έβαλαν πέτρινα υποστηλώματα, λες και το δέντρο ήταν μια ετοιμόρροπη σκεπή κι όχι ένας ζωντανός οργανισμός, που αναπτύσσεται, που μεγαλώνει, που έχει την δική του δυναμική...
Δείτε τις φωτογραφίες και γελάστε με το μεγαλείο της αλαζονείας τους, που φαντάζονται ότι τα τοιχάκια θα συγκρατήσουν το Θεριό!!!





Λες κι αν ο γίγαντας αποφασίσει να τεντωθεί για να ξεμουδιάσει, δεν θα τινάξει καρφιά και τσιμέντα και δεν θα πετάξει βρακοζώνες και πετρόκτιστα μπαστούνια στα νερά του Αράχθου, που του κρατάει παρέα τόσους αιώνες.
Τι πλάκα που έχουν οι άνθρωποι που νομίζουν ότι μπορούνε να βάλουν χαλινάρια στα στοιχειά της Φύσης...

Στο ζωντανό μουσείο της παράδοσης και της φύσης...


Λίγο παράκαιρη η φωτογραφία, τραβηγμένη ακριβώς πριν μια εβδομάδα, πρωινο του Μ. Σαββάτου...
Την βάζω όμως, γιατί γιατί μου αρέσει ιδιαίτερα όλο το σκηνικό: Ο Ιούδας με το γαμπριάτικο κοστούμι του και τα 30 ευρώ-αργύρια της προδοσίας αντί για μαντηλάκι στο τσεπάκι του σακακιού, να κρέμεται μπροστά στην επιβλητική Παρηγορήτισσα, την Αγιά-Σοφιά της Άρτας, που λούζεται στις ακτίνες του ανοιξιάτικου ήλιου...

Μερικές φορές μιά ματιά γύρω μας είναι αρκετή για να μας πείσει ότι κινούμαστε μέσα σε μια γκαλερί, όπου φύση και άνθρωποι παρέα μπορούν να κάνουν θαύματα...

Παρασκευή 9 Απριλίου 2010

String-mail ή στρινγκάκι;





Πολλές φορές τυχαίνει να συμβαίνει κάτι στην Άρτα, που καλώς ή κακώς να το βρίσκω ενδιαφέρον και να το στέλνω σε διάφορα ειδησεογραφικά sites, γιατί θεωρώ ότι το Internet είναι μια παγκόσμια γειτονιά, όπου ελεύθερα πρέπει να διακινούνται ειδήσεις, ιδέες, απόψεις, ακόμη και σκέψεις. Ένα το κρατούμενο...
Με πάρα πολλούς φίλους συν-bloggers έχω αμοιβαίο link, γιατί θεωρώ ότι η κάθε είδους δικτύωση, μόνο καλό μπορεί να κάνει στην διάχυση των ιδεών και στην σύσφιξη των σχέσεων των "γειτόνων" της παγκόσμιας γειτονιάς που έλεγα προηγουμένως. Δύο τα κρατούμενα...
Δεν παρακολουθώ πόσοι και ποιοί με έχουν link, γιατί δεν έχω και καμμιά σκορδοκαΐλα για κάτι τέτοιο. Είπαμε, είμαστε ψώνια, αλλά ως ενα όριο βρε αδερφέ. Έτσι, πολλές φορές συμβαίνει στις βόλτες μου στην μπλογκόσφαιρα να πρωτοσυναντάω ένα ενδιαφέρον blog, να βλέπω την μουράκλα μου linkαρισμένη και ψιλοντρέπομαι λίγο για να πω την αλήθεια και αμέσως βάζω τον νέο φίλο στην Λίστα Ιστολογίων μου σαν ελάχιστη ανταπόδοση για την τιμή που μου έχει ήδη κάνει. Τρία τα κρατούμενα....
Χθες λοιπόν είχα μια ανάρτηση με τίτλο "Έσκασε πράσινη βόμβα στην Άρτα !!!", που καλώς ή κακώς έκρινα ότι μπορεί να είχε κάποιο ενδιαφέρον και εκτός Άρτας και σήμερα το πρωί βρήκα μια απάντηση στο γραμματοκιβώτιό μου που είναι -για να μην πω τίποτε χειρότερο- υποτιμητική και προσβλητική. Την δικιά μου απάντηση την έστειλα σχεδόν αντανακλαστικά και χωρίς να την πολυσκεφτώ, αλλά με απασχόλησε πολύ το αν θα 'πρεπε να "μοιραστώ" και με άλλους αυτό το θέμα. Τελικά, το αποφάσισα και σας αναδημοσιεύω το string, αλλάζοντας τα στοiχεία του site σε www. χχχ.gr.
Θα ήθελα πραγματικά να μου πείτε την γνώμη σας, να ακούσω την άποψή σας και θα περιμένω τον σχολιασμό σας...



Η απάντησή τους:

"Η ΑΡΠΑΧΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ blogs... EΤΣΙ ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ...ΧΑΒΑΛΕ!

Καλά ρε μαγκάκια της αρπαχτής ενημέρωσης... εμείς σας έχουμε ως ΛΙΝΚ , εσείς γιατί δεν μας έχετε;-ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΟ ΖΗΤΗΣΑΜΕ!-ΑΥΤΌ ΔΑ.. ΕΛΛΕΙΠΕ... .. Εμείς να ζητήσουμε τι κι από ποιούς; Το αφήσαμε στο φιλότιμο σας!
Σας φιλοξενούμε με τα όσα βγάζετε ... (καλά-κακά και πάντως σε καμιά περίπτωση δεν θα φτουρούσαν ΟΛΑ τα δικά σας στον κλασσικό Τύπο- αλλά γράφετε στους όρχεις σας , τα όσα και σπουδαιότερα βγάζουμε εμείς...; Τι συμβαίνει;
Επειδή το χωράφι είναι απόλυτα δικό μας...(εσείς είστε τσόντα... ειδησεογραφική καθέτως κι ευτυχώς ή ατυχώς, ρόλον σημαντικό στο γίγνεσθαι δεν μπορείτε να διαδραματήσετε... ψευδαισθήσεις βέβαια θα έχετε...
Μήπως δα πρέπει να σας παραδώσουμε όχι μόνον μαθήματα δημοσιογραφίας, αλλά και ισοροπιστικής επικοινωνίας...; Εν τάξει ξέρουμε πως βγήκατε στο σεργιάνι της ιντερνετικής ενημέρωσης... αλλά πληζ κρατάτε ισοροπίες...
Να ξεράσουμε κι άλλα; ..Απλά αν σας βάζουμε...να μας τη βαζετε(την www.χχχ.gr) ..στο αναλόγιό σας-ιστολογιο...Αλλιώτικα μην επικοινωνείτε μαζί μας με τα φτωχοειδησάκια σας.,. ΞΕΡΟΥΜΕ!.. ΤΟΠΑΡΟΝ υπάρχει και στην σημερινή ειδησεογραφία της "www.χχχ.gr" "

Και η απάντησή μου:



"Χίλια συγγνώμην για την ενόχληση, δεν θα επαναληφθεί...
Παρακαλώ βγάλτε με από link, δεν θα ήθελα ποτέ εγώ, ένα "μαγκάκι της αρπαχτής ενημέρωσης" να μολύνω το βιολογικό "απόλυτα δικό σας χωράφι"...
Σας διαβεβαιώνω ότι δεν σας "γράφω στους όρχεις μου", για τον απλούστατο λόγο ότι τους φυλάω για καλύτερες λειτουργίες και όχι για τετράδιο...
Γνωρίζω πολύ καλά ότι "είμαι μια ειδησεογραφική τσόντα" και ότι "έχω ψευδαισθήσεις ότι μπορώ να διαδραματίσω ρόλον σημαντικό στο γίγνεσθαι", αλλά για αυτό φταίει το LSD και ο απύθμενος ναρκισσισμός μου κι όχι το καημένο το "αναλόγιο-ιστολόγιό μου".
Γιαυτό σας διαβεβαιώνω ότι το έμαθα το "μάθημα ιντερνετικής ισορροπίας" και ευχαριστώ που "μου το παραδώσατε"... Σας εκλιπαρώ όμως μην "ξεράσετε κι άλλο", γιατί κι εμένα όλη αυτή η κουβέντα μου φέρνει κάπως μια αναγούλα...

Αλέξανδρος/ΚΕΝΤΡΙ

ΥΓ: Μ' αρέσει η επικοινωνία με ανώτερα όντα, μορφώνομαι, thanks Grand Master..."

Ελληνίδες βασίλισσες της Ευρώπης !!!


Μπράβο στα χρυσά κορίτσια του Αθηναϊκού, που στον χθεσινό επαναληπτικό τελικό κατέκτησε το Eurocup και έγραψε άλλη μια χρυσή σελίδα στην Ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ.
Αυτή ήταν η 23η φορά που το ελληνικό μπάσκετ ανεβαίνει στο πρώτο σκαλί του βάθρου σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο, αλλά μόλις η πρώτη σε επίπεδο γυναικείου μπάσκετ, κι έτσι η πολύ μεγάλη επιτυχία πανηγυρίστηκε έξαλλα από τους 1.200 φιλάθλους που γέμισαν ασφυκτικά το κλειστό της Εργάνης κι άλλους τόσους σχεδόν που έμειναν έξω από το γήπεδο και παρακολούθησαν μέσω γιγαντοοθόνης την εξέλιξη του δεύτερου τελικού.
Μπράβο κορίτσια, καλή συνέχεια, με νίκες και χαρές!!!

Ένας άξιος Έλληνας ξανά κοντά μας...



Αντιγράφω από το in.gr και χαίρομαι ιδιαίτερα που οι χθεσινές φήμες από το Πακιστάν ήταν πραγματικότητα κι όχι μόνο φήμες:
"Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλες τις επίπονες προσπάθειες που καταβλήθηκαν από την Ελλάδα για την απελευθέρωσή του από τους Ταλιμπάν, εξέφρασε ο Έλληνας εθελοντής, Θανάσης Λερούνης στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε μαζί του, λίγα μόλις λεπτά μετά την παράδοσή του, από τις πακιστανικές αρχές, στην ελληνική πρεσβεία στο Ισλαμαμπάντ.

Η μεταφορά του Θανάση Λερούνη στην ελληνική πρεσβεία έγινε πριν από περίπου μία ώρα, με ελικόπτερο από την περιοχή Τσιτράλ του βορείου Πακιστάν.

Με δάκρυα χαράς και συγκίνηση υποδέχτηκαν τον Θανάση Λερούνη ο ειδικός απεσταλμένος του πρωθυπουργού στο Ισλαμαμπάντ, πρέσβης εκ προσωπικοτήτων, Δημήτρης Δόλλης και ο Έλληνας πρέσβης, Πέτρος Μαυροειδής.

Η μεταφορά του Θανάση Λερούνη στη Ελλάδα, ο οποίος έχει ζητήσει να γίνει σεβαστή η απόφασή του να μην κάνει δηλώσεις το προσεχές διάστημα, θα γίνει εντός του επόμενου 48ωρου.
"


ΚΕΝΤΡΙ: Μόνο και μόνο η απόφασή του να μην κάνει δηλώσεις, αλλά να έρθει ξανά σε επαφή με τους αγαπημένους του και να αφεθεί απερίσπαστος να ξαναβρεί τον εαυτό του, δείχνει τον άνθρωπο...
Ο Θανάσης Λερούνης, «εθνικός ευεργέτης» της φυλής των θρυλούμενων ως απογόνων των Μακεδόνων, ήταν αγνοούμενος από τις 8 Σεπτεμβρίου 2009, όταν τον απήγαγαν ένοπλοι Ταλιμπάν...

Ο Λερούνης γεννήθηκε το 1954 και μεγάλωσε στα Καλάβρυτα, ζει μόνιμα στο Πακιστάν από το 2001 και έχει κάνει έργο ζωής του τη διάσωση και προβολή του πολιτισμού των Καλάς (οι οποίοι είναι Έλληνες – έχουν Ελληνικότατο DNA, είναι απόγονοι των στρατιωτών του Μέγα Αλέξανδρου).
Ζει στην κοιλάδα για 15 χρόνια και εργαζόταν για ένα σχέδιο για την ανάπτυξη της κοινότητας των Καλάς. Εργάστηκε για την κατασκευή ενός τριώροφο κτίριου για τη διατήρηση και την προώθηση της μοναδικής κουλτούρας της περιοχής.

Όποιος θέλει να διαβάσει περισσότερα για την ιστορία ενός πραγματικά αξιόλογου ανθρώπου, που αφιέρωσε την ζωή του σε έναν πραγματικά εθνικό σκοπό, χωρίς να αποζητάει τιμές, δόξα και δημοσιότητα, διαβάστε
εδώ.

Η πιο ακριβή σύλληψη...


Τώρα κατάλαβα γιατί αφήνουν τα καλόπαιδα τους hooligans και κάνουν ό,τι γουστάρουν στα γήπεδα. Τώρα κατάλαβα γιατί ενώ κάθε Κυριακή γίνονται εγκλήματα, με καταστροφές, τραυματίες και πού και πού ΚΑΙ με νεκρούς, δεν συλλαμβάνεται κανένας. Η αστυνομία κάνει ντου, τα ΜΑΤ παίζουν ξύλο με τα "παιδιά" κι ούτε γάτα, ούτε ζημιά...
Τόσο καιρό, αναρωτιόμουνα γιατί τους φυλάνε, γιατί δεν τους πιάνουνε, να φάνε το 3μηνο άνευ εξαγοράς και να δούμε μετά αν θα έχουν όρεξη να τα ξανακάνουνε...

Χτες το βράδυ όλες μου οι απορίες απαντήθηκαν: Έβλεπα τη Ζούγκλα και έμαθα ότι πληρώθηκαν από τον Ελληνικό λαό 22 εκατομμύρια ευρώ, για να μπούνε κάμερες στα γήπεδα, που θα κοιτάνε τις κερκίδες για να εντοπίζονται τα καλόπαιδα που "βράζει το αίμα τους". Και το αποτέλεσμα;

Όλο αυτό τον καιρό, από τότε που μπήκαν οι κάμερες μέχρι σήμερα, παρά τα όσα γίνονται κάθε Κυριακή κατόρθωσαν να συλλάβουν
ΕΝΑΝ, ναι ΕΝΑΝ. Αυτός ο χριστιανός, εκτός από δαχτυλοδεικτούμενος, είναι και πανάκριβος, άκου 22 μύρια για μία σύλληψη...
Όχι, να λείπει το βύσσινο, δεν συμφέρει, αφήστε τους να σπάνε κεφάλια και βιτρίνες, εάν τους πιάσουμε όλους αυτούς θα πέσει έξω ο προϋπολογισμός, θα αυξηθούν τα ελλείματα, θα μεγαλώσουν τα spreads, θα έρθει το ΔΝΤ, θα απολυθούν μόνιμοι υπάλληλοι, θα μπουν νέοι φόροι, για τέτοια είμαστε τώρα;

Βρε, τέτοιοι είμαστε και τέτοια μας αξίζουν...

ΕΤΕ-Ολυμπιακός : 0-4


Όταν γεννήθηκαν τα παιδιά μου, ο πεθερός μου τους είχε κάνει σαν δώρο μετοχές της Εθνικής Τράπεζας. Παλιός επενδυτής ο ίδιος, -μην φανταστείτε ότι είναι δα κι ο George Soros, περισσότερο κάτι σε γερο-μέρμηγκα του Αισώπου να σκέφτεστε, πίστεψε ότι καλύτερο είναι αντί να τους ανοίξει έναν παραδοσιακό λογαριασμό Ταμιευτηρίου, να τους πάρει από λίγες μετοχές της μεγάλης μας Τράπεζας...
Στην φωτό μπορείτε να δείτε τα δυό βλαστάρια μου να βλέπουν στο Teletext την ΕΤΕ να γκρεμίζεται στα κατακόκκινα, μετά από την εθνική επιτυχία μας να πείσουμε τους ξένους ότι η αξιοπιστία και η ελληνική κυβέρνηση είναι δυο έννοιες, που δεν χωράνε στην ίδια πρόταση...
Η μεγαλύτερη πλάκα όμως είναι το ότι η κόρη μου, που είναι Ολυμπιακός (δεν φταίω εγώ, οι κακές παρέες στο σχολείο φταίνε...), πανηγύριζε, επειδή όλα ήταν κατακόκκινα!!! ΕΜΠΑΙΝΕ ΓΙΟΥΤΣΟ!!!

Πέμπτη 8 Απριλίου 2010

Άλλος για κρεμάλα!!!


Πλησιάζει καλοκαίρι και ήδη από τον επόμενο μήνα, πολλοί ετοιμάζονται να βάλουν το γιορτινό κοστούμι του γαμπρού...
Επειδή είμαι παθώς και μαθώς, θέλω να πω σε όσους δεν κρατιούνται να σύρουν τον χορό του Ησαΐα, ότι δεν βγήκε τυχαία η ρήση "πάει για κρέμασμα"...

Κι αν δεν με πιστεύετε, ορίστε και η φωτογραφία με την απόδειξη, έβαλε το γαμπριάτικο κοστούμι του και πήγε για κρέμασμα ο καψερός!!!

Υπάρχουν και καλά νέα!!!


Πριν από λίγο διάβασα στα Καλά Νέα (πού αλλού;), ότι επιτέλους απελευθερώθηκε σήμερα ο Αθανάσιος Λερούνης, ο 55χρονος Έλληνας εκπαιδευτικός που είχε απαχθεί στις 8 Σεπτεμβρίου από Ταλιμπάν στο χωριό Μπρουν στα βόρεια του Πακιστάν, σύμφωνα με πακιστανούς αξιωματούχους που επικαλείται το Γαλλικό πρακτορείο.
Ο Θανάσης Λερούνης, «εθνικός ευεργέτης» της φυλής των θρυλούμενων ως απογόνων των Μακεδόνων, ήταν αγνοούμενος από τις 8 Σεπτεμβρίου 2009, όταν τον απήγαγαν ένοπλοι Ταλιμπάν...

Ο Λερούνης γεννήθηκε το 1954 και μεγάλωσε στα Καλάβρυτα, ζει μόνιμα στο Πακιστάν από το 2001 και έχει κάνει έργο ζωής του τη διάσωση και προβολή του πολιτισμού των Καλάς (οι οποίοι είναι Έλληνες – έχουν Ελληνικότατο DNA, είναι απόγονοι των στρατιωτών του Μέγα Αλέξανδρου).
Ζει στην κοιλάδα για 15 χρόνια και εργαζόταν για ένα σχέδιο για την ανάπτυξη της κοινότητας των Καλάς. Εργάστηκε για την κατασκευή ενός τριώροφο κτίριου για τη διατήρηση και την προώθηση της μοναδικής κουλτούρας της περιοχής.

Όποιος θέλει να διαβάσει περισσότερα για την ιστορία ενός πραγματικά αξιόλογου ανθρώπου, που αφιέρωσε την ζωή του σε έναν πραγματικά εθνικό σκοπό, χωρίς να αποζητάει τιμές, δόξα και δημοσιότητα, διαβάστε
εδώ.

Έσκασε πράσινη βόμβα στην Άρτα !!!



Βρε παιδιά, βρε παιδιά θα σας μαλώσω, τι πράγματα είναι αυτά που κάνετε εκεί στο ΠΑΣΟΚ της Άρτας; Είπαμε να συγχωνευτούμε, να γίνουμε πολλοί, όχι να διαλυθούμε !!!
Κι εγώ που νόμιζα ότι ο Καλλικράτης με τις συγχωνεύσεις του θα δημιουργούσε συνθέσεις... Πού να φανταστώ ότι θα δημιουργούσε διχόνοια και καυγάδες;

Ανοίξτε τα αυτιά σας κι ακούστε πώς έχουν τα πράγματα στο ΠΑΣΟΚ Άρτας, ή μάλλον θα έπρεπε να πω ΣΤΑ ΠΑΣΟΚ Άρτας, γιατί απ' ότι φαίνεται, είναι πάνω από ένα!!!

Αρχές της βδομάδας, βγάζει μια ανακοίνωση η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ που λέει :


"Για να σταματήσουμε τα διάφορα σενάρια που είτε από άγνοια, είτε από σκοπιμότητα, περνάνε στην κοινωνία της Άρτας, η Νομαρχιακή Επιτροπή του Κόμματος, οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στο νομό και οι εν ενεργεία Δήμαρχοι που στηρίχτηκαν από το Κίνημα στις τελευταίες δημοτικές εκλογές, δηλώνουμε ανεπιφύλακτα ότι θα παλέψουμε αταλάντευτα για τη δημιουργία τεσσάρων (4) Δήμων στο νομό της Άρτας."...


Δημοσιεύεται και στις εφημερίδες με σφραγίδες και βούλες και λογότυπα, γίνεται αντικείμενο συζήτησης και παραπολιτικής και κουτσομπολιού και χτες το βράδυ κατά τις 11 παίρνω ένα e-mail, που τινάζει στον αέρα το "όλοι μαζί".
Γνωστός στην Άρτα ο Χρήστος ο Κατσαούνος που υπέγραφε το mail, αλλά επειδή πολλά έχουν δει τα μάτια μου, περίμενα να έρθει το πρωί, για να σιγουρευτώ ότι το είχε στείλει ο ίδιος. Τελικά η ανακοίνωση είναι πραγματικά δική του, στάλθηκε και στις εφημερίδες και έτσι αναδημοσιεύω το mail του, με την σιγουριά ότι είναι δικό του:


"Με την παρούσα επιστολή, θα ήθελα να καταδικάσω την διασπορά ψευδών ειδήσεων,
σχετικά με το σημερινό δημοσίευμα περί ομόφωνης απόφασης της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Άρτας σε σχέση με το χωροταξικό του σχεδίου Καλλικράτης και την δημιουργία τεσσάρων νέων Δήμων στο Νομό Άρτας.
Η Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Άρτας, ουδέποτε έλαβε καμία απόφαση σχετικά με την χωροταξική κατανομή του σχεδίου Καλλικράτης και τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, περί σύμπλευσης και κοινής πορείας Νομαρχιακής Επιτροπής, Βουλευτών και Δημάρχων που στηρίχθηκαν από το ΠΑΣΟΚ στις προηγούμενες εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας και εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα.

Κατσαούνος Χρήστος

Μέλος ΝΕ ΠΑΣΟΚ ΑΡΤΑΣ

Γραμματέας Οργανωτικού ΝΕ ΑΡΤΑΣ "


Λοιπόν, πώς σας φαίνεται; Πόσα ΠΑΣΟΚ έχει τελικά η Άρτα; Έχει ένα, έχει δύο, ή θα προκύψει και τρίτο; Αυτή είναι η νέα κολοκυθιά, όχι πόσοι Δήμοι θα προκύψουν με τον Καλλικράτη !!!

Κι έτσι, αποδεικνύεται ότι "Ους το ΠΑΣΟΚ συνέζευξε, Καλλικράτης χωριζέτω" !!!

Θα σας ενημερώσω για τις εξελίξεις, γιατί φαντάζομαι ότι αυτή την ώρα πολλοί τρέχουν και δεν φτάνουν και εδώ, αλλά και κεντρικά...

Βρε, σταματήστε την κολοκυθιά και σοβαρευτείτε...


Αμάν οι αυτοδιοικητικοί μας εδώ στην Άρτα, έχουν τέτοια κάψα για το πώς θα "κάτσει" ο χάρτης στον Καλλικράτη, που έχουν ξεσαλώσει !!!
3 λέει το σχέδιο του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως το είδαμε στον Ελεύθερο Τύπο, 4 λένε οι ΠΑΣΟΚτζήδες και μάλιστα ορκίζονται στα παιδιά τους ότι τους το έχει τάξει ο Ραγκούσης, 4 λένε κι οι ΝεοΔημοκράτες, αλλά με διαφορετικό τρόπο συνένωσης, έτσι που να βγαίνει γαλαζωπό το χρώμα του "μίγματος"...

Όχι έτσι, λένε οι ΠΑΣΟΚτζήδες, θα χρησιμοποιήσουμε άλλα υλικά για το μίγμα, θα βγάλουμε λίγο Κορφοβούνι, θα βάλουμε λίγο Άγιο Σπυρίδωνα, να βγεί πρασινωπό το χρώμα !!!

Κι αντί να σκεφτούνε ότι περνάει ο καιρός και τρέχει η καθημερινότητα κι ο κοσμάκης σφίγγεται και ζορίζεται, αυτοί γυρνάνε στους καφενέδες και παπαγαλίζουν αν θα 'ναι 3 ή 4 κι αν τα "κουκιά" θα βγούνε πράσινα ή μπλε!!!

Ο κόσμος θέλει σοβαρούς ανθρώπους, να βγούνε μπροστά και να δώσουνε λύσεις στα προβλήματά μας κι όχι στρατιωτάκια-τελάληδες που διαλαλούν την πραμάτεια των αφεντικών τους...

Σκλάβος στην γαλέρα !!!


Ότι έχουμε αθληταρά Πρωθυπουργό το ξέρουμε όλοι, όχι σαν τον προηγούμενο, που όλη την μέρα, το μόνο που ήξερε να κάνει ήταν να παίζει Playstation και να τρώει σουβλάκια.
Τώρα ο Γιώργος και τζόγκινγκ κάνει και ποδήλατο κάνει (καλά, εδώ είχε ένα μικροατυχηματάκι, αλλά δεν πιάνεται, γιατί ήταν ματιασμένος) και στο γυμναστήριο πάει τακτικότατα και την σιλουέτα του προσέχει, σ' αυτά δεν τον πιάνει κανένας...

Το τελευταίο του αθλητικό κατόρθωμα ήταν να πάει στην Ύδρα το Πάσχα με κανό!!!
Ναι, ναι, πήγε σας λέω και μάλιστα έχω την εντύπωση ότι αυτή η κίνησή του είχε συμβολική σημασία. Από τη μία τίμησε την Ύδρα, το νησί των καπεταναίων κι από την άλλη έστειλε ένα μήνυμα στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό, ότι ο Πρωθυπουργός μας είναι στο πλευρό μας, έχει εγκαταλείψει τις ανέσεις και τα μεγαλεία και "βάζει πλάτη".
Έστειλε όμως κι ένα μήνυμα στους διεθνείς κερδοσκόπους, ότι οι Έλληνες με προσωπικές προσπάθειες μεγαλουργούνε και σχίζουνε τα εμπόδια, χωρίς να φοβούνται κόπους και θυσίες!!!

Οι κερδοσκόποι το πήραν το μήνυμα, το ζύγισαν από δω, το σκέφτηκαν από κει, και του 'στειλαν την απάντησή τους, που μπορείτε να την δείτε στο παρακάτω σκίτσο...


Τετάρτη 7 Απριλίου 2010

Πρέβεζα με ...Περιεχόμενο Νοσταλγίας


Όσοι δεν πάτε σε κάποιο πανηγύρι της Ζωοδόχου Πηγής και θέλετε να συνδυάσετε βολτίστα στην όμορφη Πρέβεζα με ένα όμορφο καλλιτεχνικό γεγονός, σας έχω την κατάλληλη πρόταση:
Στην Αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Πρέβεζας, στις 9 το βράδυ της Παρασκευής, θα γίνει μια εκδήλωση αφιερωμένη στον μεγάλο Μάνο Χατζιδάκη, με απαγγελία κειμένων του και με τραγούδι συνοδεία πιάνου.

Θα ακουστούν κομμάτια από τους κύκλους τραγουδιών:
Παραμύθι χωρίς όνομα, Αθανασία, Μυθολογία, Επιστροφή, Αντικατοπτρισμοί, Μεγάλος ερωτικός, Παράλογα, Οι μπαλάντες της οδού Αθηνάς, Η εποχή της Μελισσάνθης...
Σας το λέω από τώρα, για να προγραμματίσετε μονοήμερη εκδρομή Λευκάδα-Πρέβεζα, με άρτον και θεάματα!!!

Μενίδι - Κόπραινα για ηλιοβασιλέματα...


Το Μενίδι με την Κόπραινα συνδέεται με μια στενή λουρίδα γης, την λουρονησίδα του Αγρίλου. Πάνω της είχε κατασκευαστεί ένα ξύλινο μονοπάτι, μήκους 2,5 χιλιομέτρων, που ήταν πολύ βολικό για αυτούς που ήθελαν να κάνουν μια πανέμορφη βόλτα με τα πόδια, ή με ποδήλατο.
Τον χειμώνα όμως, με τις έντονες βροχές, η θάλασσα βγήκε πολύ έξω και σε δυο-τρία σημεία κατέστρεψε το μονοπάτι.

Τώρα, θα γίνει προσπάθεια από τον Δήμο Κομποτίου να βρεθούν χρήματα για να αποκατασταθεί η ζημιά και να μπορέσει η καλοκαιρινή σεζόν να βρει το μονοπάτι ακέραιο στην θέση του.

Ελπίζω να βρεθούν τα χρήματα, γιατί σας λέω πως είναι πολύ όμορφα να έχεις πιει το καφεδάκι σου στο Μενίδι και να πηγαίνεις στην Κόπραινα ποδαράδα για ουζάκι με μεζέ σουπιές στο τηγάνι...

Τώρα φταίω εγώ να αρχίσω να μιλάω για Αφροδίτη της Άρτας;

Τι πράγματα είναι τούτα; Γιατί αυτή η κατασυκοφάντηση της Άρτας και του Γεφυριού της;
Καταγγέλω στον Ελληνικό λαό την μεθοδευμένη κίνηση να πληγεί το κύρος της ιστορικής Άρτας με τέτοια αποτρόπαια δημοσιεύματα και με φωτομοντάζ που τραυματίζουν την συνείδηση κάθε Αρτινού.
Κοιτάξτε το απαίσιο σημερινό πρωτοσέλιδο:



Τι περισσότερο δηλαδή έκανε το Focus που έβαλε την Αφροδίτη να σηκώνει το δάκτυλό της; Εδώ βάζουν την καταβόθρα που εξαφανίζει τα λεφτά, καταμεσής στον Άραχθο και σε λίγο θα δεις τον Παπανδρέου να μας δείχνει και να λέει : "ΝΑ πού πήγαν τα λεφτά!!!"...
Όσο είναι καιρός πρέπει όλοι, βουλευτές, νομάρχης, δήμαρχος, εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων να διαμαρτυρηθούμε έντονα και να απαιτήσουμε επανόρθωση και απόλυση του συντάκτη του κατάπτυστου άρθρου.

Να κλείσουμε τους δρόμους, να κάνουμε μποϋκοτάζ στα προϊόντα που διαφημίζονται από την εφημερίδα, μέχρι να μας ζητήσουν ταπεινά συγγνώμην.

Παρακαλώ επίσης τον κ. Βλαχοπάνο να στείλει επιστολή στον εκδότη της εφημερίδας, για να αποκαταστήσει την Ιστορική Αλήθεια και καλώ όλους τους φίλους να δημιουργήσουν ομάδες στο Facebook για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας της γυναίκας του πρωτομάστορα
...

Παγκόσμια ημέρα ποιάς Υγείας;


Τυχαία είδα ότι σήμερα, 7 Απριλίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Υγείας και θεωρώ ότι το πάθημα του Υπουργού Λοβέρδου με τα πήγαινε-έλα μέχρι να βρεί ένα επαρχιακό δημόσιο Νοσοκομείο που μπορεί να βγάλει μια απλή αξονική τομογραφία είναι το καλύτερο μήνυμα για την σημερινή ημέρα...
Βέβαια, λίγο διαφορετική άποψη έχει η Νομαρχία Άρτας, η οποία έβγαλε μια ανακοίνωση που μεταξύ άλλων παχιών και όμορφων λόγων, πετάει και κάτι λιγουλάκι επιλήψιμο: "...να δημιουργήσουν κατ' αυτό τον τρόπο μια καλύτερη ποιότητα ζωής για τους πολίτες, ένα καλύτερο περιβάλλον,
ελκυστικό σε επενδύσεις καθώς και ολοκληρωμένες δημόσιες πολιτικές που είναι σε θέση να οδηγήσουν σε βιώσιμη ανάπτυξη...".
Όταν γράφετε κυρία Δ/νση Υγείας Πρόνοιας Ν.Α. Άρτας "περιβάλλον ελκυστικό σε επενδύσεις", έχετε κατά νου κάποια συγκεκριμένη επένδυση στον χώρο της υγείας ή μιλάτε έτσι γενικά για την αξία των επενδύσεων, ανεξαρτήτως κατεύθυνσης, κάτι δηλαδή του στυλ "την υγειά μας να 'χουμε, να επενδύουμε";
Από περιέργεια ρωτάω και συγγνώμην κιόλας αν ξύνω πληγές...

Αιφνίδιο ναι, αλλά γιατί μόνο δυσάρεστο;


Απ' ότι ακούγεται, μέχρι τις 15 Μαΐου θα κατατεθεί ο νόμος για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Καλό αυτό θα μου πείτε, αλλά πάντα, όταν ακούω για νόμους που προστατεύουν του πολίτες από τις Τράπεζες, έχω μάθει να κρατάω μικρό καλάθι, για να δούμε τι θα δούμε...
Μαθαίνω ότι οι Τράπεζες θέλουν να "φύγει" η διατύπωση που λέει ότι: "...οι οφειλέτες που
εξαιτίας απρόοπτων ή αιφνίδιων δυσάρεστων γεγονότων στη ζωή τους έχουν περιέλθει σε πρόσκαιρη αδυναμία πληρωμής, μπορούν να επιτυγχάνουν με απόφαση δικαστηρίου την αναστολή μέχρι δύο έτη της εξυπηρέτησης των δανειακών τους υποχρεώσεων...". Οι Τράπεζες φοβούνται ότι δανειολήπτες που τώρα πληρώνουν κανονικά τις δόσεις τους, θα "εφευρίσκουν" διάφορα αιφνίδια γεγονότα για να μην πληρώνουν...
Εγώ όμως με την σειρά μου, θέλω να υποβάλλω την δικιά μου ένσταση. Γιατί αυτά τα αφνίδια γεγονότα να είναι μόνο δυσάρεστα, γιατί όχι και ευχάριστα; Εντάξει καταλαβαίνω ότι το να χάσεις την δουλειά σου, σε φέρνει σε δύσκολη θέση αποπληρωμής, αλλά μήπως μια μη προγραμματισμένη εγκυμοσύνη δεν σε φέρνει στην ίδια θέση;

Είναι ένα απρόοπτο, αιφνίδιο ευχάριστο γεγονός, που σου αλλάζει τελείως τις προτεραιότητες, σου αυξάνει υπερβολικά τα έξοδα και σε φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση να τηρήσεις τις υποχρεώσεις ενός δανείου που είχες πάρει παλιότερα, έτσι δεν είναι;

Ή ένας γάμος ας πούμε, έχεις υπολογίσει την οικονομική σου κατάσταση, έχεις πάρει το δάνειό σου και ξαφνικά γνωρίζεις μια κοπέλλα, την ερωτεύεσαι, την παντρεύεσαι και να τόσα για την εκκλησία, να τόσα για το τραπέζι, να τόσα για τον μήνα του μέλιτος, να τόσα για το στεγαστικό για να πάρεις ένα τριάρι επειδή η εργένικη γκαρσονιέρα σου δεν φτάνει για να στεγάσει ένα τόσο μεγάλο έρωτα, να τόσα για έπιπλα, για οικιακές συσκευές, κτλπ, κτλπ...

Τώρα που το σκέφτομαι, εντάξει το δεύτερο παράδειγμα, αυτό με τον γάμο, μπορεί και να ανήκει στην κατηγορία: "απρόοπτα ή αιφνίδια δυσάρεστα γεγονότα"!!!

ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ αγάπη μου, μην βαράς, δεν το λέω για τον δικό μας τον γάμο, για τς' αλλνούς μιλάω, όχι για μας, αφού το ξέρεις, σ' έχω κορώνα στο κεφάλι μου...

Τρίτη 6 Απριλίου 2010

Προσοχή, ο άνθρωπος δαγκώνει!!!


Πήγαμε χθες το απόγευμα, Δευτέρα του Πάσχα, στο χωριό του πατέρα μου και επισκεφτήκαμε τη θεια μου τη Σόφω. Η θεία μένει μόνη της μετά τον χαμό του άντρα της, μαζί με την καημένη την κόρη της, της Ελπίδα. Γιατί λέω την ξαδέρφη μου καημένη, θα μου πείτε;
Να, η καημενούλα γεννήθηκε με νοητική υστέρηση και ο κοινωνικός περίγυρος, σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη παιδείας των γονιών της, την καταδίκασαν σε μια ζωή που τα όρια της είναι ο αυλότοιχος του σπιτιού στο χωριό.

Το αποτέλεσμα είναι να έχει αναπτυχθεί, κοτζάμ γυναίκα πια, σε μισό άνθρωπο και μισό αγρίμι, έρμαιο των ενστίκτων της και μάλλον επικίνδυνη για τον εαυτό της και για τους άλλους...

Στην χθεσινή επίσκεψη ένοιωσε μάλλον απειλούμενη από την περιέργεια του μικρού μου γιου που την περιεργαζότανε και αντέδρασε με τρόπο που κανένας μας δεν περίμενε, σαν ένα άγριο ζώο... Επιτέθηκε στον γιό μου και ο μικρός στην προσπάθειά του να ξεφύγει σκόνταψε σε μια πέτρα στην αυλή, έπεσε, χτύπησε στο πρόσωπο, άνοιξε η μύτη του, τον πήραν τα αίματα, γέμισε την μπλούζα του και το μπουφάν του αίματα...
Δεν χτύπησε σοβαρά, λίγα χαρτομάντηλα ήταν αρκετά για να σταματήσει το αίμα και μια αλλαξιά ρούχα -που η προνοητική η μάνα πάντα παίρνει μαζί της όταν βγαίνουμε στις εξοχές- τον έκανε πάλι σένιο και κύριο, όπως λέει κι ο ίδιος!!!
Όμως, του 'μεινε η τρομάρα και με το δίκιο του το παιδί και χθες τη νύχτα, ήρθς κρυφά-κρυφά και τρύπωσε στα σκεπάσματά μου, ποιός ξέρει τι να 'βλεπε στον ύπνο του...
Σα να μην έφτανε όμως αυτό που έγινε με τον μικρό μου, μόλις η Ελπίδα με είδε να πετάγομαι πάνω και να προσπαθώ να απομακρύνω το παιδί από αυτήν, στράφηκε προς εμένα, προσπαθώντας να με χτυπήσει με τα χέρια της. Έβαλα το χέρι μου μπροστά και το αποτέλεσμα το βλέπετε στην φωτογραφία...

Πραγματικά βρίσκομαι σε δύσκολη θέση, δεν ξέρω αν το πρέπον είναι να απευθυνθώ σε αρμόδιες υπηρεσίες ή αν θα πρέπει να πιέσω τους δικούς της, έστω και τώρα, να το κάνουν οι ίδιοι, πριν είναι πολύ αργά και συμβεί κανά κακό...

Και μετά, τα κοράκια των καναλιών θα λένε "η μικρή κοινωνία του χωριού ήξερε, αλλά το έκρυβε" και θα 'χουν και δίκιο τα κοράκια...
Πραγματικά δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω...

Ε.Σ.Υ. Tours !!!


Και ήρθε επιτέλους η ευλογημένη ώρα και ο Θεός της Ελλάδας επεφύλαξε και για έναν υπουργό την μαγεία του να πηγαίνεις άρρωστος σε δημόσιο νοσοκομείο της επαρχίας!!!
Για να εξηγηθώ, δεν χαίρομαι που αρρώστησε ο Λοβέρδος, αλλά κάπου μέσα μου σκέφτηκα: "Για να σε δούμε τώρα κύριε υπουργέ..."

Δεν μπορούσε να κάνει αξονική τομογραφία στο δημόσιο νοσοκομείο της Βέροιας, γιατί λέει η λυχνία "έφαγε τα ψωμιά της" την Μεγάλη Πέμπτη και έπεφτε μαζί το δικό μας το Πάσχα με των Καθολικών και δεν μπορούσανε να την παραγγείλουνε από την Γαλλία κι άλλες τέτοιες π@π@ριές για δικαιολογίες... (Στο δικό μου το σπίτι πάντως αγοράζουμε καινούργιο χαρτί υγείας, πριν τελειώσει το παλιό... Αν δεν το κάναμε, ό,τι δικαιολογίες και να εφευρίσκαμε, η ουσία θα ήταν ότι είμαστε με το σκ@τό κολλημένο στον κwλο, μετά συγχωρήσεως!!!)

Και τον πήρε με το αυτοκίνητό του ο Διευθυντής και τον πήγε από την Βέροια στη Νάουσα για να κάνει στο εκεί Νοσοκομείο την αξονική στην κοιλιά. Κι έτσι ο κύριος Λοβέρδος ανακάλυψε στο πετσί του πόσο καλή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χαίρονται οι ασαφαλισμένοι υπήκοοί του...

Αντίστοιχες ταξιδιωτικές διαδρομές με το ΕΣΥ Tours, βιώνουν πάρα πολλοί Έλληνες, με όχι αίσια αποτελέσματα. Πρόσφατο είναι το παράδειγμα με το παιδάκι που πέθανε, γιατί δεν υπήρχε παιδίατρος σε όλη την Δυτική Μακεδονία και όταν τελικά κατέληξε στη Θεσσαλονίκη, είχε πάθει σηψαιμία και πέθανε. Προχτές στο Αγρίνιο μια κοπελίτσα "έφαγε" στα μάτια το χαλκούνι ενός λάτρη των δολοφονικών εθίμων και οι γονείς της ανακάλυψαν ότι κοτζάμ Νοσοκομείο Αγρινίου δεν είχε οφθαλμίατρο κι έτσι αναγκάστηκαν να την μεταφέρουν στην Πάτρα, μπας και γλυτώσει το φως της...

Όταν με το καλό γίνετε καλά κύριε Υπουργέ μας, να πάτε στην κυρία Μαριλίζα και να της πείτε ή να το φτιάξει αυτό το Ε.Σ.Υ. ή να βάλει φουρνέλο και να το γκρεμίσει, γιατί μπορεί κύριε Αντρέα μας τα Ταμεία να μην έχουν σάλιο, όπως είπατε, αλλά οι Έλληνες έχουν και θα σας βάλουν στο σημάδι, με το συμπάθιο κιόλας, που τολμάω και σας κάνω υποδείξεις!!!

Ελάτε για τουρισμό, θα 'χουμε και βεντέτες!!!

Τελικά κι ο φετινός απολογισμός αυτό το Πάσχα, θυμίζει περισσότερο πολεμικό ανακοινωθέν, παρά ειδήσεις γιορτής...
33 νεκροί, στην άσφαλτο, 4 νεκροί από κροτίδες, γύρω στους 1000 τραυματίες στα νοσοκομεία, με κομμένα χέρια, ποδάρια, με βγαλμένα μάτια, με σπασμένα τύμπανα, με σπασμένα κόκκαλα, νέα παιδιά που μετά από καιρό μπορεί κι αυτά να μπουν στο μνήμα από κάποια επιπλοκή, νέα παιδιά που δεν θα ξαναχαρούν τη ζωή, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που την χαιρόταν μέχρι τώρα...

Κι αν για όσα συμβαίνουν στο δρόμο, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε, γιατί είμαστε αρκετά ηλίθιοι να πίνουμε δυό μπουκάλια σε σφηνάκια και μετά να πιάνουμε τιμόνι, ή να έχουμε πάρει ένα ψωροδίπλωμα και να ξεχυνόμαστε στην άσφαλτο με την αυτοπεποίθηση ενός Σουμάχερ, για το έγκλημα με τις κροτίδες κάτι μπορούμε να κάνουμε...


Οι κροτίδες και τα βεγγαλικά απαγορεύονται, όλοι το ξέρουμε κι όλοι κάνουμε τα στραβά μάτια. Και η αστυνομία το ξέρει και ο Δήμος το ξέρει και η Δικαιοσύνη το ξέρει, όλοι το ξέρουν ότι είναι έγκλημα η κατασκευή τους, έγκλημα η κατοχή τους, έγκλημα η χρησιμοποίησή τους.
Απανθρακώθηκε ο νεαρός μέσα στο αυτοκίνητό του, όταν πήραν φωτιά τα "πυρομαχικά" που κουβαλούσε... Πού κατασκευάστηκαν αυτά; Σε ποιόν χώρο, με τι συνθήκες ασφάλειας, ποιός ήταν ο κατασκευαστής και ποιός ο έμπορος; Τα 'ψαξε ποτέ κανένας αυτά, τιμωρήθηκε ποτέ κανένας; Όχι, μόνο ηλίθιοι νεαροί με κομμένα χέρια, ή τυφλοί, ή κουφοί και μαυροντυμένες μανάδες στα νεκροταφεία, μόνο αυτοί τιμωρήθηκαν...


Σκοτώθηκαν δυό νεαροί στη Σαντορίνη, ο ένας ήταν και γιός αντιδημάρχου και ο καημένος ο Παπαδάκης στο πρωινάδικό του, διερήγνυε τα ιμάτιά του, γιατί ήταν και ηθικά παιδιά βρε αδερφέ, από καλές οικογένειες και δεν το άξιζαν... Εντάξει Γιώργο μας, από του χρόνου θα βάζουμε γυφτάκια, να μην σου χαλάει το feng-shui!!! Έφτιαχναν αυτοσχέδια εκρηκτικά και πετάχτηκε ο δήμαρχος από το τηλέφωνο να πει ότι τα 'φτιαχναν σε ιδιωτικό χώρο...

Άναψε ο νταγλαράς στο Αγρίνιο τα χαλκούνια, μόνο που ήταν τόσο πολύ εκστασιασμένος από την αναβίωση του εθίμου και ήταν τόσο απασχολημένος να σκιάζει τ' άλογα του Τούρκου κατακτητή, που δεν πρόσεξε την κοπελίτσα, που έφαγε όλο το φλεγόμενο θειάφι στα μάτια και τώρα παλεύουν μπας και μπορέσουν να διασώσουν λίγο από την όρασή της...

Είναι εκρηκτικά, σκοτώνουν, ακρωτηριάζουν, καταστρέφουν, είναι απαγορευμένα, υπάγονται σε πολύ σκληρές διατάξεις νόμων κι όμως όλοι σφυράνε αδιάφοροι... Γιατί;;;



Μα επειδή αυτά τα έθιμα, τραβάνε κόσμο, είναι τουριστικός μαγνήτης, τόσος και τόσος κόσμος κινάει για τον Βροντάδο της Χίου για να δούνε τον "ρουκετοπόλεμο" μεταξύ δυο ενοριών, δείτε το και στο
hotelsline...
Γιαυτό τους χαίρομαι εγώ τους ορθόδοξους πιστούς, επειδή το μήνυμα της αγάπης το λαμβάνουν σαν αφορμή για πόλεμο και αντί να ανταλάσσουνε "φλώρικα" φιλιά, πετάνε μερικές χιλιάδες ρουκέτες!!! Φαντάζεστε να απαγορευότανε φέτος που υπάρχει και κρίση; Θα 'πεφταν οι ξενοδόχοι να τους "φάνε"... Ενώ τώρα, έβαλαν λέει κι έναν δημοτικό υπάλληλο να επιβλέπει και να παρεμβαίνει τάχα μου, τρομάρα του!!! Που να ευλογάει τον Αι-Μάρκο και την Παναγία την Ερυθιανή που δεν υπήρχε κανα παρατράγουδο, γιατί αυτόν θα έβρισκε ο δήμαρχος για εξιλαστήριο θύμα...
Και αν ρωτήσεις έναν αστυνομικό που κάθεται αμέριμνος σιγοτραγουδώντας το "Χριστός Ανέστη" και σκεπτόμενος όχι την Θεία Θυσία, αλλά την μαγειρίτσα που τον περιμένει στο σπίτι, γιατί δεν αρπάζει τον νεαρό να τον ρωτήσει από πού αγόρασε την βόμβα που πετάει, θα σου απαντήσει ενοχλημένος "Έλα τώρα, έθιμο είναι..."

Λοιπόν, εγώ αρχίζω σιγά-σιγά και καταλαβαίνω τα έθιμα και την σημασία τους στην διαφύλαξη της παράδοσής μας. Μάλιστα προτείνω να παλέψουμε όλοι μαζί, Πολίτες, Πολιτεία, Αστυνομικές και Δικαστικές Αρχές για την αναβίωση πατροπαράδοτων εθίμων που ύποπτοι ανθελληνικοί κύκλοι φρόντισαν να απαγορέψουν και να τα βγάλουν απο το γιορταστικό πνεύμα!!!

Και γίνομαι συγκεκριμένος: Τέρμα η αγορά αρνιού και κατσικιού από κρεοπωλεία, να αναβιώσει το ελληνικότατο έθιμο της ζωοκλοπής, στα δικά μας τα χωριά μέχρι πριν 50-60 χρόνια ήταν πολύ διαδεδομένο, στα ορεινά της Κρήτης ακόμη και σήμερα διατηρείται από λιγοστούς -δυστυχώς- ρομαντικούς. Εμπρός να το ξαναδιαδόσουμε σε όλη την Ελλάδα.

Και όσο για τα θύματα που ακούμε κάθε Πάσχα από τροχαία και από κροτίδες; Μα και γιαυτά υπάρχει το ανάλογο έθιμο: Είναι η παραδοσιακή βεντέτα!!!
Ήπιες, πήρες τιμόνι κι έπεσες πάνω μας και μας ξεκλήρισες; Η οικογένειά μου ξεκινάει βεντέτα και το αίμα θα ξεπλυθεί με αίμα!!! Πέταξες τη μπόμπα σου και μου 'βγαλες το μάτι; Θα σου βγάλω κι εγώ το δικό σου και θα 'μαστε πάτσι!!! Πούλησες εκρηκτικά και έσκασαν στα χέρια του παιδιού μου; Κανένα πρόβλημα, γιαυτό υπάρχει η βεντέτα, θα τα βρούμε τα ζύγια!!!

Και όλο αυτό θα το "ντύσουμε" και μ' ένα ωραίο διαφημιστικό σύνθημα του στυλ "Live your Death in Greece" και θα το λανσάρουμε σ' όλο τον κόσμο και θα πήξουμε στο τάληρο, τέλος και τα ελλείματα και τα άδεια ταμεία...

Και του χρόνου αδέρφια...

Ο Τελευταίος Πειρασμός...


Μπράβο σ' αυτόν που το διάλεξε, μπράβο σ' αυτόν που το αλατοπιπέρωσε, μπράβο σ' αυτόν που το έδεσε, μπράβο σ' αυτόν που το στριφογύρισε (εγώ...), μπράβο σ' αυτόν που το λιάνισε!!!
Παραδεισένιο το μπουτάκι, κόλαση η πέτσα. Εδώ είναι ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ, που λέει και το άσμα...

Ναι, αλλά θα μου πείτε χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, πίεση, εντάξει ρε παιδιά, ξέρω, κι εγώ τις είχα τις τύψεις μου και τις ανησυχίες μου (αργότερα, όχι όταν το 'τρωγα...), αλλά πώς να αντισταθείς σε τέτοιον πειρασμό; Κι ας είσαι σε επικίνδυνη ηλικία κι ας έχεις εκείνη την κακίστρω την μπατζανάκισσα να λέει για τον γνωστό της που πήγε "σκαστός" μια Λαμπρή...

Υποκύπτεις, γιατί εκείνη την ώρα όλες οι αισθήσεις σου "σκούζουν" να υποκλιθείς μπροστά στο μεγαλείο του "Τελευταίου Πειρασμού"!!!

Και μετά, έγειρα και πήρα έναν καλό απογευματινό υπνάκο, για να πάρω δυνάμεις για την συνέχεια... Γιατί, δεν ξέρω αν σας το 'πα, υπήρξε και συνέχεια!!!

Ανακάλυψα παρέα φίλων στα Θοδώριανα, που τραβάνε το γλέντι τους και μετά τα μεσάνυχτα... Η ζωή εν τάφω!!!

Σάββατο 3 Απριλίου 2010

Αναστάσιμη συγγνώμη...


Το ποίημα είναι του φίλου συγγραφέα Δημήτρη Καραβασίλη και πιστεύω ότι ταιριάζει γάντι σε μια "ψυχή" που διδάσκει το σπλάχνο της ότι και η αγάπη έχει όρια, ότι θα συγχωρήσεις μια φορά, θα συγχωρήσεις δύο, αλλά ως εκεί...
Πολλοί μπερδεύουν την αγάπη με τον εφησυχασμό του δεδομένου...


Δεν είναι άλλος δρόμος πιο ασφαλής για να βιώσουμε την Ανάσταση παρα μονάχα της συγνώμης
Μα, τι σημαίνει συγχωρώ;
Συγχωρώ θα πει στ' αλήθεια να θυμάμαι
πως κανένας δεν είναι τέλειος.
Πως ο καθένας μας μπορεί να γλιστρήσει
ενώ θέλει πολύ να παραμείνει όρθιος.
Πως ο καθένας μας λέει πράγματα
που ευχόμασταν να μην τα έχει πει.
Πως όλοι μπορεί να ξεχάσουμε οτι
πιο μεγάλη σημασία έχει να αγαπάς
παρά να διεκδικείς το δίκιο σου.
Συγχωρώ θα πει
πως είμαστε πιο σημαντικοί από τα λάθη μας.
Πως είμαστε συχνά γεμάτοι συμπόνοια για τα σφάλματα των άλλων
για να είμαστε πονετικοί στα λάθη τα δικά μας.
Συγχωρώ θα πει
πως έχω στην καρδιά μου χώρο
για να ξεκινήσω ξανά
και ξανά
και ξανά
και ξανά....

Καλό δρόμο εύχομαι και καλή αντάμωση.
Αναστάσιμη!

Θα πάρω τα βουνά...


Μεγάλο Σάββατο σήμερα και όπου να 'ναι, θα ανηφορίσω για τα ορεινά, για το χωριό της μάνας μου, όπου συνήθως περνάω το Πάσχα...
Ειδικά τώρα με τα παιδιά, προσπαθώ να τηρώ αυτή την παράδοση, γιατί προτιμώ τα παιδιά μου να ζούνε κάποια έθιμα, όπως διατηρούνται στα χωριά, παρά να τα ζούνε σε "κονσέρβα" στην πόλη.

Από το μεσημέρι και μετά, θα έχει κι ένα σωρό δουλειές να κάνω, να προετοιμάσω τη σκωταριά, να κάνω κάποιες τελευταίες ετοιμασίες για αύριο, να ετοιμάσω το σπίτι για τους αυριανούς επισκέπτες, να βρω παλιούς γνωστούς...

Όσοι θα μείνετε στην Άρτα, μην ξεχνάτε ότι δεν είναι μόνο στην Κέρκυρα το έθιμο με το σπάσιμο των σταμνιών -Αμάν, τον έχω φάει στην μάπα τον Βοσκόπουλο να βγαίνει στο παραθύρι με την Γκερέκου (Χρόνια πολλά Άντζελα...) και να πετάνε τη στάμνα!!!

Φέτος αναβιώνει και στην Άρτα το σπάσιμο της λίμπας (εδώ σπάμε πήλινα πιάτα), μόλις οι καμπάνες χτυπήσουν στην Μικρή Ανάσταση στις 10 η ώρα το πρωί. 500 πήλινα πιάτα έχουν μοιραστεί στους καταστηματάρχες στην Σκουφά, οπότε μόλις σημάνουν οι καμπάνες, αναμεράτε και χαρείτε την αναβίωση ενός παλιού εθίμου της Άρτας...

Μέχρι να τα ξαναπούμε, σας εύχομαι από την καρδιά μου υγεία, αγάπη και ξέγνοιαστο μυαλό για σας και για τους αγαπημένους σας...

Παρασκευή 2 Απριλίου 2010

Ήρθαν και οι μετανάστες...


Φέτος πέφτει μαζί, το Πάσχα το δικό μας με το Πάσχα των Καθολικών, έτσι κάποιοι Αρτινοί που ξενιτεύτηκαν στις Ευρώπες, βρήκαν την ευκαιρία να έρθουν να κάνουν Πάσχα με τους δικούς τους...
Ήρθε και η φιλενάδα μου η Ελένη... Μεγάλη ιστορία αυτό το κορίτσι, πήγε να σπουδάσει στην Αγγλία και γνώρισε τον Alberto, Ιταλό από την Κατάνια... Πάλι καλά να λέμε, θα μπορούσε να είχε γνωρίσει Άγγλο και να είχε μείνει με την μόνιμη ανησυχία μήπως της βγει λίγο gay!!!
Πάντως, χωρίς πλάκα, είναι μια χαρά η Ελένη με τον Alberto, ζούνε στο Δουβλίνο πιά, το πώς κατέληξαν εκεί, αυτή είναι άλλη μεγάλη ιστορία, έχουν και δυο πανέμορφα παιδιά και τώρα που σας γράφω είναι μέσα στο σαλόνι και κουτσουμπολεύει με την δικιά μου...
Γυναίκες, ξέρετε τώρα...

Οίκος εμπορίου


- Κάνατε τον οίκο του Θεού, οίκο εμπορίου...
- Μα, δεν πληρώνουν τα παιδιά και οι γονείς, είναι προσφορά της Νομαρχίας Άρτας...

- Η Νομαρχία δεν πλήρωσε τους επαγγελματίες με τα παιχνίδια και το προσωπικό τους;

- Εεεε, μάλλον ναι...

- Ε τότε, κάνανε τον οίκο του Θεού, οίκο εμπορίου...

- Μπορεί και να μην τους πλήρωσε, μπορεί να το πρόσφεραν οι ίδιοι για διαφήμιση...

- Ε τότε δεν είναι προσφορά της Νομαρχίας Άρτας, είναι προσφορά των ιδιωτών και να το κατεβάσουν το πανό που λέει ψέμματα...

Φανταστικοί διάλογοι φανταστικών ανθρώπων που πίνουν τον καφέ τους στην πλατεία και σχολιάζουν ό,τι γίνεται γύρω τους...

Πάει και το μοιρολόι της Παναγιάς...


Θυμάμαι παλιά, τέτοια μέρα χτυπούσαν τα παιδιά την πόρτα κι έλεγαν το "Σήμερα μαύρος ουρανός / σήμερα μαύρη μέρα". Ούτε σήμερα χτύπησε όμως η πόρτα μου, όπως ούτε το προηγούμενο Σάββατο κανένα παιδάκι δεν ήρθε για να πει τον Λάζαρο...
Σε κάποια συζήτηση που έγινε στο ασανσέρ με ένα παιδί από τον κάτω όροφο, που ήξερα ότι παλιότερα έλεγε κάλαντα, μου είπε ότι δεν τον αφήνουνε πιά οι δικοί του, επειδή "φοβούνται".

Και τότε σκέφτηκα ότι πραγματικά, σήμερα μαύρος ουρανός / σήμερα μαύρη μέρα...

Εκεί που παλιότερα ήμασταν ξέγνοιαστοι και σαν παιδιά, όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα και λόγω των διακοπών από το σχολείο, αντιλαμβανόμαστε τις δυό αυτές βδομάδες σαν γιορτή στην καρδιά της άνοιξης, φτάσαμε το στοιχείο του φόβου να έχει μπει στην καθημερινότητά μας...

Σήμερα μαύρος ουρανός,

σήμερα μαύρη μέρα,
σήμερα όλοι θλίβονται
και τα βουνά λυπούνται...

Πέμπτη 1 Απριλίου 2010

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ και ΟΛΟΙ ΠΙΣΩ!!!


Καλό Πάσχα σε όλους μας αδέρφια, καλά να τα περάσετε όπου κι αν είστε...
Και για όσους ταξιδέψουν με αυτοκίνητο, δεν χρειάζετε να ξαναλέμε τα ίδια και τα ίδια, μεγάλα παιδιά είμαστε, ξέρουμε και για τις ζώνες και για τα κράνη και για το αλκοόλ και για τους καρόδρομους και για όλα...

Περάστε καλά, όπου και να πάτε, χαρείτε με τους δικούς σας και μετά, ΟΛΟΙ ΠΙΣΩ !!!

Πού να βρεις γκορτζιά;


Μεγάλη Πέμπτη σήμερα και θυμάμαι όταν ήμουνα μικρός που κάναμε Πάσχα στο χωριό της μάνας μου, από Κυριακή των Βαΐων μέχρι του Θωμά, σαν σήμερα μας έστελνε η βάβω μου να βρούμε ένα καλό κλαρί γκορτζιά για σούβλα...
Γκορτζιά για τους φίλους που μεγάλωσαν μέσα στο τσιμέντο είναι η άγρια αχλαδιά....
Ξεκινάγαμε λοιπόν όλα τα εγγόνια και ανεβαίναμε το λόφο πάνω από το χωριό, μπαίναμε στο δάσος και πηγαίναμε σ' ένα ξέφωτο στην κορφή του λόφου, που είχε μπόλικες γκορτζιές. Και μόλις βρίσκαμε το σωστό κλαρί, ο μεγαλύτερός μας, ο Δημήτρης το 'κοβε με το πριόνι...

Αυτό το κλαρί, μετά από κάποιες μικροτροποποιήσεις που θα έκαναν οι μεγαλύτεροι, θα γινόταν η σούβλα που θα ψήναμε το αρνί το Πάσχα...

Και γιατί γκορτζιά θα με ρωτήσετε. Έχετε μυρίσει ποτέ να δείτε πώς είναι; Μοσχοβολάει κι όταν μπαίνει πάνω από τη φωτιά και ζεσταίνεται και καπνίζεται, δίνει τέτοια αρώματα στο αρνί που σου τρέχουν τα σάλια...

Τώρα πια οι σούβλες είναι μεταλλικές και με μηχανισμό κιόλας, μη τυχόν και κουραστούν τα χεράκια μας, τρομάρα μας...

Επιτέλους, τιμή για έναν Αρτινό ήρωα...


Διαβάζω στο site του Δήμου την πολύ ευχάριστη είδηση ότι επιτέλους μετά από 36 χρόνια "Με την υπ’ αρ. 113/06 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου αποφασίστηκε ομόφωνα, για την απόδοση τιμών στον φονευθέντα συνδημότη μας Κων/νο Κατέρο που έπεσε ηρωικά μαχόμενος κατά την υπεράσπιση του αεροδρομίου της Λευκωσίας τον Ιούλιο του 1974, να φιλοτεχνηθεί προτομή του φονευθέντος με έξοδα του Δήμου Αρταίων".
Πολύ καλή είδηση, πολύ σωστή η απόφαση, (ελπίζω να μην είναι επικοινωνιακή, μόνο και μόνο επειδή είναι χρονιά εκλογών...), ΑΛΛΑ καλό θα ήταν να ήταν διατυπωμένη έτσι ώστε να αποδίδεται σωστά η Ιστορική Αλήθεια...
Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε ό,τι έχει να κάνει με Ιστορικά γεγονότα. Η Ιστορία πρέπει να διδάσκεται σωστά για να μαθαίνουν και τα νέα παιδιά ότι, ο ηρωικός καταδρομέας Κατέρος έπεσε μεν σαν ήρωας, αλλά όχι μαχόμενος, όχι από Τουρκικά πυρά, αλλά από φίλια πυρά, Ελληνικά, αποτέλεσμα ενός απίστευτου αλαλούμ, για να μην πω τίποτε χειρότερο...

Η Ιστορία έχει έτσι:

Ενώ η Κύπρος φλεγόταν από τις τουρκικές αεροπορικές επιδρομές, στην Ελλάδα αποφασίστηκε, για ενίσχυση, η αποστολή με 20 αεροσκάφη Nord 2501 Noratlas και 10 C-47 Dakota, δυνάμεων καταδρομέων, από τη Σούδα. Η διαταγή δόθηκε την 21 Ιουλίου του 1974.
Όλα τα διαθέσιμα μεταγωγικά αεροσκάφη ήρθαν στην αεροπορική βάση της Σούδας στην Κρήτη. Η αποστολή πήρε την κωδική ονομασία "
Νίκη". Διοικητής των καταδρομέων της Α' μοίρας ήταν ο Γιώργος Παπαμελετίου και υποδ/τής ο Άγγελος Αβραμίδης. Τα αεροσκάφη, αν και καταπονημένα, πήραν θέσεις και απογειώθηκαν τη νύχτα Κυριακής προς Δευτέρα 21/22 Ιουλίου, έχοντας από τριάντα καταδρομείς και πλήρες φορτίο.
Μέσα από ένα απερίγραπτο αλαλούμ ασυνεννοησίας, ανευθυνότητας και ανασφάλειας, οι κυπριακές αρχές δε
ν ειδοποίησαν έγκαιρα για την εθνικότητα των αεροπλάνων, με αποτέλεσμα να θεωρηθούν τουρκικά και να βάλλονται ΚΑΙ από τις ελληνοκυπριακές δυνάμεις.
Πριν γίνει αντιληπτό το δραματικό λάθος, ένα από αυτά, το "ΝΙΚΗ 4" χτυπήθηκε καίρια, ενώ βρισκόταν στην τελική φάση της προσγείωσης και κατέπεσε φλεγόμενο, ενώ άλλα δύο έπαθαν σοβαρές ζημιές. Όλοι οι επιβαίνοντες σε αυτό, πλην ενός που πρόλαβε να πηδήξει και σώθηκε με βαριά τραύματα, σκοτώθηκαν. 'Ετσι "παίχτηκε" το μεγάλο δράμα της άδικης θυσίας 31 παλικαριών (27 καταδρομέων και 4 μελών του πληρώματος). Οι πεσόντες του αεροπλάνου ήταν οι:

Το πλήρωμα του Νίκη 4
:
Παναγόπουλος Βασίλειος - κυβερνήτης, Συμεωνίδης Στέλιος - συγκυβερνήτης, Δάβαρης Γεώργιος - ιπτάμενος μηχανικός και Άνθιμος Γεώργιος - ναυτίλος.

Οι Καταδρομείς του ΝΙΚΗ 4
:
Τσαμκιράνης Δημήτριος - ΔΕΑ, Καβραχωρινός Νικόλαος - λοχίας, Τσιβιλάλης Στέφανος - λοχίας, Τσάκωνας Ευάγγελος - δεκανέας,Χριστόπουλος Αθανάσιος - δεκανέας
και οι οπλίτες καταδρομείς:
Αναστόπουλος Ανδρέας, Γιαννακάκης Κοσμάς, Γιαννόπουλος Παναγιώτης, Γιαννακός Στέφανος, Δαλαμάγκας Ηλίας, Δοϊτσίδης Χριστόπουλος, Ζησιμόπουλος Αντώνιος, Ηλίας Κωνσταντίνος,
Κατέρος Κωνσταντίνος , Κασιμάκης Σωτήριος, Κουρούνης Σωτήριος, Λίγδης Χρήστος, Μπαρωτάς Κωνσταντίνος, Μανιάτης Σπυρίδων, Μονιάς Αιμίλιος, Νάκος Γεώργιος, Πρινιανάκης Στυλιανός, Σιορώκης Δημήτριος, Σκιαδαρέσης Νικόλαος, Τούλης Ηλίας, Τσούρας Σωτήριος και Χατζόπουλος Χρήστος.

(Το μνημείο στο σημείο συντριβής στη Λευκωσία)

Πέρασαν χρόνια, ώσπου η επιχείρηση αυτοκτονίας ΝΙΚΗ να ανακοινωθεί και η θυσία των καταδρομέων να βρει επίσημη αναγνώριση από την ελληνική Πολιτεία. Δεν πάνε πολλά χρόνια που αναγνωρίστηκαν με εξετάσεις DNA τα οστά των αδικοχαμένων ηρώων και αποδόθηκαν επιτέλους στους συγγενείς τους.

Η μνήμη τους θα πρέπει να μείνει άσβηστη, όπως και όλων όσων έπεσαν σε αγώνες της πατρίδας μας.
Για τον Κ. Κατέρο την Δευτέρα έγινε το πρώτο βήμα από το Δημοτικό Συμβούλιο της γενέτειράς του. Η ολοκλήρωση του χρέους της Άρτας προς τον Κ. Κατέρο θα γίνει όταν ολοκληρωθεί το έργο της κατασκευής της προτομής του.
(ελπίζω να μην συμπέσει με τις εκλογές, όχι τίποτε άλλο, αλλά η υπόσχεση ανέγερσης κρατάει πολλά χρόνια, θα ήταν μεγάλη σύμπτωση να κάνουν τα αποκαλυπτήρια λίγο πριν την κάλπη...)
(τα ονόματα των πεσόντων τα πήρα από εδώ...)

Μην ξεκινήσετε άοπλοι...


Η μεγάλη "Έξοδος" πλησιάζει, από σήμερα το μεσημέρι κι ακόμη περισσότερο από αύριο, με αεροπλάνα, βαπόρια, τρένα, λεωφορεία, αυτοκίνητα, ο κόσμος φεύγει από τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Για όσους χρησιμοποιήσουν μαζικά μέσα μεταφοράς, να θυμάστε ότι σαν ταξιδιώτες έχετε δικαιώματα κι έχετε και τα "όπλα" για να τα διεκδικήσετε.
Αν νοιώσετε ότι κάποιοι σας βλέπουν σαν τα πρόβατα στη σούβλα, μην διστάσετε να πάρετε ένα από τα τηλέφωνα που βλέπετε στην φωτογραφία. Μην ανησυχείτε, δεν θα γίνετε Ιούδες, ενεργοί πολίτες θα γίνετε...
Καλό ταξίδι, Καλό Πάσχα...

Πες μου πως είναι ψέμα...

Όταν φτάνει η ώρα που προτιμάμε ένα ψέμμα, από το να παραδεχτούμε ότι αυτά που έχουμε χάσει και δεν μπορούμε να αντέξουμε χωρίς την παρουσία τους, εμείς τα αφήσαμε να σβήσουνε, να ξεθωριάσουνε, να χαθούνε...



Τέρμα τα θαύματα, τα σινεμά κλειστά

Δεν υπάρχεις πια, δεν υπάρχεις…

Όλα τα φώτα σβήνω και κρύβομαι ξανά

Δεν υπάρχεις πια, δεν υπάρχεις…


Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα,

Ένα αστείο χαζό ένα όνειρο

Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα,

Ένα αστείο χαζό εγώ χωρίς εσένα,

Εγώ χωρίς εσένα


Μες στη βουή ξεχνιέμαι κι ο κόσμος προσπερνά.

Δε με ψάχνεις πια, δε με ψάχνεις.

Πάλι το τραύμα ξύνω κι ο πόνος με μεθά.

Δε με ψάχνεις πια, δε με ψάχνεις.


Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα,

Ένα αστείο χαζό ένα όνειρο

Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα,

Ένα αστείο χαζό εγώ χωρίς εσένα,

Εγώ χωρίς εσένα


Δε θέλω να θυμάμαι, δε θέλω να ξεχνάω

Δε σε έχω πια, δε σε έχω…

Την έξοδο κινδύνου δε βρίσκω πουθενά,

Δε σε έχω πια, δε σε έχω…

Αυτή είναι η δική μου συνεισφορά στην Πρωταπριλιά. Δεν έχω πια άλλα ψέμματα να πω, ούτε καν στον εαυτό μου...