Βαράει άσχημα η Ηπειρώτικη γκλίτσα!!!

Το παρακάτω κείμενο, το έστειλε ο φίλος Λεωνίδας και το αναδημοσιεύω χωρίς καμιά παρέμβαση, γιατί συμφωνώ απόλυτα μαζί του:

Δωδώνη: Το πολύτιμο κόσμημα της Ηπείρου σε διαδικασίες εκποίησης – η εναλλακτική λύση.

Η «Αγροτική Βιομηχανία Γάλακτος Ηπείρου ΔΩΔΩΝΗ Α.Ε.» αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα του «Κρατικο-Συνεταιριστικού» αγροτικού τομέα το οποίο όχι μόνο πέτυχε αλλά αποτελεί και λαμπρό «παράδειγμα για μίμηση».

Είναι γνωστό πως ανάλογες «Κρατικο-Συνεταιριστικές» προσπάθειες που έγιναν την δεκαετία του 1960 (με την «σύμπραξη» ΑΤΕ και Συνεταιρισμών) έχουν καταλήξει όλες σε παταγώδη αποτυχία με τεράστια οικονομικά ανοίγματα αλλά και αθέμιτο πλουτισμό διαφόρων επιτηδείων οι οποίοι με τον μανδύα του «Συνεταιριστή» ή του «προοδευτικού» που (δήθεν) κόπτεται για το κοινωνικό σύνολο, φρόντισαν να οικειοποιηθούν πλούτο με διάφορους τρόπους (αμοιβές, προμήθειες και πολλά άλλα).

Στον κανόνα αυτό, η εξαίρεση της «Δωδώνης» δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητη - ιδίως τώρα που εντείνονται οι συζητήσεις για την εκποίησή της σε εγχώριους ή ξένους επενδυτές.

Η θαυμαστή ιστορία της «Δωδώνης» ξεκίνησε το 1963 όταν η Αγροτική Τράπεζα (σήμερα ελέγχει το 67,77% του μετοχικού κεφαλαίου) και 6 Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΑΣ Ιωναννίνων η οποία ελέγχει το 24,8% του μετοχικού κεφαλαίου και οι ΕΑΣ Πωγωνίου (2,9%), Πρέβεζας (2,4%), Θεσπρωτίας (1,6%) και Άρτας-Φιλιππιάδας (0,55%), δημιούργησαν την «Αγροτική Βιομηχανία Γάλακτος Ηπείρου ΔΩΔΩΝΗ Α.Ε.» με στόχο την αξιοποίηση του πολύτιμου Ηπειρώτικου γάλακτος των παραγωγών – μελών των Ενώσεων της περιοχής. Στο επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο της «Δωδώνη» ο Πρόεδρος, ο Διευθύνων Σύμβουλος και τουλάχιστον 2 ακόμα μέλη ορίζονται από την Αγροτική Τράπεζα και τα υπόλοιπα από τις Ενώσεις – μετόχους.

Η πορεία της «Δωδώνης», με αποκλειστική δραστηριότητα την αγορά και την επεξεργασία γάλακτος για την παραγωγή και την εμπορία γαλακτοκομικών προϊόντων, τα 47 (μέχρι σήμερα) χρόνια λειτουργίας της, ξεπέρασε κάθε προσδοκία που θα μπορούσαν να έχουν οι δημιουργοί της:

Σήμερα, οι εγκαταστάσεις της εταιρίας μαζί με τους σταθμούς συγκέντρωσης και πρόψυξης γάλακτος καλύπτουν εκτάσεις 151.080 τ.μ., με μια ιδιόκτητη κτιριακή εγκατάσταση 31.460 περίπου τετραγωνικών μέτρων και με ετήσια επεξεργασία 80.000 τόνων γάλακτος (2009). Από την ποσότητα αυτή, το 60% κατευθύνεται στην παραγωγή Φέτας σε πολλές συσκευασίες, το 25% για την παραγωγή νωπών προϊόντων (εμφιαλωμένο φρέσκο γάλα, γιαούρτι, ανθότυρο, μυζήθρα, κρέμα και βούτυρο), και το 15% για παραγωγή σκληρών τυριών (κεφαλογραβιέρα, γραβιέρα πρόβεια και αγελάδος, κεφαλοτύρι και γίδινο).

Η «Δωδώνη» εφαρμόζει το σύστημα ελέγχου διαδικασιών HACCP και είναι πιστοποιημένη για όλα τα στάδια της παραγωγικής της διαδικασίας σύμφωνα με το πρότυπο διασφάλισης ποιότητας ISO 9001/2000 και τα συστήματα υγιεινής και ασφάλειας τροφίμων BRC και IFS. Το 2009 επεκτάθηκε και στον κλάδο των ζωοτροφών ιδρύοντας την θυγατρική «Ζωοτροφές ΔΩΔΩΝΗ Α.Ε.» (διακριτικός τίτλος ΖΩ.ΔΩ), αλλά φέτος έχει ήδη κινήσει τις διαδικασίες εξεύρεσης επενδυτή ο οποίος θα αναλάβει τη διοίκησή της.

Η «Δωδώνη», με κύκλο εργασιών 102, 4 εκ. Ευρώ το 2009 (κέρδη προ φόρων 1,9 εκ Ευρώ), με εξαγωγές σε 30 χώρες του κόσμου που ανέρχονται στο 20% της παραγωγής της, θεωρείται από τις μεγαλύτερες Ελληνικές γαλακτοκομικές μονάδες (σίγουρα η μεγαλύτερη εξαγωγική τυροκομικών) με μια εξαιρετική εικόνα (image) σε επίπεδο καταναλωτή από την συνεπή, σταθερή και αδιάκοπη προσήλωση της στην υψηλή ποιότητα των προϊόντων της.

Είναι σίγουρα αξιοσημείωτο ότι η «Δωδώνη» είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια συνεχώς, διατηρώντας στο ακέραιο το κοινωνικό της πρόσωπο και στηρίζοντας, μέσα στα πλαίσια της αγοράς, με καλές τιμές το εισόδημα των κτηνοτρόφων ολόκληρης της Ηπείρου, χωρίς «επιχορηγήσεις» και χωρίς καμιά απολύτως «βοήθεια» που βγαίνει τελικά από την τσέπη του Έλληνα φορολογούμενου.

Αυτό ακριβώς το πολύτιμο κόσμημα της Ηπείρου βρίσκεται σε διαδικασία εκποίησης με πολλούς (όπως είναι φυσικό) ενδιαφερόμενους μνηστήρες – Έλληνες και ξένους!

Μέχρι σήμερα, στην «διαχείριση» της εταιρίας η διείσδυση του κομματικού κράτους, των πελατειακών σχέσεων και των παρεμβάσεων των πολιτικών πρέπει να θεωρείται περιορισμένη, αφού αυτό «κρίνεται εκ του αποτελέσματος».

Τώρα όμως παρουσιάζεται μια «αιτία» που βάζει επιτακτικά το θέμα εκποίησης της εταιρίας: Ο μεγαλύτερος μέτοχος της «Δωδώνη», η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ενταχθεί στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Στήριξης (χρηματοδοτείται με 10 δις ευρώ για την στήριξη των ελληνικών τραπεζών από το συνολικό «πακέτο» των 110 δις ευρώ της τρόικας, κάτι όμως που θα θέσει την ΑΤΕ υπό την ασφυκτική κηδεμονία του ΔΝΤ).

Η ένταξη αυτή, σύμφωνα με τις αρχές του ΔΝΤ, συνεπάγεται υποχρέωση της ΑΤΕ να απαλλαγεί από όλες τις εταιρίες του χαρτοφυλακίου της που δεν ανήκουν στον χρηματοπιστωτικό τομέα, είτε είναι ζημιογόνες, είτε είναι κερδοφόρες (ακόμα καλύτερα για τους «κυρίους» του ΔΝΤ). Σε μια τέτοια περίπτωση η «Δωδώνη» πρέπει να εκποιηθεί!

Φυσικά, υπάρχει πάντα η περίπτωση να εξαγοραστεί η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος από κάποιο άλλο τραπεζικό οργανισμό, χωρίς να προκύψει ανάγκη εκποίησης της «Δωδώνη». Αν όμως χρειαστεί να πωληθεί, πρέπει να εξεταστούν εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες ισχύουν ακόμα και αν δεν πουληθεί τώρα η ΑΤΕ:

Μία από τις λύσεις θα ήταν να δημιουργηθεί μια Εταιρία Λαϊκής Βάσης η οποία θα εξαγοράσει το σύνολο των μετοχών της «Δωδώνη» που κατέχει σήμερα η ΑΤΕ.

Στην εταιρία αυτή πρέπει να δοθεί το δικαίωμα αγοράς μετοχών προνομιακά στις παρακάτω (κατά σειρά) κατηγορίες, μέχρι να συμπληρωθεί το ποσό που απαιτείται για την εξαγορά του ποσοστού (67,7%) που κατέχει η ΑΤΕ:

(α) Στους 9.000 περίπου συνεργάτες της «Δωδώνη» (7.000 παραγωγούς - κτηνοτρόφους, 350 προμηθευτές, 1200 πελάτες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, 150 μόνιμους εργαζομένους, 250 εποχιακούς και 130 παραλήπτες γάλακτος).

(β) Στις Ενώσεις – μετόχους της «Δωδώνη».

(γ) Σε φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης της Ηπείρου και τέλος

(δ) Σε ιδιώτες Ηπειρώτες

Σε μια τέτοια περίπτωση η Διοίκηση της «Δωδώνη» πρέπει (κατά την γνώμη μας) να παραμείνει, με εύλογη αμοιβή, ως έχει τουλάχιστον για μια διετία μετά την αγορά του ποσοστού της ΑΤΕ από την εταιρία λαϊκής βάσης, ώστε να μην διαταραχτεί η θαυμαστή της πορεία. Στο μέλλον, τις σχετικές αποφάσεις θα λαμβάνει η εταιρία λαϊκής βάσης με τους εκπροσώπους της που θα έχουν καταβάλλει χρήματα και θα έχουν αυξημένη ευαισθησία (και προσοχή) για τα διοικητικά και την οικονομική πορεία της «Δωδώνη».

Μια τέτοια λύση πρέπει να αποτελεί την λογική διέξοδο από το ενδεχόμενο «υποχρεωτικής» πώλησης της «Δωδώνη», μακριά από εύκολες (αριστερές) λύσεις «δωρεάν κοινωνικοποίησης», που θα παραδώσουν εκ του ασφαλούς το πολύτιμο κόσμημα της Ηπείρου μας στο αδιόρθωτο (τουλάχιστον μέχρι τώρα) πελατειακό κράτος, την κομματική εκμετάλλευση και τους επαγγελματίες συνδικαλιστές ή τις επίσης εύκολες (φιλελεύθερες) λύσεις της εκποίησης σε Έλληνες ή ξένους επενδυτές, όπως διατάζουν οι «σύνδικοι των πιστωτών μας» δηλαδή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

ΚΕΝΤΡΙ: Ξέρω πολύ καλά ότι κινδυνεύω να βρεθεί κανένας και να μου πει ότι κάνω "δια της πλαγίας οδού" διαφήμιση στη ΔΩΔΩΝΗ και στα προϊόντα της...
Λοιπόν, μην ανησυχείτε δεν κάνω πλάγια, κάνω ΟΛΟΪΣΙΑ διαφήμιση και τιμή μου και καμάρι μου!!!
Μεγάλωσα πίνοντας γάλα τρώγοντας γιαούρτια και τυριά από τη ΔΩΔΩΝΗ κι όπως ΟΛΟΙ οι Ηπειρώτες, την αγαπάω, την βλέπω όχι σαν μια ψυχρή βιομηχανία, αλλά σαν ένα οργανισμό που πάνω της στηρίζεται ολόκληρος ο κτηνοτροφικός κόσμος της Ηπείρου.
Αν πάθαινε κάτι η ΔΩΔΩΝΗ, θα κλονίζονταν συθέμελα ολόκληρη η τοπική οικονομία και τα χωριά θα ερήμωναν.
Χρησιμοποιώντας πάντα ντόπιο γάλα, από Ηπειρώτικα κοπάδια, έχει αξεπέραστη ποιότητα και γιαυτό είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική εταιρεία τυροκομικών της Ελλάδας, με ένα brandname αναγνωρίσιμο και συνώνυμο του παραδοσιακού Ελληνικού προϊόντος.

Δεν ξέρω τι φαντάζονται κάποιοι στην Αθήνα, αλλά αν τυχόν έχουν έχουν άσχημα σχέδια για την ΔΩΔΩΝΗ, θα ανακαλύψουν ότι κι οι Ηπειρώτες έχουν άσχημα σχέδια γι' αυτούς...
Και να ξέρουν ότι είναι βαριά η Ηπειρώτικη γκλίτσα και λιανίζει παΐδια!!!

Καταναλωτές με συνείδηση...

Το διάβασα στα Καλά Νέα και πιστεύω ότι είναι ένας καλός τρόπος να ξεκινήσουμε την εβδομάδα μας.
Πώς; Αλλάζοντας αυτά που μας χαλάνε, προσπαθώντας να σταθούμε ο ένας στον άλλον κι όχι να του βγάλουμε το μάτι. Οι καιροί είναι δύσκολοι και εκτός από κινητοποιήσεις, χρειαζόμαστε και αλληλεγγύη και αλληλοϋποστήριξη...


Εν μέσω οικονομικής κρίσης παρουσιάζεται μια καλή ευκαιρία να αναπροσδιορίσουμε όλοι τις καταναλωτικές μας συνήθειες όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά...
Καλώς η κακώς η κατανάλωση μετατρέπεται σε μια συνειδητή πράξη που εν τέλει θα καθορίσει το παρόν και το μέλλον μας γιατί η μικρή μεμονωμένη πράξη του καθενός, όταν αθροίζεται γίνεται μαζική και κρίσιμη...
Έτσι μετά από πολλά χρόνια επιστρέφει η ανάγκη της χώρας μας για ανάπτυξη και μαζί με την ανάγκη επιστρέφει και η ευθύνη.
Σε ένα μέρος της η οικονομική κατάσταση της χώρας οφείλεται στο γεγονός ότι έχει συρρικνωθεί η εγχώρια παραγωγή με αποτέλεσμα το ισοζύγιο εισαγωγών και εξαγωγών να έχει χάσει την ισορροπία του.. με απλά λόγια , είμαστε ένα σπίτι που αγοράζει περισσότερα από όσα πουλάει κάτι που αναπόφευκτα οδηγεί στην κατάρρευση...
Με λίγα λόγια, αν το χρέος του κράτους είναι να προωθήσει και να γίνει αρωγός της εγχώριας ανάπτυξης , χρέος των καταναλωτών είναι να στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια.
Πρέπει δηλαδή, πρώτα εμείς να δώσουμε την ώθηση σε εκείνες τις ελληνικές επιχειρήσεις που πιστεύουμε ότι αξίζουν τα λεφτά τους, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως θα θυσιάσουμε την ποσότητα, κερδίζοντας όμως σε ποιότητα...
Έτσι όσο τονώνουμε την ελληνική παραγωγή, τόσο αυξάνουμε το χρήμα που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά, καθώς μια επιχείρηση που παράγει στην Ελλάδα παίζει με χρήματα που γυρίζουν στο ίδιο τραπέζι...
Σκεφτείτε επίσης ότι αν η κάθε Ελληνική Οικογένεια στρέψει 500 ευρώ ετησίως σε ελληνικά προϊόντα, τότε για κάθε χίλιες οικογένειες, θα αυξηθεί άμεσα η ζήτηση ελληνικών προϊόντων κατά 500.000 ευρώ και θα δημιουργηθεί μια τελική κυκλοφορία χρήματος ισοδύναμη με περίπου 4.500.000 ευρώ στην αγορά!!!
Ή πιο απλά, 1000 οικογένειες μπορούν να δημιουργήσουν 100-150 θέσεις εργασίας τουλάχιστον!!! Αλλάζοντας απλά την κατανάλωση από προϊόντα πολυεθνικών και από εισαγόμενα προϊόντα. Τελικά σκεφτείτε ότι αν όλοι μας υιοθετήσουμε μια τέτοια συνήθεια, τότε 1.000.000 οικογένειες θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στην πρόσληψη 100.000-150.000 συμπατριωτών μας...
Συνεπώς την επόμενη φορά σκεφτείτε μήπως...
-Αντί για τυρί gouda ψωνίστε Λογάδι Ηπείρου ή Ελασσώνας ή Τρικαλινό ή Μακεδονικό Τυρί. Λιώνουν το ίδιο καλά στην πίτσα και στα τοστ και είναι πολύ πιο νόστιμα.
-Αντί για Coca Cola, Pepsi Cola, αγοράστε αναψυκτικά Lux, Εψα, Νιγρίτα, Σουρωτή, Ξυνό Νερό, κ.ά.
-Αντί για Heineken και Amstel, αγοράστε Mythos, Genesis, Magnus Magister, Kraft, Βεργίνα, Πειραϊκή (δοκιμάσατε ποτέ;) ή προτιμήστε ελληνικά κρασιά.
-Αντί για μακαρόνια Barilla, Misco που παράγονται από πολυεθνική, αγοράστε μακαρόνια Μέλισσα ή μικρών ελληνικών βιοτεχνιών.
-Αντί για .. προσούτο, αγοράστε ελληνικά αλλαντικά.
-Αντί για σκληρό τυρί Δανίας, αγοράστε ελληνικά κεφαλοτύρια (παράδειγμα Γκλίτσα, Όλυμπος, Δωδώνη και πολλά άλλα).
-Αντί για γάλα εισαγωγής Βερόπουλου και Lidl αγοράστε γάλα ΑΓΝΟ, ΜΕΒΓΑΛ, Όλυμπος, ΔΕΛΤΑ, κ.α.
-Αντί για Ουίσκυ, αγοράστε τσίπουρο, ούζο, τσικουδιά.
-Αντί για σοκολάτες Nestle, αγοράστε σοκολάτες ΙΟΝ. Ελληνικό μέλι, ελληνικές μαρμελάδες, ελληνικές καραμέλλες.
-Αντί για Marlboro, Camel των αγαπημένων αμερικάνων, αγοράστε ΚΑΡΕΛΙΑ, ΣΕΚΑΠ.
-Αντί να ψωνίζετε από super markets Lidl, Aldi, Carrefour και άλλες δουλειές γερμανικών και ξένων συμφερόντων. να ψωνίσετε από ελληνικές εταιρίες π.χ. Αλέξανδρος, Αρβανιτίδης, Μασούτης κτλ ή μικρά μπακάλικα...
Ίσως η λύση είναι στις μικρές καθημερινές αλλαγές του τρόπου ζωής μας, που όταν γίνονται μαζικά αλλάζουν τον κόσμο μας, εξάλλου όπως έλεγε και ένα σοφός, πρέπει να γίνεις η αλλαγή που θες να δεις...