Ήταν πολύ πετυχημένη η μεταφίεση και κανένας δεν τους κατάλαβε, ότι ήταν ζαγάρια κι όχι άνθρωποι.
Όμως η παροιμία "θέλει η πουτ... να κρυφτεί μα η χαρά δεν την αφήνει" ισχύει όχι μόνο για την χαρά στα σκέλια, αλλά και για τα ένστικτα, που μόλις βρίσκουν ευκαιρία ξεπηδάνε και δείχνουν τι καπνό φουμάρει ο καθένας...


Έτσι τα ζωντόβολα που σας έλεγα, μόλις έπεσε η νύχτα και ερήμωσαν οι δρόμοι, ξεσάλωσαν στην Ψαρρών (είναι ο πεζόδρομος που ενώνει την Φιλελλήνων με την Πριοβόλου) και είπανε να κάνουνε τον μάγκα στις γλάστρες και στα φανάρια του δρόμου...
Μπράβο στα παιδιά και σ' ανώτερα και κρίμα τόση ενέργεια να πηγαίνει χαμένη σε μ@λ@κίες...
Η ιστορία με τους βανδαλισμούς στο κέντρο της Άρτας έχει παραπάει και κάτι πρέπει να γίνει και γρήγορα, γιατί αν οι π@π@ρες σήμερα εκτονώνονται στους στύλους και στις σπασμένες λάμπες, αύριο μπορεί να θέλουν κάτι πιο "ενδιαφέρον" για εκτόνωση, κανά σκύλο, καμιά γυναίκα, κανά παιδί, ποιος ξέρει τι θα τους μπει στο μυαλό;
ΑΝ υπάρχει μυαλό, που πολύ αμφιβάλλω...

