Τι λέει ο Μάρκος για τον Ψαρά;

Τραγούδι του 1941 του Μάρκου Βαμβακάρη, τραγουδισμένο ντουέτο με την Σοφία Καρίβαλη...



(Βαμβακάρης:)
Έρχουμαι κρυφά στη μάντρα
και σε βρίσκω μ' άλλον άντρα.

(Καρίβαλη:)
Άντρα μου, μη μου θυμώμεις
κι άδικα μη με πεισμώνεις,
κι άδικα μη με πεισμώνεις,
άντρα μου, μη μου θυμώνεις.

(Βαμβακάρης:)
Πες μου γρήγορα πριν φύγει,
ποιός την πόρτα μας ανοίγει.

(Καρίβαλη:)
Έτσι να με κάψ' ο Χάρος,
είν' ο Γιάννης ο κουμπάρος,
είν' ο Γιάννης ο κουμπάρος,
έτσι να με κάψ' ο Χάρος.

(Βαμβακάρης:)
Ο ψαράς τι θέλει τώρα,
και κατέβηκε στη χώρα;

(Καρίβαλη:)
Μου 'φερε δυο μπαρμπουνάκια,
και δυο 'λόπαχα λαυράκια,
και δυο 'λόπαχα λαυράκια,
μου 'φερε δυό μπαρμπουνάκια.

(Βαμβακάρης:)
Πες μου τι μου μαγειρεύει,
τέτοια ώρα τι γυρεύει;

(Καρίβαλη:)
Άντρα μου, μη μου γκρινιάζεις,
και κακό στο νου μη βάζεις,
και κακό στο νου μη βάζεις,
άντρα μου, μη μου γκρινιάζεις

Το κλάμα κάποιας ψυχής...

Τραγουδάνε σε τριφωνία ο Απόστολος Χατζηχρήστος, ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Γιάννης Σταμούλης (Μπιρ Αλλάχ).
Είναι η πρώτη, εκτέλεση του 1947.
Το video είναι από την πρώτη ταινία μικρού μήκους σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κώστα Φέρρη με τίτλο "Τα Ματόκλαδά Σου Λάμπουν" που γυρίστηκε στο Δουργούτι το 1961.



Ξύπνα, Μικρό Μου Κι Άκουσε,
Άκου Μινόρε Της Αυγής,
Για Σένανε Είναι Γραμμένο,
Από το Κλάμα, Κάποιας Ψυχής.

Το Παραθύρι Σου Άνοιξε,
Ρίξε Μου Μια Γλυκιά Ματιά,
Κι Ας Σβήσω Πια, Τότε Μικρό Μου,
Μπροστά Στο Σπίτι Σου, Σε Μια Γωνιά.

Τους στίχους έχει γράψει ο Μίνως Μάτσας. Όσο για τη μουσική, άλλοι λένε ότι είναι του Σπύρου Περιστέρη, άλλοι του Αποστόλη Χατζηχρήστου...

Παραγγελιά η Άτακτη του Μάρκου...

Ακριβώς πριν μια εβδομάδα στο Θεατράκι κάποιος χόρευε την Άτακτη του Μάρκου και κάποιος βάραγε παλαμάκια:



Kι εκεί που το άσμα έλεγε:

"Δε σε θέλω, δε σε θέλω,
πια δε σ’ αγαπώ.
Δε σε θέλω και πάρε και δρόμο
και τράβα στο καλό.",

και ο χορευτής έδειχνε με το δάχτυλο τον γονατιστό παλαμοκρούστη, "παίζοντας" με το "δεν σε θέλω, δεν σε θέλω...", άνοιξε η πόρτα του μαγαζιού και μπήκανε κάτι τζιμάνια, που έρχονταν από την ΔΙΩΝΗ.
Εκεί κι ο Μέμος, εκεί κι ο Χρήστος, παλικάρια απ' τα λίγα που δεν σήκωναν μαγκιές με παραγγελιές και τέτοια...
Ευτυχώς όμως που μετά την συνάντηση στο Κρόνο, όλα ομαλοποιήθηκαν και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...
Το video που θα δείτε είναι από σπάνιο γερμανικό ντοκιμαντέρ του '60, τραβηγμένο στο μαγαζί που τραγούδαγε ο Μάρκος με τον γιό του και την κομπανία του...



Γειά σας ρε μάγκες, αφιερωμένο το

Ήθελα να σ’ αντάμωνα
να σου ’λεγα καμπόσα,
κι αν δε σου γύριζα το νου
αχ... να μου ’κοβαν τη γλώσσα.

Ο Συνάχης κι η ...μαχαίρα του...

Πλάκωσαν οι χειμωνιάτικες ιώσεις κι όλοι, βαρύμαγκες και ντιντήδες είναι με το μαντήλι στη μύτη και φυσάνε και ξεφυσάνε...
Αλλά το τραγούδι "Ο Συνάχης" του Μάρκου το αφιερώνω στον ψευτόμαγκα που μου 'ρθε βραδιάτικα ξεφυσώντας να ζητήσει και τα ρέστα:



Συναχωμένος μου 'ρχεσαι, αμάν, αμάν, μουρμούρη μ'από πέρα
και μεσ'στα χέρια σου κρατάς, συνάχη μου, μιά δίκοπη μαχαίρα.

Κοίτα καλά συνάχη μου, αμάν, αμάν, που πάντα ξεσπαθώνεις,
εκεί π' ανακατέβεσαι, συνάχη μου, μπέσα ποτέ μη δώνεις.

Η Φραγκοσυριανή original...

Θα ήθελα να σε χορτάσω
όλο χάδια και φιλιά

Για κάτι μαύρα μάτια...

Για κάτι μάγκες που γίνανε κομμάτια από τα μάτια μιας ...σκύλας.