Για έναν φίλο...

Στίχοι: Γιάννης Βασιλόπουλος
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης



Νιώθω μια κούραση βαριά
στο σώμα μου και στην καρδιά
και δε μου κάνει όρεξη
ούτε να κουβεντιάσω,
όλα τα έχω βαρεθεί,
θέλω να ξαποστάσω.

Κουράστηκα, τσακίστηκα
δε θέλω πια να ζήσω,
ας κοιμηθώ παντοτινά
να μην ξαναξυπνήσω.

Με κατατρέξανε πολλοί
και με ποτίσανε χολή,
τα πιο μεγάλα βάσανα
μου φόρτωσαν στον ώμο,
απελπισμένος σέρνομαι
μέσα στον ψεύτη κόσμο.

Είναι τα ντέρτια μου πολλά,
πικρό το δάκρυ μου κυλά,
έτσι που με κατάντησαν
τι άλλο πια να πάθω,
για πάντα θα ξεκουραστώ
μες στον υγρό μου τάφο.

Για να πω καλή βδομάδα σ' έναν φίλο...

Για έναν φίλο, έτσι για να σταυροκοπηθεί...



Αναστενάζω βγαίνει φωτιά
κλαίω ραγίζουν τα βουνά
από τα βάσανα μου τα βαριά
κι ο ουρανός αστράφτει και βροντά

Άκου θλιμμένε ουρανέ
τον αναστεναγμό μου
δως μου κουράγιο στην καρδιά, αααααχ
ν' αντέξω στον καημό μου

Της μοίρας μου κατάδικος
τραβώ τον δρόμο μου σκυφτός

Μοίρα σκληρή μη με χτυπάς
απάνω στην πληγή μου
άσε με λίγο να χαρώ, αααααχ
στη μαύρη τη ζωή μου

Στίχοι - Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης - Στέφανος Βαρτάνης

Του Στέλιου δεν του 'παν για την απαγόρευση...

Πιάσε τα βαριά τσιγάρα μου... λέει ο Στελάρας στον Λοβέρδο!!!

Εγώ κυρά κι αρχόντισσα
πολύ ψηλά σε πήγα
μα τα πολλά τα ξέχασες
και μου χτυπάς τα λίγα

Κι όμως, παρά τις αφιερώσεις και τα ταξίμια, δεν ξεχνάω...

Ο μελωδικότερος αναστεναγμός του πενταγράμμου...

Τι να λέμε τώρα;

Χρόνια πολλά Βασίλη...

Αρέσει πολύ στον φίλο τον Βασίλη που γιορτάζει σήμερα...

Πάλι θα ξαναπείς όμορφα λόγια...

Είπες κουβέντες βαριές
κι όμως εγώ δεν κρατάω κακία
και σε συγχωρώ
άλλοι σου ψήνουν το ψάρι στα χείλη
και την πληρώνω εγώ

Μην ξημερώνεις...

Αθάνατε Καζαντζίδη...

Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά!!!

Αν κι οι προβλέψεις του Στέλιου για τα χρόνια που 'ρχονται δεν είναι κι ό,τι καλύτερο...
Σας αφήνω να αλλάξω τον χρόνο μ' αυτούς που αγαπάω, εύχομαι σε όλους σας το ίδιο...
Τα λέμε του χρόνου!!!

Έρχομαι απόψε απ' του καημού τη φυλακή...

Γυρίζω απ' τη νύχτα, από τον κόσμο έλειψα πολύ καιρό
με ξέχασαν οι φίλοι και συ δε μου φερες κακούργα ούτε νερό
γυρίζω και γελάω κι όλους τους συγχωρνάω

Πλήγωσέ με όσο θέλεις...

Δεν το περίμενα αυτό από εσένα
να με δικάσεις τόσο σκληρά...

Το Θολωμένο Μου Μυαλό

Κάτι σκιές απ' τα παλιά
και κάποιο πάθος μου τρελό...

Mαύρα είν' τα μάτια που αγαπώ...

Έχω καεί έχω ψηθεί
στα χέρια τα δικά σου
το βλέπω θα καταστραφώ
και όμως να φύγω δε μπορώ
στιγμή από κοντά σου

Δεν θα ξαναγαπήσω... ΨΕΜΜΑΤΑ!!!

Και η μουσική είναι του Μάνου Λοΐζου...

Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω...

Θα ξεχαστώ από τους φίλους
θα με ξεχάσουν συγγενείς
και θα χαθώ σ' αυτά τα βάθη
που δε θα τα πάτησε κανείς

Ο Μαστ ξεκίνησε τις ζωγραφιές του...

Σ' αυτόν τον ψεύτη κόσμο
τον τόσο άπονο
Καρδιά γιατί να λειώνεις
με το παράπονο

Σαββατόβραδο για έναν φίλο...

Για έναν φίλο που ξέρω πως θα τ' αρέσει...



Πάει κι απόψε τ' όμορφο
τ' όμορφο τ' απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να 'ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος να 'ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.

Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης